Aşkım Nizip

Çıkıp şu Taşbaş'a seyrine dalsam Görmeye değersin yüksekten Nizip Vuslat nefesini derinden alsam Aşk gibi tütersin yürekten Nizip. Mehtabı hoş olur tadarsın hazı Bülbüller öterde gülde gör nazı Bostan bağ yolunda cananla bazı Çulluk pınarınsa uğramakta Nizip. Baharda dağları misk olur kokar Kışın zeytin yağı güzün bal akar Dört mevsim güzeli, seyrana çıkar Yavuklular bekler yolakta Nizip. Bereket fışkırır toprağı taşı Cömetçe yenilir ekmeği, aşı Şu ülfet sinende bir dudu kuşu Turnası tüllenir telekte Nizip. Cazibenle Fırat mecnuna döner Belkıs'tan içenler kanarda kanar Aşıklara sırdaş dertli bir pınar Karpuzatan dilde dilekte Nizip. Tarihi kiliselerin bilinmez yaşı Yukarıoba'ysa ilk temel taşı Yılları eskitmiş şu Uzun Çarşı Seyyit Hasan gibi Leylekte Nizip. Hele bir nazar kıl, Barak'tan yana Biçer yürür, tırpan vurur,yana yana Hancağız'sa ilham verir insana Oynar balıkları gölette Nizip. ŞAHİN, Nizip anlatılmaz bu tarzda Varmıdır bir eşi kürre-i arzda Sende yaşam hoştur her harukalda Misafirde olsan kalmakta Nizip. Gelin de al gibi ufkunda şafak Bir başkadır sende her yeşil yaprak Sen Cennetsin, Cennet sendeki toprak Görmeyenler kalır merakta Nizip . AHMET ŞAHİN . 10/01/1990.