ŞİİR SEVER NİZİPLİLER BURAYA...

BULDUKTAN SONRA ARAMA (SENİ ARADIM) Omuzumda sevda yükü Yollarda Seni aradım. Beste beste, türkü türkü Tellerde Seni aradım. Girdim yeşilden sarıya Sordum ölüye, diriye Çiçeği verdim arıya Ballarda Seni aradım. Aşk yalımı girdi cana Gönlüm döndü gülistana Gece-gündüz yana yana Küllerde Seni aradım. Yorulup demedim, yeter Hasretin gözümde tüter Keremden, Mecnundan beter Çöllerde Seni aradım. Bahçem çiçek, bağım gazel Birleşir ebedle, ezel Ayırmadım çirkin, güzel Kullarda Seni aradım. Ulaşmak için rahmete Katlandım binbir zahmete Karışıp söze, sohbete Dillerde Seni aradım

GÖNLÜMDEKİ GURBET Dost ülkeler duman duman önümde Dağların alnında gurbet yazılı. Göv göcekler firez oldu gönlümde Çamların dalında gurbet yazılı. Ilgıt ılgıt yeller eser ovadan Kuşlar tüm tedirgin kalkar yuvadan Özümüz gövünür yanık havadan Sazların telinde gurbet yazılı. Gene yanar oldu bağrımın başı Nasıl söner bu sevginin ateşi? Oğuzlar soyunun savaş yoldaşı Atların nalında gurbet yazılı. Bir canım olsa da yurt için versem Ufka nakış nakış kanımı sersem Kalk gardaş sılaya gidelim desem ÖTÜKEN yolunda gurbet yazılı.

Bu konu üstünde araştırma yapmak lazım. Ortada bir mantık hatası var. Ekmeğin içi değil, dışı daha lezzetli, güzel olmaz mı? :)

başak;136099 wrote:subutay abi annemde size güzel şiirleriniz için çok tşk ediyor:)nizip'in içi ekmeğin içi diyor eleştirinizi kabul etmiyor :confused: şiiri bizi bayağı güldürdü size slm ları var :)

Gurbet Bülbül aşıkmış güllere Aşk ile gelmiş dillere Cüda düşürmüş ellere Zalim gurbet, olmaz olsun. Karanlıktır geceleri Duman, dağın yüceleri Hep ayrılık yolcuları Gurbet yolu, olmaz olsun. Umut ile düşlemeli Nakış, nakış işlemeli Bu sene de kışlamalı Biter hasret, olmaz olsun. Engin der ki, döneceğim Yaz-baharda geleceğim Bekle beni, gül çiçeğim Zalim gurbet, olmaz olsun. Engin Tunca

Gurbet Zalim gurbet yaktı beni, Çokta özledim annemi, Kırılmıştı sanki kalbim, Anlatamadım derdimi. Akıyordu göz yaşlarım, Islanmıştı yanaklarım, Ellerim mi titriyordu? Donuyordu parmaklarım. Bütün bunlar hırsımdan mı? Gurbete kızdığımdan mı? Yoksa annemin gül gibi, Yüzüne hasretimden mi? Sanmam ki bu uzun sürmez, Gurbette kalan ölmez, Buna itaat etmeyenin, Gözyaşları asla dinmez. Fatih Mertaslan

Gurbetçinin Bayramı Söylemesi bile güç geliyor insana.. Gözlerin yaşlı gurbetçi, hadi ağlasana, Bu gün bayram annecim... Efkar öyle bastı ki, ağlamak geliyor içimden, Bir nebze yok, eski bayram sevincimden, Bu bayram sizler yoksunuz anne.. Sizde benim gibi, özlemle dolusunuz.. Koşup nasırlı ellerinizi öpemiyeceğim, Gözlerim dalıyor enginlere, Hep sizleri düşüneceğim... Silik yalancı hayallere, Eyvallah edip, avunarak ah çekeceğim.... Akranlarım dolaşırken bakma anne, Boş yere yüreğini yakma anne, Bu bayram sabret, üzülme anne, Kardeşim öpsün ,ellerinizi benim yerime... Geçmişe takılır,gönlüm feryat eder, Üzülme anam,bu hasretlik biter, Öyle bir bayram ki anam.. Çok acı bağrımı deler... Beni uğurlarken gözlerin yaşlıydı, Ayrılış günleri,geçtikçe küçülür, Üzüntülü hayalin bir başkaydı .. Unutma evlatlarda üzülür... Anne,bugün bana bayram olmayacak, Bir köşede sıla hayaliyle hep gözlerim dolacak... Recep Karadereli

nizipli_subutay;136433 wrote:Bu konu üstünde araştırma yapmak lazım. Ortada bir mantık hatası var. Ekmeğin içi değil, dışı daha lezzetli, güzel olmaz mı? :)

subutay abi başaşçı ne diyorsa o doğrudur:Dekmeğin içi daha lezzetli olurmuş kıymetli olanlar ekmeğin içini yermiş:)benim hiç bi fikrim yok:)büyüklerimizin fikrini sormak lazım:)saygılarımla saidecim şiirlerin için tşk ler saol:)

ya bu heralde ikinci girişim bu bölüme muhteşem bir bölüm

BEŞİNCİ MEVSİM Düştü can evime dördüncü cemre Dünyayı üçüncü gözümle gördüm. Dört yüz seksen beş gün çekti bir sene On altıncı aya takvimsiz girdim. Aynalara baktım korku gösterdi Saatler her sabah kırkı gösterdi Namlular, nişanlar Türk'ü gösterdi Hayatım boyunca hedefte durdum. Gül sundum yediler, koklamadılar Armağan can verdim saklamadılar Gittim... gelir diye beklemediler Kaybolan gölgemi yollara sordum. Getirdim yanıma ay'ı bir karış Ölçtüm ki dağların boyu bir karış Şehiri bir adım, köyü bir karış Damlada denizdir en küçük derdim. Savurdum, eledim, seçtim zamanı Yaprak yaprak, tel tel açtım zamanı Haftada üç asır geçtim zamanı Nereye gittimse zamansız vardım. Yırtıldı ruhlara çizdiğim resim Yazık, kulaklara sığmadı sesim Yaşadığım şimdi beşinci mevsim Çağın çilesini sırtıma sardım

Seyrettim uzaktan benliğimi ki, Et, kemik, kan değilmiş mânâ. Habibin hakkına, İsmin hakkına Af dilemek için ağlayarak, SANA geliyorun SANA Ya HAKK... a.karakoç

Fatih abi siz bu a.karakoç' u çok sevdiğiniz belli:) bende onun şiiri sonrada şükriye tutkun'un seslendirdiği bir şarkıyı paylaşayım sizinle... Mihriban(AŞK) Mihriban Sarı saçlarına deli gönlümü Bağlamışlar, çözülmüyor Mihriban. Ayrılıktan zor belleme ölümü Görmeyince sezilmiyor Mihriban. ‘Yâr’ deyince, kalem elden düşüyor Gözlerim görmüyor, aklım şaşıyor Lâmbamda titreyen alev üşüyor Aşk, kâğıda yazılmıyor Mihriban. Önce naz, sonra söz ve sonra hile Sevilen, seveni düşürür dile Seneler, asırlar değişse bile Eski töre bozulmuyor Mihriban. Tabiplerde ilâç yoktur yarama Aşk deyince ötesini arama Her nesnenin bir bitimi var ama Aşka hudut çizilmiyor Mihriban. Boşa bağlanmamış bülbül, gülüne Kar koysan köz olur aşkın külüne Şaştım kara bahtın tahammülüne Taşa çalsam ezilmiyor Mihriban. Tarife sığmıyor aşkın anlamı Ancak çeken bilir bu derdi, gamı Bir kördüğüm baştan sona tamamı Çözemedim… Çözülmüyor Mihriban.

MARTILAR Kİ Günlerdir körköstebek nefsimle öyle hırlı Ve öylesine harlı ki esrik nefesim Bir kibrit tutsam parlayacak. Bir sarnıç gemisi diyecekler alev almış Boğazın iki yakasından Oysa bir gaz tenekesiyle bir şişe mavi Gelişi güzel mi güzel bir ocak Suların ortasında sevgili öfkemle benim Yanacak bahar erişinceye değin Soğuktan morarmış kanatlarını ısıtsın diye martılar Martılar ki sokak çocuklarıdır denizin can yücel

AYRILIK SEWDAYA DAHİL -1- görinen yıldız değil yir yir delinmişdür felek gün yüzünün hasretiyle tir-i ahımdan benüm necati 1. açılmış sarmaşık gülleri kokularıyla baygın en görkemli saatinde yıldız alacasının gizli bir yılan gibi yuvalanmış içimde keder uzak bir telefonda ağlayan yağmurlu genç kadın.. atilla ilhan -2- rüzgâr uzak karanlıklara sürmüş yıldızları mor kıvılcımlar geçiyor dağınık yalnızlığımdan onu çok arıyorum onu çok arıyorum heryerinde vücudumun ağır yanık sızıları bir yerlere yıldırım düşüyorum ayrılığımızı hissettiğim an demirler eriyor hırsımdan..

ayrılık sewwdaya dahil 3 . ay ışığına batmış karabiber ağaçları gümüş tozu gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar yaseminler unutulmuş tedirgin gülümser çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var çünkü ayrılık da sevdâya dahil çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili hiç bir anı tek başına yaşayamazlar her an ötekisiyle birlikte herşey onunla ilgili telaşlı karanlıkta yumuşak yarasalar gittikçe genişleyen yakılmış ot kokusu yıldızlar inanılmayacak bir irilikte yansımalar tutmuş bütün sâhili çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil çünkü ayrılık da sevdâya dahil çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili..

ayrılık sewdaya dahil 4- yalnızlık hızla alçalan bulutlar karanlık bir ağırlık hava ağır toprak ağır yaprak ağır su tozları yağıyor üstümüze özgürlüğümüz yoksa yalnızlığımız mıdır eflatuna çalar puslu lacivert bir sis kuşattı ormanı karanlık çöktü denize yalnızlık çakmak taşı gibi sert elmas gibi keskin ne yanına dönsen bir yerin kesilir fena kan kaybedersin kapını bir çalan olmadı mı hele elini bir tutan bilekleri bembeyaz kuğu boynu parmakları uzun ve ince sımsıcak bakışları suç ortağı kaçamak gülüşleri gizlice yalnızların en büyük sorunu tek başına özgürlük ne işe yarayacak bir türlü çözemedikleri bu ölü bir gezegenin soğuk tenhalığına benzemesin diye özgürlük mutlaka paylaşılacak suç ortağı bir sevgiliyle

AYRILIK SEWDAYA DAHİL-5- sanmıştık ki ikimiz yeryüzünde ancak birbirimiz için varız ikimiz sanmıştık ki tek kişilik bir yalnızlığa bile rahatça sığarız hiç yanılmamışız her an düşüp düşüp kristal bir bardak gibi tuz parça kırılsak da hâlâ içimizde o yanardağ ağzı hâlâ kıpkızıl gülümseyen -sanki ateşten bir tebessüm- zehir zemberek aşkımız.. ATİLLA İLHAN...

yaşama sebebi sıkmışım dişlerimi gözlerim kanayana kadar çeyizimizde hüzün motifleri göçebe bir ağıt göğsümün derinliklerinde bu aşkın dönüşü yoksa duman kırığı gözlerinde gecenin hıçkırıkları kırık keman sesi ve adağım var moraran hercai düşlerim ateşi delip ıslatır mendilimi kalbime dolar -sonsuz uykuma- korkuya susamış yasadışı bir rüzgâr bu aşkın dönüşü yoksa suya düşer kokusu menekşelerin deniz her zamankinden daha köpüklü serçeler bi garip ötüşlüdür martıları mavnalarla başka türlü danseder hamuruna sevgi katılmış bu dünyanın küflü yüzler yok hiçlik de hani ne derler gözlerinden öperim çocuk,gamlı sevda, şiir ne'm kalır geriye gülüm seni alırlarsa benden tiksintiler toplamı umutsuzluk sapağında ölüm...

YETER Kİ GEL Üzülme her hafta gelemem diye Haftada olmazsa ayda gel canım. Üç yüz altmış beş'i böl on iki'ye Sırala otuz'u say da gel canım. Bekletme geciken müddet ziyandır Güzele kin,öfke,hiddet ziyandır Varsa gurur,kibir,şiddet ziyandır Onları orada koy da gel canım. Kitap 'aşk masal' der,yıkar bırakmaz Akıl 'tedbir al'der çöker, bırakmaz Korku 'gitme kal'der çeker, bırakmaz Sen gönül sözüne uy da gel canım. Yazı,güzü,kışı bahar zamanı Yaşadın bilirsin ki her zamanı Dinle rüzgârları seher zamanı Uzaktan sesimi duy da gel canım.

Öyle dost.. Öylesi dost dost uzakta gurbet ellerinde dost mızrabı gönül tellerinde dost sevgi de paylaşım da dost ekmeğimde zehir de olsa aşım da dost yaşanılan anların hazzı dost katlanılan çilenin avazı dost en uzun soluk yaşam nefesi dost en uzun çığlık mutluluk sesi dost rafine rafine imbik imbik dost sevda da yumak sevgi de ilmik dost yokluğunda sızlar yare dost yoksunluğunda yürek pare pare dost Veysel de kara toprak dost Pir Sultanın gülün de yaprak dost Mevlâ’na da gönül aynası dost Yunus da açan vuslat sayfası dost idealim yıldız yıldız dost eksikliği kaygılarımız dost eksiği acım dost varlığı ilacım öyle dost öylesine dost “Gerçek dostlar yıldızlara benzer, karanlık çökünce ilk onlar gözükürler.”

Dost Dost vardır ekmek gibi Acıkınca ararsın Dost vardır akrep gibi Sen ondan hep kaçarsın Dost vardır ilaç gibi Sen hep onu ararsın Dost vardır Yağmurla toprak gibi Nasıl toprak kurumuş Hasretse yağmura Dost vardır öyle Hasrettir dostuna Dost vardır yakut gibi Kullanıldıkça parlar Dost vardır pamuk gibi Kullanıldıkça yıpranır Dost vardır ırmak gibi Seyrine doyamazsın Dost vardır ateş gibi Dokunursan yanarsın Dost vardır dolunay gibi Geceni aydınlatır Dost vardır güneş tutulması gibi Gündüzünü karartır Dost vardır'AZAD'gibi Uzaktır ma yürekte Dost vardır 'HASRET'gibi Özlemle beklenilmekte...

Gönüller Yapmaya Geldim Benim burda kararım yok Ben burdan gitmeye geldim Bezirgânım, mallarım çok Alana satmaya geldim Ben gelmedim dava için Benim işim sevgi için Dostun evi gönüllerdir Gönüller yapmaya geldim Dost sarhoşu deliliğim Âşıklar bilir neliğim Değiştirip ikiliğim Birliğe yetmeye geldim O hocamdır, ben kuluyum Dost bahçesi bülbülüyüm O hocamın bahçesine Şad olup ötmeye geldim Burda tanışık olanlar Orda bilişirler imiş Tanışıp da hocam ile Halim arz etmeye geldim Siz Yunus'tan sorun haber Dost nerde ise anda var Haberi gel gör benden al Ben onu görmeye geldim

Yunus derki ey hoca İstersen git bin hacca Hepisinden iyice Bir gönüle girmektir.

Doğru olsun özü sözü Harama kaymasın gözü Tebessümle dolu yüzü Gönül arar şöyle bir dost. Varlığımda hep yanımda Yakın olsa darlığımda Hastalık ve sağlığımda Gönül arar şöyle bir dost Hatama nasihat etse Düşünce elimden tutsa Benle derdini unutsa Gönül arar böyle bir dost Dünyada sırdaş hem yoldaş Ahırette sağlam kardeş Her anımda bir arkadaş Gönül arar böyle bir dost. Dost insanı vezir eder Dost insanı rezil eder Şakir ya da kâfir eder Gönül arar doğru bir dost Dünyada dost olsa yeter Dostla kalmaz acı keder Onsuz hayat daha beter Dost ararım, dost, dost, dost.