Sitemizden bazı dostlar özel mesajlar atarak,edebiyat,şiir tadında yazılar yazmamı rica etmişler.Ben de her zaman ki; “yok diyememe” erdemiyle, dostlara sıcak bir merhaba ile hem de başım gözüm üstüne diyerek…
Göz’e dair ne çok şey söylemişiz özümüzden.Ne çok türkü yakmışız,ne çok şarkı…Yaralarımızın göz göz olmasını dahi söylemişsiz sevgiliye.Öyle ki;yaralarımızdan yola çıkarak sevdamızı görsün diye o güzel gözleriyle!Gözünü kaçıranın sözünü sakınmamasını hep tebessümle karşılamışızdır.Bazen de yeni terlemiş bıyıklarımızın altından gülmüşüzdür.Oysa gözü gözümüzde,dizi dizimizde olanla konuşmasa da derin bir sohbete,hatta halvete dalmışsızdır!Öyle ya söze ne hacet.Bundandır “Gözler yalan söylemez”, “Gözler kalbin aynasıdır”, “Sen sus gözlerin konuşsun”…demişizdir.Yani göz’le öz’ü kardeş bilip doğru tanımışızdır.
Dünyada en güzel gözün bir rivayete göre; Sıpa’ların,bildiğimiz merkep yavrularının gözü olduğu söylenir.Diğer bilinen rivayet ise;Ceylan’ın gözleridir.Ama bizim gözümüzün gözünde olduğu ve göz renginin sevgimizin aynası olduğu analarımızın gözleri hiçbir rivayete gerek kalmadan,vaki olan,inkarı mümkün olmayan en güzel gözlerdir.Şimdilerde renkli gözlerin moda olduğu, analarımızın bazen özlerini kaybederek,gözlerini de kaybettiklerine şahit oluyoruz!Oysa ister ela,ister siyah,ister kahverengi,ister kömür karası,ister mavi,ister zümrüt yeşili,ister çakır,ister sarı… hangi renkte olurlarsa olsunlar, en güzel göz; analarımızın gözleridir kuşkusuz.
Anasına içtenlikle,sevgiyle merhametle bakan bir evlat, anasının gözlerini gözüne/özüne nakşetmiştir.Tıpkı her ananın evladının göz renginden şüphesi olmadığı gibi.Dünyada iken baş gözü dediğimiz, zahir gözleri görmeyen, A’ma olan nice anne ve evlat bir şekilde değil,sevgi ve merhametle birbirlerinin gözlerinin renginden de haberdardırlar!
Bu sebeptendir ki;iletişim dilinde “Göz Teması” ciddi bir köprü olarak görülür.Köprünün genişliği,evsafı…v.b. önemli değildir.Bildiğimiz; o köprüde yola çıkabileceğimizdir.Gözlerini gözlerden kaçıranların oluşturduğu köprüde yola çıkanlar, en azından köprü ile altındaki mesafeyi hesaba katmalıdırlar!Zira göz düşünce öz de düşer!
Sevdiklerinizin gözünün içine bakın, gözünde kaybolun ve unutmayın ki;bu gözlerde yok oluş; sahih,sağlam ve ülfet dolu bir dirilişin de habercisidir.
Analar can’dır.Canan da analar kuzusu sevgililerimizdir.Erkek için kadın,kadın için erkek.Burada sadece erkeğin kadına yaklaşımı değil,insanın insana yaklaşımıdır mevzuumuz.Canan’ların gözleri can’a özümüzden yaklaşarak verdiğimiz değerle aynıdır.Kim ki;anasının gözünde kalmış,anasının gözünü gönlüne koymuşsa,bu hamurla yoğrulmuşsa…Canan’ının gözlerini de asla ve asla unutmaz.Öyle ki;Cananın gözünde ve yüzünde başka bir göz izi varsa onu dahi hissedecek kadar feraset sahibidir.Bundandır ki; “Yüzünde göz izi var.Sana kim baktı yarim” diyecek kadar yürekten söylemişizdir.
Ya evlatlarımız?!Onların çoğuna göz rengi ile hitap ederiz.13 yaşına basan erkek evladıma dahi her seslenişimde; “Kara Gözlüm” derken farklı bir güzelliktir yaşadığım(ız).Bu karede yer alması gereken babalarımızın gözlerini nedense aynı coşkuyla söyleyemiyorum!Belki de babalarla ilgili bir tahlil yapmamız gerekiyor!Neden gözlerinden kaçırırız gözlerimizi ve neden göz temasımız alabildiğine zayıftır?!En azından benim gibi yaşı kırk’ı geçen kuşak için bunu söyleyebilirim.
Son söz;Ey gözüne kurban olduğum,can dostlar! Her birimiz bir diğerimizin gözlerinin renginden,sevgimizin renginden ne kadar haberdarız.Sahi Can ve Canan’ın gözleri ne renkti hatırlıyor muyuz?
Email: ozguldavut@gmail.com
Davut Özgül'ün diğer makaleleri:
https://nizip.com/forum/kategori/295?page=1
https://www.tekilhaber.com/Yazar/Davut-Ozgul
Göz’e dair ne çok şey söylemişiz özümüzden.Ne çok türkü yakmışız,ne çok şarkı…Yaralarımızın göz göz olmasını dahi söylemişsiz sevgiliye.Öyle ki;yaralarımızdan yola çıkarak sevdamızı görsün diye o güzel gözleriyle!Gözünü kaçıranın sözünü sakınmamasını hep tebessümle karşılamışızdır.Bazen de yeni terlemiş bıyıklarımızın altından gülmüşüzdür.Oysa gözü gözümüzde,dizi dizimizde olanla konuşmasa da derin bir sohbete,hatta halvete dalmışsızdır!Öyle ya söze ne hacet.Bundandır “Gözler yalan söylemez”, “Gözler kalbin aynasıdır”, “Sen sus gözlerin konuşsun”…demişizdir.Yani göz’le öz’ü kardeş bilip doğru tanımışızdır.
Dünyada en güzel gözün bir rivayete göre; Sıpa’ların,bildiğimiz merkep yavrularının gözü olduğu söylenir.Diğer bilinen rivayet ise;Ceylan’ın gözleridir.Ama bizim gözümüzün gözünde olduğu ve göz renginin sevgimizin aynası olduğu analarımızın gözleri hiçbir rivayete gerek kalmadan,vaki olan,inkarı mümkün olmayan en güzel gözlerdir.Şimdilerde renkli gözlerin moda olduğu, analarımızın bazen özlerini kaybederek,gözlerini de kaybettiklerine şahit oluyoruz!Oysa ister ela,ister siyah,ister kahverengi,ister kömür karası,ister mavi,ister zümrüt yeşili,ister çakır,ister sarı… hangi renkte olurlarsa olsunlar, en güzel göz; analarımızın gözleridir kuşkusuz.
Anasına içtenlikle,sevgiyle merhametle bakan bir evlat, anasının gözlerini gözüne/özüne nakşetmiştir.Tıpkı her ananın evladının göz renginden şüphesi olmadığı gibi.Dünyada iken baş gözü dediğimiz, zahir gözleri görmeyen, A’ma olan nice anne ve evlat bir şekilde değil,sevgi ve merhametle birbirlerinin gözlerinin renginden de haberdardırlar!
Bu sebeptendir ki;iletişim dilinde “Göz Teması” ciddi bir köprü olarak görülür.Köprünün genişliği,evsafı…v.b. önemli değildir.Bildiğimiz; o köprüde yola çıkabileceğimizdir.Gözlerini gözlerden kaçıranların oluşturduğu köprüde yola çıkanlar, en azından köprü ile altındaki mesafeyi hesaba katmalıdırlar!Zira göz düşünce öz de düşer!
Sevdiklerinizin gözünün içine bakın, gözünde kaybolun ve unutmayın ki;bu gözlerde yok oluş; sahih,sağlam ve ülfet dolu bir dirilişin de habercisidir.
Analar can’dır.Canan da analar kuzusu sevgililerimizdir.Erkek için kadın,kadın için erkek.Burada sadece erkeğin kadına yaklaşımı değil,insanın insana yaklaşımıdır mevzuumuz.Canan’ların gözleri can’a özümüzden yaklaşarak verdiğimiz değerle aynıdır.Kim ki;anasının gözünde kalmış,anasının gözünü gönlüne koymuşsa,bu hamurla yoğrulmuşsa…Canan’ının gözlerini de asla ve asla unutmaz.Öyle ki;Cananın gözünde ve yüzünde başka bir göz izi varsa onu dahi hissedecek kadar feraset sahibidir.Bundandır ki; “Yüzünde göz izi var.Sana kim baktı yarim” diyecek kadar yürekten söylemişizdir.
Ya evlatlarımız?!Onların çoğuna göz rengi ile hitap ederiz.13 yaşına basan erkek evladıma dahi her seslenişimde; “Kara Gözlüm” derken farklı bir güzelliktir yaşadığım(ız).Bu karede yer alması gereken babalarımızın gözlerini nedense aynı coşkuyla söyleyemiyorum!Belki de babalarla ilgili bir tahlil yapmamız gerekiyor!Neden gözlerinden kaçırırız gözlerimizi ve neden göz temasımız alabildiğine zayıftır?!En azından benim gibi yaşı kırk’ı geçen kuşak için bunu söyleyebilirim.
Son söz;Ey gözüne kurban olduğum,can dostlar! Her birimiz bir diğerimizin gözlerinin renginden,sevgimizin renginden ne kadar haberdarız.Sahi Can ve Canan’ın gözleri ne renkti hatırlıyor muyuz?
Email: ozguldavut@gmail.com
Davut Özgül'ün diğer makaleleri:
https://nizip.com/forum/kategori/295?page=1
https://www.tekilhaber.com/Yazar/Davut-Ozgul
