Anadolu insanı O’na Muhsin Bey derdi…
O, ülkücülerin Muhsin Başkan’ı, Alperenlerin ve BBP’lilerin Ebedi Siyasi Lideri, Türk-İslam âleminin ve bütün mazlumların umudu, zalimlerin korkusu, kimsesizlerin kimsesiydi…
O, bütün iyi insanların ‘dik duran, doğru söyleyen, düz yürüyen’ diye söz ettiği, ‘adam gibi adam’ olarak imrendiği istikamet sahibi bir dava adamıydı…
Tanıyanlar bilir ve şahadet ederler ki;
O, secde-i rahman’da iki büklüm kul, ayağının değdiği her yerde içimizden biri olarak olabildiğine mütevazı idi, fakat söz konusu vatan, millet, din, adalet, hürriyet olunca vakar ve asaletine yakışır bir duruşa sahip aslan yürekli bir kahramandı.
O; bütün hayatını inandığı değerler uğruna adadı… Hiçbir zaman yorgunluk, bıkkınlık ve umutsuzluk içine düşmedi…
O, dünyanın en güzel gülen insanıydı… O’nun can yakan fakat yürek ısıtan tebessümü, zorlu kaderin tecellisi olarak yüreğine sabırla nakış nakış dokunmuş sonsuz teslimiyetten yüzüne yansıyan kavi bir imanın ışığı gibiydi… Yüzüne bakınca insan huzur bulurdu…
O’nun bir hayali vardı;
‘Önce insan diyebilen bir felsefeyle bu cennet vatan toprağında başı açığı, başı kapalısı, Alevi’si, Sünni’si, Kürt’ü, Türkmen’i, Laz’ı, Çerkez’i, Arap’ı, Boşnak’ı hep birlikte hep beraber ay yıldızlı al bayrağın altında doğduğu yerde doysun, başı dik karnı tok olsun… bu ülkenin bütün çocukları bireysel özgürlüklerin önünün açık olduğu, güvenli, özgür ve refah içinde tam bağımsız güçlü bir Türkiye’de yaşasın. AB kapılarında sürünmek veya global emperyalist projelerin figüranı olmak yerine Adriyatik’ten Çin Seddi’ne kaynaşmış ve birleşmiş büyük bir Türk-İslam dünyası olsun…’
Büyük yürekli dev adam, bu hayalini gerçekleştirme uğruna gecesini gündüzüne katarak mücadele verirken 25 mart 2009’da çıktığı yolculuktan geri dönemedi!
Takdir-i ilahi’nin tecellisi olan kader, O’nu beş yol arkadaşıyla birlikte çok sevdiği sonsuzluğun sahibi’ne ulaştırdı...
O, canından aziz bildiği Büyük Türk milletinin vicdanında bugün yetmiş iki bin şüphe ile açık duran şehadet dosyasını, kırk yıllık misyonunu ve siyasi kadrolarını aziz milletine emanet ederek sonsuzluğun sahibine ulaştı…
O, bizimle birlikte sonsuza kadar yaşayacak fakat fiziki olarak da bugün yanımızda olsaydı bu açık dosyanın kapanmasını, şüphelerin ortadan kaldırılmasını ve bunun için herkesin üstüne düşeni yapmasını isterdi.
O, kendi ve beraberindeki beş canın hukukları üzerinden milletin geleceğinin aydınlanmasına ve sistemin çarpıklıklarının giderilmesini isterdi.
O, Keş dağlarında kar altında kalmakla kalmayıp, İsmail’in kanıyla çalı dibine düşen devlet itibarının kurtarılmasını isterdi.
O’nu tanıyanlar olarak hepimiz duyar gibiyiz, O, bugün yanımızda olsaydı ‘Ey siyasetçiler, bürokratlar, milletvekilleri, başbakan, cumhurbaşkanı, genelkurmay başkanı, yol arkadaşlarım, gönüldaşlarım, kadrolarım, teşkilat mensuplarım, büyük milletim ve dünyanın bütün iyi insanları gelin bu meseleyi çözelim, hepimiz sorumluyuz görevimizi yapalım’ derdi.
Biz de O’nun gibi diyoruz, O’nun gibi istiyoruz…
Her geçen gün kördüğüme dönüştürülmeye çalışılan bu meseleyi nefes alıp vermek gibi hayati bir mesele olarak görüp bir an önce çözülmesini istiyoruz.
Çünkü O’nun tek derdi ve bütün misyonu milletini, vatanını, devletini canından çok sevmekti!
O’nu dualarla anarken ‘neyi yaptık, neyi yapamadık, ne istiyoruz?’ diye kendi kendimize bir kez daha sorarak, emanetin vakar ve ağırlığına yakışır şekilde davranıp ve taleplerimizi yüksek sesle hep beraber söylemeye; O’nun manevi şahsiyetini yüreğimizdeki her zerrede hissederek; Ruhun Şad olsun YİĞİT ADAM RESULE selam söyle bizden.
O, ülkücülerin Muhsin Başkan’ı, Alperenlerin ve BBP’lilerin Ebedi Siyasi Lideri, Türk-İslam âleminin ve bütün mazlumların umudu, zalimlerin korkusu, kimsesizlerin kimsesiydi…
O, bütün iyi insanların ‘dik duran, doğru söyleyen, düz yürüyen’ diye söz ettiği, ‘adam gibi adam’ olarak imrendiği istikamet sahibi bir dava adamıydı…
Tanıyanlar bilir ve şahadet ederler ki;
O, secde-i rahman’da iki büklüm kul, ayağının değdiği her yerde içimizden biri olarak olabildiğine mütevazı idi, fakat söz konusu vatan, millet, din, adalet, hürriyet olunca vakar ve asaletine yakışır bir duruşa sahip aslan yürekli bir kahramandı.
O; bütün hayatını inandığı değerler uğruna adadı… Hiçbir zaman yorgunluk, bıkkınlık ve umutsuzluk içine düşmedi…
O, dünyanın en güzel gülen insanıydı… O’nun can yakan fakat yürek ısıtan tebessümü, zorlu kaderin tecellisi olarak yüreğine sabırla nakış nakış dokunmuş sonsuz teslimiyetten yüzüne yansıyan kavi bir imanın ışığı gibiydi… Yüzüne bakınca insan huzur bulurdu…
O’nun bir hayali vardı;
‘Önce insan diyebilen bir felsefeyle bu cennet vatan toprağında başı açığı, başı kapalısı, Alevi’si, Sünni’si, Kürt’ü, Türkmen’i, Laz’ı, Çerkez’i, Arap’ı, Boşnak’ı hep birlikte hep beraber ay yıldızlı al bayrağın altında doğduğu yerde doysun, başı dik karnı tok olsun… bu ülkenin bütün çocukları bireysel özgürlüklerin önünün açık olduğu, güvenli, özgür ve refah içinde tam bağımsız güçlü bir Türkiye’de yaşasın. AB kapılarında sürünmek veya global emperyalist projelerin figüranı olmak yerine Adriyatik’ten Çin Seddi’ne kaynaşmış ve birleşmiş büyük bir Türk-İslam dünyası olsun…’
Büyük yürekli dev adam, bu hayalini gerçekleştirme uğruna gecesini gündüzüne katarak mücadele verirken 25 mart 2009’da çıktığı yolculuktan geri dönemedi!
Takdir-i ilahi’nin tecellisi olan kader, O’nu beş yol arkadaşıyla birlikte çok sevdiği sonsuzluğun sahibi’ne ulaştırdı...
O, canından aziz bildiği Büyük Türk milletinin vicdanında bugün yetmiş iki bin şüphe ile açık duran şehadet dosyasını, kırk yıllık misyonunu ve siyasi kadrolarını aziz milletine emanet ederek sonsuzluğun sahibine ulaştı…
O, bizimle birlikte sonsuza kadar yaşayacak fakat fiziki olarak da bugün yanımızda olsaydı bu açık dosyanın kapanmasını, şüphelerin ortadan kaldırılmasını ve bunun için herkesin üstüne düşeni yapmasını isterdi.
O, kendi ve beraberindeki beş canın hukukları üzerinden milletin geleceğinin aydınlanmasına ve sistemin çarpıklıklarının giderilmesini isterdi.
O, Keş dağlarında kar altında kalmakla kalmayıp, İsmail’in kanıyla çalı dibine düşen devlet itibarının kurtarılmasını isterdi.
O’nu tanıyanlar olarak hepimiz duyar gibiyiz, O, bugün yanımızda olsaydı ‘Ey siyasetçiler, bürokratlar, milletvekilleri, başbakan, cumhurbaşkanı, genelkurmay başkanı, yol arkadaşlarım, gönüldaşlarım, kadrolarım, teşkilat mensuplarım, büyük milletim ve dünyanın bütün iyi insanları gelin bu meseleyi çözelim, hepimiz sorumluyuz görevimizi yapalım’ derdi.
Biz de O’nun gibi diyoruz, O’nun gibi istiyoruz…
Her geçen gün kördüğüme dönüştürülmeye çalışılan bu meseleyi nefes alıp vermek gibi hayati bir mesele olarak görüp bir an önce çözülmesini istiyoruz.
Çünkü O’nun tek derdi ve bütün misyonu milletini, vatanını, devletini canından çok sevmekti!
O’nu dualarla anarken ‘neyi yaptık, neyi yapamadık, ne istiyoruz?’ diye kendi kendimize bir kez daha sorarak, emanetin vakar ve ağırlığına yakışır şekilde davranıp ve taleplerimizi yüksek sesle hep beraber söylemeye; O’nun manevi şahsiyetini yüreğimizdeki her zerrede hissederek; Ruhun Şad olsun YİĞİT ADAM RESULE selam söyle bizden.
