GÖNÜL BAHÇESİ

Bir İntihar Senaryosu /Bugün sevgililer günü Ve bütün sevgisizler ölü.../ Mavisi tükenmiş bir kalem... Sarı saman kağıtlar üzerinde... Az ötede devrik bir şişe... Devrik bir adamın yanında Adam yüzüstü...Ölmekte... Bir şiirle vurmuş kendini, Kan sızıyor tırnaklarından... Şiir düşmüş adamın üstüne... Satır satır... Parçalamış yürek namına ne varsa... Yaşayamadığı bütün aşkları koymuş cebine adam Oysa bir şehir ısmarlamıştı sevdiğine... Kalan son nefesiyle... Hatırla... İç cebinde buruşuk bir kağıt İsmin yazılmış...Hala soğumamış mürekkeple İki satır yalnızlığın yanına... Nabız tükenmekte... " Hatırla... Bir otobüs camı buğusunda aşık olmuştum sana Şehir terk ediyordu beni... Ne de güzel kaçıyordum kendimden... Hatırla... Yanyana iki sinema biletiydi hayalim... Belki bir olta...Bir parça deniz... Biraz da sen... Hayallerimizi tutacaktık oltamızla... Boğmasaydın beni gözlerinde..." /Bugün sevgililer günü... Ve ben...Her sevgililer gününde... Ölüyüm.../

allah razı olsun kardaşım...

Dahice bir siir Sanma şâhım herkesi sen sâdıkâne yâr olur Herkesi sen dost mu sandın belki ol ağyâr olur Sâdıkâne belki ol bu âlemde dildâr olur Yâr olur ağyâr olur dildâr olur serdâr olur "Yavuz Sultan Selim Han

Bir coşku var içimde bu gün kıpır kıpır Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum Gözlerim parke parke taş duvarlarda Açılıyor hayal pencerelerim Hafif bir rüzgar gibi süzülüyorum Kekik kokulu koyaklardan aşarak Güvercinler ülkesinde dolaşıyor Bir çeşme başı arıyorum Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp Mis gibi nane kokuları arasında Ruhumu dinlemek istiyorum Zikre dalmış her şey Güne gülümserken papatyalar Dualar gibi yükselir ümitlerim Güneşle kol kola kırlarda koşarak Siz peygamber çiçekleri toplarken Ben çeşme başında uzanmak istiyorum Huzur dolu içimde Ben sonsuzluğu düşünüyorum Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum Durun kapanmayın pencerelerim Güneşimi kapatmayın Beton çok soğuk, üşüyorum.. Mekanın Cennet Olsun...

Resim kaynağı

Dokunaklı sözlerin ardından birden başlıyorum hayat; bu sefer gideceğim yer belli değil,hangi hayatı seçeceğimi bilemiyorum,yolum uzun.Hayat engellerle doludur derlerdi de inanmazdım, boyumdan büyük işlere karışırdım. Büyüyorum hala değişmedim yine boyumdan büyüğüm… Ama çok önemli bir şey öğrendim ki insanın muhakkak bu dünyadan uzak kendine umudun demokrasiyle yönettiği bir düşler diyarı kurması gerekiyor.Katatonik bir anlamsızlığı hüküm sürdüğü seçmece bir düzende,karpuz konumunda ortadan ikiye yarılmadan önce.Belki de fark etmemek lazım bazı bilinenleri,toplum içinde kendime yer aramaya çalıştıkça farklı kimliklerin içinde barındığımı anlamaya başladım. Sanırım,hiçbir insanın bir tane kimliği yok bu hayatta. Benim de tek bir kimliğimin olmadığı gibi… Kuzenim hep der “İnsanlar için değil hep kendin için yaşa,bırak onlar konuşsunlar,sövsünler,sırıtsınlar,sen sen olduğun için varsın”. Hayat derslerinden kolay notlar alınmıyor zannumca… Devam ediyorum hayat her ne kadar şarkılar sussa da…

CumaLi Budak;178396 wrote: Bir coşku var içimde bu gün kıpır kıpır Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum Gözlerim parke parke taş duvarlarda Açılıyor hayal pencerelerim Hafif bir rüzgar gibi süzülüyorum Kekik kokulu koyaklardan aşarak Güvercinler ülkesinde dolaşıyor Bir çeşme başı arıyorum Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp Mis gibi nane kokuları arasında Ruhumu dinlemek istiyorum Zikre dalmış her şey Güne gülümserken papatyalar Dualar gibi yükselir ümitlerim Güneşle kol kola kırlarda koşarak Siz peygamber çiçekleri toplarken Ben çeşme başında uzanmak istiyorum Huzur dolu içimde Ben sonsuzluğu düşünüyorum Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum Durun kapanmayın pencerelerim Güneşimi kapatmayın Beton çok soğuk, üşüyorum.. Mekanın Cennet Olsun...

amin kabri nur dolu olsun

Zuhal bu yazıları nasıl sağ tarafa yapıştırabildin anlamadım. Ben yapıyorum olmuyor.

zuhal sen feministlikten başka şeylerde mi biliyon :p :D

Ey nefsim dinle beni sana yan diyorum Ateşlerin içinde yanan gibi yan O’na can diyorum anla beni Canımında içinde canan gibi can

NEYE YARAR kır çiçekleri kadar güzel olsan da vakit geldiginde yar neye yarar bedeni bembeyaz kefen sarınca o zaman güzellik yar neye yarar yaş oldu mu elli saç ağaracak altmışa girince yüz kırışacak bel bükülünce göz ağlayacak o zaman güzellik yar neye yarar uçsuz dağlar bile boyun eğecek dünyanın kahrını seven çekecek kara toprak sana kucak açacak o zaman güzellik yar neye yarar on beşlik çagını çok arayacak ölüm günlerini bir bir sayacak dünya kanununa gönül uyacak o zaman güzellik yar neye yara Mahmut YAŞARER

Cahit Sıtkı TARANCI

içime attım dediklerim hep içimdeydi.