Leylekler Leylek Camisini Terkedince

Ya nizibi ben terk ettim ama inşallah geri gelicem ama leylekler gelirmi bilmiyom

KURT,ÇAKAL TİLKİ HİÇBİR HAYVAN KALMADI ETRAFTA.BU GARİBİM HACILEYLEKLER DE YİYECEK BİRŞEY BULAMAYINCA MECBUREN GELMİYORLAR ARTIK.YAKINDA EVCİL YHAYVANLAR DIŞINDA HİÇBİR HAYVAN GÖREMEZSEK ŞAŞIRMAYALIM.

NICE EVLADI ONU TERKETTI LEYLEKLER TERKETMIS ÇOKMU YESIL NIZIBI.ISTANBULDAN EFE MEHMET..

her yolculuk bir dönüş içindir ... bir sizde geleceksiniz... gelin bir daha Nizip.com gecesi yapalim ne dersiniz ........... tiny_mce/plugins/emotions/images/smiley-wink [Eksik eski medya kaydı]

ŞAİR NE GÜZEL SÖYLEMİŞ: LEYLEKLER BU ŞEHRİ TERKEDİNCE İŞTE BEN DE O ZAMAN SENİ TERKEDECEGİM. Birecik'teki Kale Camisine hala leylekler uğramaktadır. Cami tepesine yaptıkları muhteşem yuva ve verdikleri görüntü tam bir çevre ve doğa ziyafetidir.Leylekler üremek için memleketimize uğramaktadırlar.Yani doğan yavrular bizim nufus kütüklerine kayıtlı olmaktadırlar.Birecik leylekleri babalarından gördükleri güzel geleneklerini hala yaşatıyorlar. Ama Nizip leylekleri ya çok nankör ya da sahiden bizleri terkettiler. Şairin yukarıdaki deyişinin sırrı ise aslında geçici bir terkdir. Yani leylekler terkeder ama geri dönerler.İnşaallah Nizip leylekleri de geri dönerler.

Dostlar Leylekler hakkında Sn.Selim Gündüzalp'e ait bir yazıyı sizinle paylaşmak istiyorum.Selamlar Saygılar "Leylek Leylek Havada... Çocukluk günlerimin hiç unutulmaz bir hatırasıdır, bahar günlerinde evimizin önündeki taşların üzerinde oturup, kızıl akşam üstlerini seyretmek. Leylekler, bu manzaranın ayrılmaz bir parçasıydı. Uzun ince bacakları ve sivri turuncu gagaları ile en çok ilgimizi çeken kuşlardan biriydi, ak kanatlı leylekler. Bahar günlerinin habercisi ve müjdecisi olarak bilirdik onları. Yıkık dökük viranelerin üstüne, harabe binaların bacalarına hatta bazen de minarelerin tepelerine taht kurarlardı. Bir grup mahalle arkadaşımla birlikte, ellerimizi sevinçle çırpıp, çılgınca bağırırdık; Leylek leylek havada, yumurtası tavada Üstümüzden sürüler hâlinde geçerken, mavi gökyüzüne siyah beyaz renkleriyle ne de yakışırlardı. Bir ordu düzeni içinde gizemli bir resmi geçit yaparlardı. Kimimiz dilek tutardık, kimimiz ise leyleği havada görünce, o yıl bol bol seyahat edeceğimize inanırdık. Leylekleri gördükçe sevdiklerimize kavuşacağımız günlerin yakın olduğunu hissederdik. Bu dileklerimiz ve çocukça dualarımız tutardı da çok defa. İşte bu keyifli dakikalarda, akşam üzerleri havada daireler çize çize gayet zerafet içinde yuvalarına dönüşleri çok muhteşem olurdu. Hangi evin bacasına, hangi ağacın veya direğin tepesine kuracak olsa yuvasını, şanslı bilirdik o evi ayrıcalıklı sayardık o ağacı diğerlerinden müstesna.. . LEYLEĞİN ADI . Leyleğin kelime olarak etimolojisine baktığımızda Farsça leklek şeklinde kullanıldığını görürüz. Arapça'da ise laklak şeklinde yer alır. Türkçeye ise muhtemelen Farsça'dan geçen kelime zamanla leylek halini almış. Kuşbilimciler ona Latincedeki ismiyle Coconia diyorlar. Ama Hacı baba ya da Leylek dede diyen Anadolu insanı kadar güzel bir isim bulabilen pek çıkmamıştır leyleğe. Nereye otursa oraya yakışan derler ya, leylekler de nereye konsa oraya yakışan kuşlardır. Seçtikleri ve oturdukları yeri güzelleştiren bir sihir vardır sanki onlarda. Şimdi, tam bu mevsimde her biri binlerce kilometrelik çok uzun bir yolculuktan sonra tekrar aynı yuvalarını bulup, aynı yerde karar kılmalarını ibret ve hayretle izleyebilirsiniz. Pusulasız, kaptansız ve kılavuzsuz bunca kilometrelik mesafeyi aşar da, yollarını bir defacık bile olsa nasıl şaşırmaz bu kuşlar? diye merak edenlere, Rabbimiz Kur'an'da cevap veriyor: Gök boşluğunda musahhar kuşlara bakmadılar mı? Onları Allah'tan başka tutan yoktur. Elbette bunda iman eden bir topluluk için bir çok ibretler vardır. (En-Nahl suresi, 79) Yerde debelenen hiçbir hayvan ve iki kanadı ile uçan hiçbir kuş yoktur ki, sizin gibi ümmetler (topluluklar) olmasın. Biz kitapta hiçbir şeyi noksan bırakmadık (El-En'am suresi, 38) . YUVALAR VE YAVRULAR . Uzun göçlerin ardından, bir ay dinlenip, yorgunluklarını attıktan sonra ilk işleri yuvalarını kontrol etmek ve inceden inceye gagadan geçirmek olur. Bazen samanla ve otla bazen de kağıt ve kumaş parçası birkaç pılı pırtı ile onarır, tekrar elden geçirirler, kardan kıştan hırpalanmış yuvalarını. Hemen ardından çiftleşme törenleri başlar. Kanatlarını çırpmalar eşliğinde, gagasını birbirine çırparak o meşhur olak lak sesini çıkaran erkek leylekler, dişilerine aşk davetinde bulunurlar. Bu çağrı karşılık bulursa çok geçmeden yuvada yumurtalar görülür. En çok beş yumurta olur. Anne leylek 32 gün sonra yumurtaların üzerinden kalktığında, leylek yavruları da yumurtaları bir bir kırmaya ve dünyaya merhaba demeye başlarlar. Yuvanın bu yeni sahipleri açım açım diye bağırdıkça, babaya yiyecek bulmak görevi düşer. Tarlalarda, otların arasında, sulak yerlerde böcek, solucan ve sümüklüböcek toplamaya başlar. Leylek yavruları doğduklarında, ne anne ne de babalarına benzerler. Ama çok çabuk palazlanır ve büyürler. Tabii büyüdükçe yemek çeşitleri de değişir. Kurbağalar, yılanlar ve balıklar da mönüye dahil olur. Baba yuvaya elbette yemek tedarik etmekle uğraşırken, anne de boş durmaz yavrularına güneş çarpmasın, yakmasın, yağmurlar ıslatıp hasta etmesin diye kanatlarını gerer her bir yavrunun üzerlerine İnsanoğlunun gözünden, bakışından kaçmaz bu şefkat inceliği, yuva kurup evlenmenin, çoluk çocuk sahibi olmanın simgesine dönüşür leylek yuvaları. . Bu yüzden bir türküye de kanat takıp havalandırır: Leylek gider yuvasına/İner gider ovasına/ Haber verin dayısına/Kız dayısız gelin mi olur?/ Kız emmisiz düğün mü olur? Yıllar önce bir gazetede Anadolumuzun bir şehrinin, bir köyünde yol genişletme çalışmaları nın, bir büyük ağacın üzerindeki yuvada dört leylek var diye durdurulduğunu okumuştum. Beldenin ileri gelenlerinin yaptıkları toplantıda şöyle bir karar alınmış: Leylekler göç etmeden, ağaç kesilmeyecek, yol yapımına ara verilecektir. Anadolu insanının leyleklere duyduğu bu sevgi, 1870-1890 yılları arasında defalarca İstanbul'a gelmiş olan Osmanlı kültürüne tutkun yazar Pierre Loti'nin gözünden de kaçmamıştı. Loti'nin İstanbul'da çektiği fotoğraflar arasında Eyüp Cami Önünde Leyleklere Bakanlar'da vardır. Leyleklerin orada bulunması bir rastlantı değildir. Caminin bahçesindeki yaşlı çınarın gövdesindeki oyuk, o zamanlar bir Leylek Hastanesi' idi! Göç edemeyen hasta leylekler burada bakılırdı. Ahmet Haşim de, Gurabahane-i Laklakan kitabında şöyle yazar: Bursa'da Haffaflar Çarşısı'ın ortasında bir meydan var. Bu meydan malul hayvanların düşkünler yurdudur. Kanadı, bacağı kırık leylekler, bunamış kargalar halkın sadakası ile yaşarlar. 1874'te İstanbul'a gelen Edmondo de Amicis Leyleklerin ıssız türbelerin üzerinde laklak ettiğini yazarken; Lady Montagu de 1717 tarihli Türkiye'den Mektuplar'ında Osmanlılar leyleklere saygı gösteriyorlar. Çünkü bunların her kış Mekke'yi ziyarete gittiklerine inanıyorlarr der. . LAK LAK LİSANI Leylek El-mülk diyor. Leyleğin gagasını birbirine vurarak çıkardığı lak lak sesi, zikir ve ibadet olarak kabul edilir Anadolu inancında. Almulk lak, al-izz lak, al-hamd lak(Mülkiyet senin, izzet senin, Hamd senin) sözcüklerini sürekli tekrarlayıp dua ettiklerini de düşünenler pek de haksız sayılmazlar. Çünkü madem Mülk Allah'ındır, elbette onun mülkünde yaşayan her canlının da kendi diliyle onu anması, zikretmesinden daha normal ne olabilir ki? Gerçekte, ses telleri bulunmayan kuşlardan olan leylekler ötemedikleri için bu sesi çıkararak iletişim kurarlar. Kabe'ye uçtukları sanılan leyleklerin bacalara, yıkık minarelere, ağaçlara yaptıkları yuvaları bozulmaz. Böyle bir şeyi yapmak da zaten günah sayılır. Göç yolları Mekke'den ve Kabe'nin üzerinden geçtiği için bu mecburi hayat yolu ona Hacı leylek' diye bir ünvan da kazandırır. Çoğalmaya ve yavrularını büyütmeye uygun coğrafyalara uçmak zorundadır. Leylekler Sudan'dan yola çıkıp Hatay'dan Anadolu'ya girmeleri için 2900 km, oradan da İstanbul Boğazı üzerinden Avrupa'ya, örneğin Polonya'ya gidebilmeleri için 1600 km. daha kanat çırpmaları gerekir. Elbette, 18 günde aldıkları bu yolun bir de dönüşü vardır. Bundan olsa gerek bahar günlerinin ilk leyleğini uçarken gören insanlar, o yıl çok yolculuk yapacaklarına hal inanırlar. Leyleği havada görmek deyiminin anlamı da bu olsa gerek. Biz şimdi dışarı çıkalım ve onları Arnavut şair Betim Muço'nun, Leylekler Geliyor adlı şiiriyle karşılayalım İlkbahar göklerinde leylekler uçuşuyor,/ Sıcak ülkelerin güzel kokularını taşıyan leylekler./ Hoş geldiniz leyleklerim, hoş geldiniz!/ Ne iyi olur savaş uçakları ve ölümcül çılgınlıkları yolunuza çıkmasalar,/ Toprağın sıcaklığının yükseldiği saydam ve duru gök boşluğunda./ Köpekbalıklarının ve savaş gemilerinin kaynaştığı mavi Akdeniz'in üstünde./ Sizin akçıl yollarınıza ihtiyacı var insanın,/ Bu dünyada yaşamak için/ Nasıl ihtiyacı varsa ekmeğe ve güneşe. SON SÖZ . Adapazarında ömrünü geçirmiş bir insan olarak söylemeden bu yazıyı bitiremeyeceğim bir derdim var. Şehir merkezine giden yolun üzerinde bulunan eski dostum Halim Kuriş'in baba evi, çok şirin bir Osmanlı evi idi. Evin şirinliğine şirinlik katan bir de bacasındaki leylek yuvası ile her bahar o yuvayı şenlendiren Hacı leylek ailesiydi. Deprem sonrası o yuva yıkıldı. Kimsenin onu tamir etmek aklına gelmedi. Şimdi önü dev bir reklam panosu ile kapatılan bu güzel evin leylekleri geriye dönmeden Adapazarı'nı tam olarak mamur saymayacağımı tüm yetkililere bildiririm.

Dostlar, Aşağıda da Milli Parklar Tarafından yapılan çalışmanın sonunda hazırlanan basın bildirisidir. Selamlar Saygılar. TÜRKİYE GENELİNDE LEYLEKLER SAYILDI Leyleklerin ülkemize dönüşü başlı başına bir sevinç kaynağıdır. Uçan bir leyleği görenin çok güzel bir haber alacağına inanılır ve rüyada leylek görmek ise bilgililik, naziklik, dengelilik, hikmet sahibi, olmak şeklinde yorumlanmaktadır. Özellikle çiftçi vatandaşlarımız tarafından leyleklerin bereket anlamına gelmekte olduğuna inanılır ve gelecek senede köyümüze bereket gelir şeklinde temenni edildiği bilinmektedir. Halkımız leylek türlerini siyah- beyaz leylek ve leylek olarak tanıdığı; Yöresel isim olarak bazı yörelerde kırmızı gaga olarak bilinen ve sevilen bir tür olduğu ve Merkez Av Komisyonu tarafından ülke genelinde korumaya alınan leylekler sayımı sonucu;. - 604 leylek yuvası . - 794 adet yuvada yavru . - 4992 Leylek ise uçarken veya beslenirken tespit edilmiştir.. Bakanlığımıza bağlı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü tarafından hazırlanarak Valilikler ( İl Çevre ve Orman Müdürlüklerine ) gönderilen anket formları sayesinde toplanan bilgiler ışığında Türkiye genelinde leyleklerin sayısı tespit edilmiştir.. Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü'nün yürüttüğü bu çalışma sonucu ülkemizdeki leyleklerin;. Halkımız tarafından göçmen bir tür olduğunun bilindiği;. Genellikle yuvalarını elektrik direklerinde veya yüksek gerilim hatlarındaki demir direklerde yaptığı;. Ağırlıklı olarak leylek ölümlerinin yuvada kuşların uçma denemeleri esnasında kanatların iki telle birden temas etmesi ile olduğu; . Gelen verilerin hiç birisinde ayağına halka takılmış olan bir leyleğe rastlanılmadığı; Yuvalardaki leylek yavrularının eşit büyüklüklerde olduğu.Halkımız tarafından yapılan yapay yuvalara da yuvalanma eğiliminde olduğu. Leylekler yuvalarını yaparken çok yakınlarında da aynı tür bir yuvanın olmasından rahatsız olmadıkları. Hakkında bilgi toplanmıştır. Şehir yerleşim yerlerinde ağaç kesiminden dolayı leylekler yuva yeri bulamamıştır. Bunun sonucu olarak ta yuvalarını genellikle elektrik direklerine ve yüksek gerilim hatlarındaki demir direklere yapmışlardır.

Aramızda kalsın,Ahmet Karadağ kardeşimiz hala kensinin Leylekler tarafından getirildigine inanıyor :))))))) bu ilgi ordan...

Yaw ramazan abi peki kim getirdi o zaman bizi :-)))

Ramazan kardaş yine patlatmışsın latifeyi yoksa sen ...... Mehmet gül kardeş de iyi bir tespitte bulunm uş nice evladı kaybetmiş leylekler de onlara eşlik etmiştir insanlar örnek olsun dimi

alıntı: metal Yaw ramazan abi peki kim getirdi o zaman bizi :-))) Seni goriller getirdi amcası.... Sen hatırlamazsın,ama maalesef öyle....

bakıyorumda gorillerden aran iyi,Karşılıklı almışsınız laptopları chatleşiyorsunuz, Helal olsun be huzeyfem, sen bu gidişle gaziantep hayvanat bahçesine goril bakıcısı olursun :-)) Söz bende ziyarete geldiğimde muz getirecem.

Ramazan Bey, Leylekler beni getirmiş olabilir.Ama senin kadar Leyleklerin huy ve davranışlarını inceleme şansım olmadı.Benimki bu konuda alıntı yazılardı. "Birecik leylekleri babalarından gördükleri güzel geleneklerini hala yaşatıyorlar. Ama Nizip leylekleri ya çok nankör ya da sahiden bizleri terkettiler." diyorsun. Kardeş helal olsun be.Bu konuda da farklılığını ortaya koydun. Selamlar saygılar

sevgili dostum ahbet bey kardeşim leylekler sayıldı diye yazmışsın ama ben bilmem anlata bildimi?inanmıyorum

Şimdi bak fsoyarik abim,niye inanmıyon ki...? Ahmet abim eline kağıt kalem almııııııışş.... Yanına Ramazan abimi almıııııışşşşş ve başlamışlar saymaya...... Ahmet abim saymış,Ramazan abim yazmış... Ahmet abim saymış,Ramazan abim yazmış... Ahmet abim saymış,Ramazan abim yazmış... Hani diyorum ki eskiden uykunuz kaçtımı ne yapardınız...? Tabiki koyunları sayardınız.... Eeeeeee bizim abilerde leylekleri saymışlar,ne var yani bunda....Dimi yaniiiiiiiiiii.....? .

Dostlar, Yazının başında "Aşağıda da Milli Parklar Tarafından yapılan çalışmanın sonunda hazırlanan basın bildirisidir." diyede yazmıştım.Ama okuyan olmadı herhalde. Selamlar Saygılar

LEYLAKLARIN LEYLEKLERLE ÖZEL BİR BENZERLİGİ VAR.BU TARAFINI HİÇ DÜŞÜNDÜNÜZ MÜ?

Bu konudaki en iyi yorumu Leylerin davranış bilimlerini inceleyen Sn.Ramazan Tarhan Kardeşim yapacaktır. Yapacakları açıklamaları sabırsızlıkla bekliyorum. Selamlar Saygılar

Leylekler sadece Nizip'i terketmedi, artık İstanbulda da fazla görünmüyor inanın ben Nizipteki leylekleri hatırlamıyorum bile, gören duyan olursa haber verin.