Eski Ramazanları yaşayanlar bilirler. Heleki Temmuz aylarında oruç tutmak zorunda kalanlar.
Akşam bu saatler oldumu yani ikindi namazından sonra, ilçede hoş bir telaş başlardı iftar için. Kimi küncülü ekmek yaptırmak için çırakları fırınlara salarken, kimiside allah rahmet eylesin Şerbetçi Fayık amcanın şerbetini almak için sıraya girerdi. Kuyruklar öyle olurdu ki belediyenin önünden işbankasını geçene kadar uzardı.
Bu hoş telaşenin içerisinde bir kısım hemşerim vardı ki su doldurmak için Daşbaş dağına giderlerdi. Orada bir pınar varmış, suyu kireçsiz ve hafifmiş. Bidonlar dolusu su doldururur getirilir ve konu komşuya dağıtılırdı.
İftar sofralarında abartısız bir külek buzlu su, bir kova şerbet ve en az o kadar da ayran bulunurdu. Şişeyi veya suyunu alan balkona tağaya çıkar ezanı beklerdi. Mübarek müezzinde kimsenin vebaline girmemek için bir dakika geç de okuyunca işte o anlar yıl gelirdi adama :D
Neyse ezanla birlikte sular kafaya dikilir, daha ezan duasını, fatihayı kim bekleyek :D su biter bitmez şerbetler lokur lokur dikilir yine kafaya... İşte ondan sonra etrafına bakmaya başlarsın sofrada kim var diye :) yemekler usul usul tabaklara konurken, ayran kovasıda yarılanmıştır zaten. Kadınlarımız, annelerimiz habire hizmetle meşgullerdir, sanki onlar oruç tutmamış gibi...
Bu mübarek Ramazan arefesinde hoş bir hatıra geldi 30 yıl sonra aklıma ve sizlerle paylaşayım istedim.
Ramzanınız mübarek olsun.
Akşam bu saatler oldumu yani ikindi namazından sonra, ilçede hoş bir telaş başlardı iftar için. Kimi küncülü ekmek yaptırmak için çırakları fırınlara salarken, kimiside allah rahmet eylesin Şerbetçi Fayık amcanın şerbetini almak için sıraya girerdi. Kuyruklar öyle olurdu ki belediyenin önünden işbankasını geçene kadar uzardı.
Bu hoş telaşenin içerisinde bir kısım hemşerim vardı ki su doldurmak için Daşbaş dağına giderlerdi. Orada bir pınar varmış, suyu kireçsiz ve hafifmiş. Bidonlar dolusu su doldururur getirilir ve konu komşuya dağıtılırdı.
İftar sofralarında abartısız bir külek buzlu su, bir kova şerbet ve en az o kadar da ayran bulunurdu. Şişeyi veya suyunu alan balkona tağaya çıkar ezanı beklerdi. Mübarek müezzinde kimsenin vebaline girmemek için bir dakika geç de okuyunca işte o anlar yıl gelirdi adama :D
Neyse ezanla birlikte sular kafaya dikilir, daha ezan duasını, fatihayı kim bekleyek :D su biter bitmez şerbetler lokur lokur dikilir yine kafaya... İşte ondan sonra etrafına bakmaya başlarsın sofrada kim var diye :) yemekler usul usul tabaklara konurken, ayran kovasıda yarılanmıştır zaten. Kadınlarımız, annelerimiz habire hizmetle meşgullerdir, sanki onlar oruç tutmamış gibi...
Bu mübarek Ramazan arefesinde hoş bir hatıra geldi 30 yıl sonra aklıma ve sizlerle paylaşayım istedim.
Ramzanınız mübarek olsun.
