12 Eylül öncesi terör ve anarşi tüm Türkiyeyi etkisi altına aldığı gibi Nizibimizide etkisi altına almıştır. Okullardaki boykot liselerden orta okula kadar sıçramıştır. Her yerde kan dökülüyordu, kimse sokakta tek başına gezip dolaşamıyordu. O yıllar sık sık hükümet istifa eder yada erken seçim olurdu. Yine erken seçim için genel başkanlar Tüm Türkiyeyi gezip mitingler düzenleyip etkili konuşmalar yapıyorlardı.
Bundan 31 yıl önce, 3 Aralık 1977 yılında, o yılların CHP genel başkanı rahmetli Bülent Ecevit, Nizipteki Atatürk heykelinin olduğu yerde miting konuşması için gelmişti. O yıllarda belediye başkanı rahmetli Mustafa Kökmen, milletvekili Emin Altınbaştı. Ben o yıllar Sağlık Eczanesinde çırak olarak çalışıyordum. Postanenin orada fıstık hali vardı. Fıstık halinde o yıllar ülkü ocağı vardı. Ülkü ocağındaki bir gurup Ülkücüler, Bozkurt bez afişini fıstık hali ile karşısındakı Saatçı Mesutun binasına çekmişlerdi. Rahmetli Bülent Ecevit eşi Rahşan Ecevit, Milletvekili Ali Topuz ve diğer milletvekilleri, postanenin oraya geldiklerinde binaya çekilmiş Bozkurt afişini görünce, bunun indirilmesini aksi taktirde onun altından geçmeyip miting yapmayacağını söylemişlerdi. Güvenlik güçleri bez afişi indirmek için müdahele edince orada kızıl kıyamet kopmuş. Ordaki bir gurup ülkücü gençler Bozkurt afişini indirtmeyiz diyerek, orada bulunan kahvenin kömür ve odunlarını seçim otobüsünde bulunanlara atmışlardı. Güvenlik güçlerin otomatik silahlarla havaya ateş açmaları bile, odun ve kömür atmalarını egellememişti . Bu arada atılan odun ve taşkömürlerden birisi milletvekili olan Ali Topuz'a isabet etmiş kafası yarılmıştır. Güvenlik kuvvetleri asayişi sağladıktan sonra Ecevit miting meydanına girmiş ve ilk konuşması "Doktor yokmu ? Doktor yok mu?" demiştir. Milletvekili Ali Topuz tedavi edildikten sonra otobüse binmiştir. Ecevitin miting konuşmasından sonra olaysız bir şekilde halk dağılmıştır. Bu üzücü vede tatsız olay o yıllarda gazetelere geniş haber olmuştur.
Allah o yılları tekrar bizlere yaşatmasın diyorum. Bende bu gün 3 aralık diyerek bu tatsız üzücü hatıramı sizlerle paylaşayım dedim.....
Değerli kardeşim bu anlattığın olayı bende hatırlıyorum ama ben İstanbuldaydım ve 18 yaşındaydım, Türkiyenin karıştırldığı olayların en yoğun yaşandığı bir dönemdi, rahmetli Ecevitin'de en güçlü olduğu dönemlerdi sol deyince akla gelen ilk parti ve başkanıydı CHP, o dönemleri allah bir daha yaşatmasın, kimse şunu untmasın TÜRKİYEDE YAŞAYAN HERKES ÜLKESİNİN BİR KARIŞ TOPRAĞI İÇİN CANINI SEVE SEVE VERİR, o dönemlerde aslında sağcısıda solcusuda aynı şeyleri söylüyordu ama kimse kimseyi dinlemiyordu, eğer o dönemler yaşanmasaydı askeri ihtilaller olmasaydı Türkiye şu an dünyanın en güçlü ülkelerinden biriydi.
o Tarihte ben 9 yaşındaydım orada ülkücüler tekwando dersleri alırlardı, değerli ağabeyim de beni bir seferin de oraya götürmüştü, hafızamda kalan, galiba rahmetli oldu bir islam vardı şöyle babayiğit onu hatırlıyorum. Allah.c.c o günleri bir daha göstermesin.
ecevit öldü sol bitti. artık halk çok bilinçli, eskisi gibi her önüne gelenin sözüne kanmıyor, neyin dogru neyin yanlış oldugunu çok iyi biliyor. özellikle genç nesiller kendini çok iyi yetiştirip o tür siyasi polemiklere asla girmiyorlar.
Tabi Ecevitin olaylı gelişinden önce Başbuğun Olaysız ve Ders veren Nizipe gelişi de var ama kise asıl O gelişe değinmez
Rahmetli Ecevit pek anlaşmayı idare etme dediğimiz durumu sevmeyen bir kişilikti.
O olaylar da bu yüzden çıktı.
MHP binasındakilerden akrabalarım vardı.
Onlardan dinlediğim olay şudur.
O zaman ki MHP binası ilerisinde
Nizipin giriş tarafı olan
yerde
siyasi afişler asılır.
Rahmetli Büyük Önder Başbuğ Nizipi şereflendirir.
O zaman ki CHP bir pankat astırır.
Pankart pek hoş değildir.
Başbuğun konvoyu altından geçmek istemez.
Araç durur ve CHP den pankartı indirmesi istenir.
Ülkücüler asla kaba kuvete ve kendileri pankartı indirmeye yanaşmaz.
Ancak
CHP liler pankartı indirmez.
uzun bir münakaşa ile değişen bir şey olmaz.
Ülkücüler asla kaba kuvete kalkışmaz.
Bir süre sonra
O her zaman büyük lider Başbuğ
Boş verin altından geçerim ben bir şey olmaz der.
Bir süre sonra Rahmetli Ecevit aynı yerden Nizipe gelir.
Ülkücüler pankart asalarlar.
Bunu da kendilerince bir siyasi misilleme sayarlar.
Ancak Rahmetli Ecevit ve konvoy
Pankartı görünce geçmez.
harala gürele paldır küldür
kavga dövüş pankar inmeye başlar
Siyasi olarak anlaşmayı sevmeyen
sadece kendi yaptıklarını doğru gören
o zaman ki CHP
Pankartı kendi gücüyle indirmeye kalınca
Orada ki MHP binasından
Kömür atmaya başlarlar.
Siz astınız biz altından geçtik gibi şeyler söylenir.
Ancak pankart indirilir ve basit önemsiz bir olay
Kan davasına dönüşür.
Ali Topuzun kafasına bir kömür parçası isabet eder
kafası kırılır.
Ülkücüler her zaman anlaşarak olayları çözmeye çalışırken
CHP liler bunu O olaylı hale getirirler.
Allah bize bir daha o günleri göstermesin.
İşte çoğu zaman
Bazı arkadaşların görüşleri bize çok yanlış ve kızdıracak gelebilir.
Asla hoş görüden vaz geçmeden
Sabırla sözünü söylemesini ve yanlışlarını kendisine söylerken kızmamasını söyleyeceğiz.
Asla etrafımızı tek görüşten insanlarla doldurmayacağız.
Her görüşten insanla beraber uyum içinde yaşamaya çalışacağız.
Eyvallah Osman abim, ne güzel yazmışsın. İnsan son satırlarda yazdığınız iyi niyetli siyaseti özlüyor ama bir türlü başaramıyor.
Bahsettiğiniz bu olay çocukluğumun unutulmaz anılarından biri. Kömür ve taş atmalar, silah sesleri çok kötü günlerdi. Rabbim baştaki insanların nefsi ve fevri hareketleri sonucu o günleri bir daha yaşatmaz.
kargasa esnasinda ali topuz parti otobüsü üzerinde iken kendi silahiyla havaya ates ederek fistik hali tarafinda bir elektrik kablosunun kopmasina sebeb olmustu
Şimdi bu konu uzarsa çok su götürür ama, görmüyormusunuz aynı adamlar hala aynı kafadan devam ediyor televizyonlarda hala Aynı Ali TOPUZ, aynı Kemal ANADOL. o günden bu güne neleri değişmiş ki.
O zamanlar birbirine bu derece garezli olanlar, sonrasında aynı koltuğa oturabildiler. O kadar insan neden öldü, yaralandı, hapse girdi, ocaklar söndü, okumaları ve iş yapmaları engellendi, göç etmek zorunda kaldı bilinmez. aslında bilinirde balık hafızalı milletiz derler ya işte bencede öyleyiz, çabuk unutuyoruz. Veya bana dokunmayan yılan bin yaşasın hesabı....
Yine o zamanların az öncesinde göğüs göğüse çarpışanlar sonrasında birbirine kıydırılmaya çalışılıyor.
Birde dinci dinsiz yaftaları ile ayrılmaya çalışan arkadaşlar, komşular vs var şuan. Sanırım o tutmadı.
İnşaallah çabuk uyanırız.
sayın abilerim rarmazan bayramınızı şimdiden kutluyor ve nice insan oğluna hayırlara vesile olmasını diliyorum saadete gelmek gerekirse mehmet akif abimizin dediği gibi allah o günleri bir daha milletimize yaşatmasın mehmet akif akpek (admin) abize aldığı başarı madalyalarına ve plaketlerin devamını dilerim
