Günün birinde bir çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar. İlk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder birliktelikleri, tabii zaman lâzımdır birbirlerini tanımak için. Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki, mutluluktan içi içine sığmaz artık ve anlar ki, su'ya aşık olmuştur. İlk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar, "Sırf senin hatırın için ey su" diye... Öyle zaman gelir ki, artık su da içinde çiçeğe karşı birşeyler hissetmeye başlamıştır. Zanneder ki, çiçeğe aşıktır ama su da ilk defa aşık oluyordur.
Günler ve aylar birbirini kovalalar ve çiçek acaba "Su beni seviyor mu?" diye düşünmeye başlar. Çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle... Halbuki çiçek, alışkın değildir böyle bir sevgiye ve dayanamaz. Çiçek, suya "Seni seviyorum der. Su, "Ben de seni seviyorum" der. Aradan zaman geçer ve çiçek yine "Seni seviyorum" der. Su, yine "Ben de" der. Çiçek, sabırlıdır. Bekler, bekler, bekler... Artık öyle bir duruma gelir ki, çiçek koku saçamaz etrafa ve son kez suya "Seni seviyorum." der. Su da ona "Söyledim ya ben de seni seviyorum." der ve gün gelir çiçek yataklara düşer. Hastalanmıştır çiçek artık. Rengi solmuş, çehresi sararmıştır çiçeğin. Yataklardadır artık çiçek.
Su da başında bekler çiçeğin, yardımcı olmak için sevdiğine... Bellidir ki artık çiçek ölecektir ve son kez zorlukla başını döndürerek çiçek, suya der ki; "Seni ben, gerçekten seviyorum." Çok hüzünlenir su bu durum karşısında ve son çare olarak bir doktor çağırır nedir sorun diye...Doktor gelir ve muayene eder çiçeği. Sonra şöyle der doktor: "Hastanın durumu ümitsiz artık elimizden birşey gelmez." Su, merak eder, sevgilisinin ölümüne sebep olan hastalık nedir diye ve sorar doktora. Doktor, şöyle bir bakar suya ve der ki: "Çiçeğin bir hastalığı yok dostum... Bu çiçek sadece susuz kalmış, ölümü onun için" der.
Ve anlamıştır artık su, sevgiliye sadece "Seni seviyorum" demek yetmemektedir.
Burdaki su tıpki şimdiki zamane seni seviyorum diyenlerin misali..Çok seviyoruz birbirimizi diyorlar..sayfalara defterlere yazıyorlar aşklarını..kontör yetmiyor sevgilerini anlatmaya..ama gel gör ki ufacık bir engel karşısında herşeyi bir anda bitiriveriyorlar..Sanki onca güzellikleri, şirinlikleri onca aşk sözlerini onlar yazmamış gibi..herşey suyun aşkı gibi sadece dilde kalıyor..olanda gerçekten seven çiçeklere oluyor..yok arkadaş..bu zamanda gerçekten delikanlı gibi seven yok..var demeyin Allah aşkına..
İMAMI AZAM HAZRETLERİNE BİR GENÇ GETİRİRLER.GENÇ HASTA OLMUŞ YEMEK İÇMEKTEN KESİLMİZ VE ÇOK ZAYIFLAMIŞTIR.SEBEBİNİ SORDUĞU ZAMAN GENCİN BABASI :- EFENDİM BELLİ BİR HASTALIĞI YOK,AMMA GÜN BE GÜN ERİYOR.İMAMI AZAM EFENDİMİZ GENCE DERDİNİ SORAR AMMA DOĞRU DÜRÜST BİR CEVAP ALAMAYINCA.DELİKANLININ KOLUNU TUTUP NABZINI PARMAK UCU İLE DİNLEMEYE BAŞLAR VE SORAR.ŞEHRİN MAHALLE İSİMLERİNİ.BİR MAHALLEYE GELİNCE DELİKANLININ NABZI ÇOK KUVETLİ ATMAYA BAŞLAR.BÜYÜK İMAM TEKRAR O MAHALLEDEKİ SOKAKLARIN ADINI SÖYLER ,YİNE DELİKANLI BİR SOKAĞA GELİNCE NABIZ HIZLANIR.DERKEN BÜYÜK İMAMAM TEK TEK SOKAKTAKİ KAPILARI SAYMAYA BAŞLAYINCA BİR KAPIDA NABIZ TAMAMİ İLE HIZLANIR DELİKANLI KIZARIP BOZARMAYA BAŞLAYINCA TEŞHİSİ KOR VE DELİ KANLIYA EVİNE GİDİP BASININ GELMESİNİ SÖYLER.GENCİN BABASINA -SENİN OĞLUN AŞIK.FİLAN MAHALLE,FİLAN SOKAK,FİLAN EVDE BULUNAN BİR KIZA AŞIK BU DELİKANLIYI O KIZ İLE EVLENDİRİN DELİKANLI İNŞALLAH DÜZELİR DER.GERÇEKTENDE O KIZI DELİKANLI İLE EVLENDİRİNCE DELİKANLI KISSA ZAMANDA İYİLEŞİR.İŞTE BUDA İMAMI AZAMIN GÜZELLİĞİ.SELAMLAR
Daha Sana Dokunamadım BileBu küçük odanın her yerini doldurdum seninle. Her eşyada sen varsın. Yılların hüznünü solumuş duvarları ilk defa neşeyle tanıştırıyorsun. Bu yüzden seni o kadar çok seviyorlar ki onlar… Seninle olabilmek için her daim beni de bırakmıyorlar. Biliyorlar çünkü senin bende olduğunu. İçimin bir parçası olduğunu… Ve bana da seviniyorlar biliyorum. Bazen çehreni bana göstermek için çırpınıyorlar. Hüzünle baş başa olduğumu anladıkları an seferber ediyorlar seni. Sanki yılların hüznünü taşımak yormamış onları. O yaşlı kapı bile hep kapalı artık senle beni odada baş başa bırakmak için.
Aşk denen şey bu olmalı. Küçük odada her şeye resmini çizebilmek… Ve işte bu küçük odada yaşayabilmek kocaman hayalleri. Tutup düşleri elinden her gece sana getirmek… Bak yine sendeyim umutlarımla. Onlara seni anlatıyorum. Seni gösterip, işte bu, sizi yaşatan diyorum. Bir anda sıyrılıyorum tüm geçmişimden. Dalıyorum hiç korkmadan engin denizlerine. Oysa yüzme bilmiyorum ben. Sen tutuyorsun elimden, korkma diyorsun, korkma! Korkmuyorum, sahiden korkmuyorum sevgili. Sözlerin yüreğime nefes gibi doluyor, gözlerin ufkumu açıyor. Güç veriyorsun bana. Yüzüyorum yüzüyorum yorulmuyorum.
Yıldızlar geldi yine yanı başıma. Seni anlatıyorum. Tebessüm ediyorlar. Huşu içinde dinliyorlar. Her gece anlatıyorum her gece dinliyorlar. Bıkmadan. Bir serap gibi girişin içime… Sonra ete kemiğe bürünen sen… Gözlerinin içine dalıyorum. Çılgınca koşuyorum, durup dinlenmeden varmak istiyorum vatanıma. Tüm engelleri kaldırıyorsun önümden. Canımın ta içine işliyorsun. Seni seviyorum diyorum, içim titriyor.
Hiç bu kadar dolu olmamıştı bu iki kelime. “Seni seviyorum.” Sanki yüreğimden kopuyor bir parça dilime taşınıyor, ordan sana. Bir daha söylüyorum, bir daha. Her söylediğimde hissediyorum yüreğimin ılık ılık dolduğunu senle. Aşk denen şey bu olmalı işte. Sustuğunda bile gözlerin anlattığı şey.
Sevişmelerimiz geliyor aklıma. Dudağında yakıyorum kendimi. Atıyorum alevlere. O an sanki dünyanın tüm rengi siliniyor. Her şey yok oluyor. Tek seni görüyorum, seni hissediyorum ve seni yaşıyorum. Başka hiçbir şey kalmıyor bende. Her şeyi yoluna seriyorum. Yüreğimi vermişim sana, aklımı da bırakıyorum. Fısıldıyorum seni ne çok sevdiğimi ama sonra susuyorum hep, sen de susuyorsun. Oysa ne çok şey söylüyor suskunluğumuz. Karaya vuran dalgalar gibi vuruyor içime içime sessizlik…
Aşk bu olmalı. Aniden uyanmak uykudan ve bilmek o anda çok uzaklarda adının söylendiğini. Çok uzaklarda olduğunda bile duyabilmek seni… Aynı anda kelimeleri çarpıştırmak ve gülümsemeyle susmak… Aynı şeyi düşündük yine. Seni seviyorum.
Ama daha sana dokunamadım bile…
fsoyarik;75827 wrote:İMAMI AZAM HAZRETLERİNE BİR GENÇ GETİRİRLER.GENÇ HASTA OLMUŞ YEMEK İÇMEKTEN KESİLMİZ VE ÇOK ZAYIFLAMIŞTIR.SEBEBİNİ SORDUĞU ZAMAN GENCİN BABASI :- EFENDİM BELLİ BİR HASTALIĞI YOK,AMMA GÜN BE GÜN ERİYOR.İMAMI AZAM EFENDİMİZ GENCE DERDİNİ SORAR AMMA DOĞRU DÜRÜST BİR CEVAP ALAMAYINCA.DELİKANLININ KOLUNU TUTUP NABZINI PARMAK UCU İLE DİNLEMEYE BAŞLAR VE SORAR.ŞEHRİN MAHALLE İSİMLERİNİ.BİR MAHALLEYE GELİNCE DELİKANLININ NABZI ÇOK KUVETLİ ATMAYA BAŞLAR.BÜYÜK İMAM TEKRAR O MAHALLEDEKİ SOKAKLARIN ADINI SÖYLER ,YİNE DELİKANLI BİR SOKAĞA GELİNCE NABIZ HIZLANIR.DERKEN BÜYÜK İMAMAM TEK TEK SOKAKTAKİ KAPILARI SAYMAYA BAŞLAYINCA BİR KAPIDA NABIZ TAMAMİ İLE HIZLANIR DELİKANLI KIZARIP BOZARMAYA BAŞLAYINCA TEŞHİSİ KOR VE DELİ KANLIYA EVİNE GİDİP BASININ GELMESİNİ SÖYLER.GENCİN BABASINA -SENİN OĞLUN AŞIK.FİLAN MAHALLE,FİLAN SOKAK,FİLAN EVDE BULUNAN BİR KIZA AŞIK BU DELİKANLIYI O KIZ İLE EVLENDİRİN DELİKANLI İNŞALLAH DÜZELİR DER.GERÇEKTENDE O KIZI DELİKANLI İLE EVLENDİRİNCE DELİKANLI KISSA ZAMANDA İYİLEŞİR.İŞTE BUDA İMAMI AZAMIN GÜZELLİĞİ.SELAMLAR
fatih amca çok teşekküerler paylaşımınız için gerçektende aşk sessiz sevgi dilsizdir
