ŞİİR SEVER NİZİPLİLER BURAYA...

ÇOK GÜZELMİŞ ABİ TEŞEKKÜRLER

AYRILIK HAVASI .

.

Ben nefret eyledim sizin gerçekten .

Yalanı severim, yalanı gayrı.. .

Tiksindim bülbülden, gülden, çiçekten .

Yılanı severim, yılanı gayrı.. .

.

’Sapıtmış bu’ diye beni yeriniz .

Hakkımda bin türlü hüküm veriniz .

Omuzumda yüktür dirileriniz .

Öleni severim, öleni gayrı.. .

.

Uzun yaşamayı saymadım sanat .

Kurda yürek oldum,kartala kanat .

Oturup ağlayan korkağa inat .

Güleni severim, güleni gayrı.. .

.

İyinin ardından ’kötü’ demezdim .

Kötünün elinden ekmek yemezdim .

Birlikten kopana selâm vermezdim .

Böleni severim, böleni gayrı.. .

.

Yıllarca boş yere canımı sıktım .

Nihayet yol buldum, çığırdan çıktım .

’Bey’den, ’efendi’den, ’sayın’dan bıktım .

’Ulan’ı severim, ’ulan’ı gayrı..

.

ABDURRAHİM KARAKOÇ.

Mustafa kardeş şiirin çok güzel ve etkileyici...

Sanki sevgilinin bir sözü onu yıkacak ve sanki başka bir sözü de onu hayata bağlayacak izlenimi verdi bana sizce?

Helal be..............

ŞİİRİN ŞAİRİ MUSTİ SANIRIM.

TEBRİKLER GÜZEL OLMUŞ..

helal be sana mustafa abı

Resim kaynağı

Resim kaynağı

Resim kaynağı

ve böylece imam hatiplilerin cevap sayısını geçtik:)

"fTitle" Üst25Konu Yanıtlandı

Başlık
Yanıtları Say

1.
IMAM-HATIP LISESI 1986 MEZUNLARI
668

2.
ŞİİR SEVER NİZİPLİLER BURAYA...
668

Bu mesajdan sonra geçiyoruz:))))

BU GEMİ NE ZAMANDIR BURADA

Bu gemi ne zamandır burada
Çoktan boşaltmış yükünü
Gece de olmuş, rıhtım da bomboş
Mavi bir suyun düşünü uyutur bir tayfa
Arkada, güvertede
Ah, neresinden baksam sessizlik gene.

Yürürüm usuldan, girerim bir meyhaneye
İçerde üç beş kişi
Yalnızlık üç beş kişi
Bir kadeh rakı söylerim kendime
Bir kadeh rakı daha söylerim kendime
-Söyle be! ne zamandır burda bu gemi
-Denizin değil hüznün üstünde.

Belki yarın gidecek
Bir anı gelecek bir başka anının yerine.

İnsan bazen ağlamaz mı bakıp bakıp kendine.

Edip CANSEVER
Gökhancım, sevgilerle...

Bir de bu vardır. Güzel şiirdir.

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir

Her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor çünkü

Bir gök gürlese bari diyorum, bir sağnak patlasa

Bitse bu sessizlik, bu kirli yapışkanlık bitse

Ama bir tufan az mı gelir yoksa yine de

Yırtılan ve parçalanan bir şeyler olmalı mutlaka

Hiç durmadan yırtılan ve parçalanan bir şeyler.



Oysa ne kadar sakin bu sokaklar ve bu kent

Ne kadar dingin görünüyor bana şimdi gökyüzü



Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini

Bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki

Onlardı çocuklara ve aşka ölesiye bağlanan

Kadınları güzelleştiren herhalde onlardı

"Tükürsem cinayet sayılır" diyordu birisi

Tükürsek cinayet sayılıyor artık

Ama nerede kaldılar, özledim gülüşlerini onların



Uzun uzun bakıyorum kıvrılan sokaklara

Tek yaprak bile kıpırdamıyor nedense

Ve tek tek söndürüyor ışıklarını varoşlar

Alnımı kırık bir cama yaslıyorum, kanıyor

Kanımın pıhtılarında güllerin serinliği

Ve fakat bir cellat gibi yetişiyor pusudaki

Dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük



Yaşamak neleri öğretiyor, düşünüyorum

Okuduğum bütün kitaplar paramparça

Çıkıp dolaşıyorum akşamüstleri bir başıma

Bir uçtan bir uca yalnızlıklar oluyor kent

Bulvar kahvelerinin önünden geçiyorum

Sarmaşık aydınlar, arabesk hüzünler

Bir gazete sayfasında sereserpe bir yosma



Sesler gittikçe azalıyor, kuşlar azalıyor

Ve ne zaman yolum düşse vurulduğun yere

Kızgın bir halka oluyor boynumda o sokak

Hüznü yalnız atlarımız duyuyor artık

Biz çoktan unutmuşuz böyle şeyleri

Ama içimde bir sırtlanın dalgın duruşu

Ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük



İçimde zaptedilmez bir kırma isteği

Dizginlerini koparan bir at sanki bu

Soluk soluğa kalıyorum her sonbahar

Ve sevgilim ne zaman hoşgörülü olsa

Bir yolculuk düşüyor aklıma, gidiyorum

Bütün gençliğim böylece geçip gitti işte

Ama hala bir şeyler var vazgeçemediğim



Hangi duvar yıkılmaz sorular doğruysa

Bir gün gelirsek hangi kent güzelleşmez

Şiirlerim bir dostun vurulduğu yerde yakıldı

Geri almıyorum külleri yangınlar çıksın diye

Devriyeler çıkart şimdi, bütün ışıklarını söndür

Sorduğum hiçbir soruyu geri almıyorum ey sokak

Ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük



Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir

Bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa

Bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem

Oysa ne kadar sakin sokaklar, bu kent ve bütün yeryüzü

İpince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne

Sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz

Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün...

Abarttım galiba ama bu son..

BEN SANA MECBURUM

Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun.

Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Fatih’te yoksul bir gramofon çalıyor
Eski zamanlardan bir cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum sen yoksun.

Belki haziran da mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy’de uçağa biniyorsun
Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin
Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin.

Attila İLHAN

bu şiir beynimdeki fikir çilesini ortaya koyan bir şiirimdi temennileriniz için teşekkürler nizibimin güzel insanları...

MUSTAFA TEKGÖZ

babayıgıt katılımın ıcın saol elıne saglık

Babayiğim abim çok sağol bu güzel şiirleri paylaştığın için...

Sevdiğiniz bir şiiri yazıp niçin sevdiğinizi açıklarmısınız sizin o güzel yorumlarınızı görmek isterim....

Çok zor bir soru be Gökhacım. Vallahi çok zor. Hemen cevap vermek çok kolay değil. Verirsem de samimi olmazdiye korkarım. Biraz düşüneyim. Bir daha da böyle ters köşeye yatıran sorular sorma, zora gelmeyi sevmem:):):)))

Abi siz zoru seven birisiniz seversiniz:)

Şiirlerinizi bekliyoruz...

İş hayatına birden bire atıldık, siteye çok fazla zaman ayıramıyorum. Ama ben gönül bahçesinin gönüllü bekçisi olarak gönlüm sizinle demek istiyorum müsaadenizle. Katkılarınız için teşekkür ederim..

eline sağlık

İş hayatında başarılar dilerim kardeşim...

Sen her zaman gönül bahçemizin gönüllü bekçisisin Resmi aç

bizlerde bu zamanın içinde mücadele edip duruyoruz.

Dünyada en zor şey, insanın kendini bilmesidir.

Belki zaman;.....................

Eline saglık

Bu güzel yazı için tşkler...