İŞTE BARAK
Her sabah doğarken güneşi başka
Duman duman olur eli Barağın
Bir gül için bülbül düşende aşka
Sudan arı söyler dili barağın
Dertli yürek dertli yar sevgisinden
Mümkün mü tarifi dil övgüsünden
Gün batarken koyun kuzu sesinden
Ufukta tellenir sazı Barağın
Çoban sürüsünü salar sağıma
Süt doldurur güzel kızlar güğüme
Folklor mu diyorsun uğra düğüne
Salınır gelini kızı Barağın
Yürekleri sevgi dolu bir pınar
Her odası açık misafir konar
Muhabbetler uzar fincanlar döner
Sohbet ile yanar özü Barağın
Ceylan gezmiş köylerinin çoğunda
Keklik öter baran ozun bağında
Ezo gelin ezgisi var bağrında
Yurduna yar olur kızı Barağın
Mertlik cömertlikte ayrıdır yeri
En çok şehit vermiş yöreden biri
Yediden yetmişe doksanlık piri
Şol yemende vardır izi Barağın
Şahin diye bilsen unvanı çoktur
Bir cennet benzeri hiç şüphem yoktur
Merkezi İkizce orta Baraktır
Yenilir ekmeği tuzu Barağın
6-12-1992
Şair Ahmet ŞAHİN
