Yaşam çizgisi

Attım ayağımı bindim kırk dörtte Savaşlı yıllarmış, zordu elbette Yokluğu zorluğu gördüm de geldim Elli bir’de okul bizi çevirdi Notları gördükçe babam sevindi Şahin’e diplama yetti avundu Bilginin ağını ördüm de geldim Baharımı türlü çiçek besledi Bu devrede aşkın hükmü işledi Yuvamızı Safya Hanım süsledi Piri altmış üç’te ördümde geldim Askerliğim altmış dördün dönemi Arttı hasretlikten şiir önemi Her dem yazdım yakar oldu sinemi Aşkın deryasına girdim de geldim Yaşamda herkesin var bir ahvali Çok dokudum nakış, kilim çuvalı Yetmiş dört’te rotam Nizip’in yolu Tezgahı triko kurdum da geldim. Mütevazi yaşam gururla gezdik Yarım düzineyle aile düzdük İki oğlan, dört kız, bir çift de bizdik Dünya meyvesinden aldım da geldim Fark etmedim, yaşım ermiş kemale Şahin ne görmüşsün, bir düşün hele Bir ömrü hebaya verdim de geldim Benim şiire olan merakım yıllar öncesinden başlamıştı. Bu güne kadar çok sayıdaki şiirlerimi derleyip , yayınlama imkanı bulamamıştım. Sadece gazete sayfalarında şiirlerim yaşadı. Şiirlerime gördüklerimi, hissettiklerimi ve yaşadıklarımı kendi dilimle yansıtmaya çalıştım. Seviniyorum; Nizip’imize ve Barak kültürüne böyle bir eser bıraktım, mutluyum aileme ve çocuklarıma yaşarken bir kültür mirası bırakıyorum. O yüzden bu kitabımı aileme ve çocuklarıma ithaf ediyorum. Bu kitabın derlenip bir kitap haline gelmesinde emeği geçen başta sayın kaymakamımız Hasan Karakaş’a, Nizip Meslek Yüksekokulu Müdürü Doç. Dr. Nihat Yıldırım’a ve müdür yardımcısı Öğr. Gör. Hakan Çetinkaya’ya, Nizip’in kültürüyle yakından ilgilenen Doç. Dr. Hüseyin İnce’ye, emekli öğretmen İ.Hakkı Tekçe’ye, Belde gazetesi yazı işleri müdiresi Necla Kete’ye ve desteğini esirgemeyen adlarını sayamadığım tüm kişi, kurum ve kuruluşlara şükranlarımı sunarım. Teşekkürler tüm şiir dostları. Ahmet ŞAHİN Gönlümün sesi kitabından 04.01.2003