Dörtlükler

ŞEHİT TÜRKÜSÜ Şehit tahtında Rabbe gülümser Ah binler ce canım olsaydı der Şehit tahtında Rabbe gülümser Canım bedeli bir sofradan yer Ümitsiz olmaz ümitsiz olmaz Sevdasız olmaz sevdasız olmaz Dağları oyup zindan etseler

Resim kaynağı

nurunu söndüremezler Dağları oyup zindan etseler Davamın önüne geçemezler Yarasız olmaz Çilesiz olmaz Şehitsiz olmaz Kurbansız olmaz Şehit tahtında Rabbe gülümser Ah binler ce canım olsaydı der Şehit tahtında Rabbe gülümser Canım bedeli bir sofradan yer Karanlık ölür zülümat ölür Gözler önünde ve Ölüm ölür Anladım artık Uhud ve Bedir Ve Ümit sevda Şehadet nedir Soludum Kanri Mahşer anını Ümidi Şehidi ve Sevdayı Şehit tahtında Rabbe gülümser Ah binler ce canım olsaydı der Şehit tahtında Rabbe gülümser Canım bedeli bir sofradan yer

Bir adam ne zaman yalnızlıktan ağlasa Bir yaprak düşer ağaçtan; sararmış ve mağrur Gökyüzünde bir uğultu başlar aniden Ve sonra kırk ikindi yağmurları dökülür serin serin …. Bir adam ne zaman yalnızlıktan ağlasa Uzakta bir ülkede güneş batar, üşür insanlar Hava kararır; kuşlar aniden yuvalarına döner Ve sonra kısalmaya başlar geceler ağır ağır …. Bir adam ne zaman yalnızlıktan ağlasa Bir denizde med cezirler başlar; ölür balıklar Gemide ölü bir adam bulunur kimsenin tanımadığı Ve sonra faili meçhul bir kuytuya gömülür derin derin …. Bir adam ne zaman yalnızlıktan ağlasa Bir sokağın en sıcak betonuna sığınır kimsesizler Gaiplerden uzanacak bir dost eli bekler çaresiz Ve sonra bir iklim kaplar tüm bedenleri soğuk soğuk …. Bir adam ne zaman yalnızlıktan ağlasa Yalnızlıktan ağlamadığını söyler iç çekerek Bir adam ne zaman yalnızlıktan ağlasa Uzak diyarlarda sessiz, kimsesiz bir ölümü düşler Bir adam yalnızlıktan ağlamasa gerek .... MAHSÛN (05 Nisan 2009 Pazar)

Aşk İle

NİZİP'E ÖZLEM(1) Ardından bakıp da ağladığım gün Bilmezdim ayrılık böyle zor imiş Yolundan çıkıp da gittiğim o gün Bilmezdim sensizlik böyle zor imiş... Meyan şerbetin ne imiş öyle Nizip dile gel de konuş benimle İçimde bir fırtına dondu dert ile Bilmezdim sensizlik böyle zor imiş... Her yer bizim ise de Nizip tek imiş Niziplimin sıcaklığı bir başka imiş Gurbetlik Mahsuni'ye biraz kor gelmiş Bilmezdim sensizlik böyle zor imiş... MAHSUN(07/04/2009)

ANNA KARENİNA Geceleri gözlerine ay ışığı yansırdı Sen mehtap olurdun, ben sarhoş Sana bakınca gözlerimin feri akardı Anna Karenina; sen ölüme koş… Küllendi içimde yaktığın ateş Derbeder ettin; gezerim boş boş İçimde bir fırtına, bir keşmekeş Anna Karenina; sen ölüme koş… Kopardın kökünden sevda gülünü Sevgiler yasak; sevdalar nahoş Şimdi kimler gömsün senin ölünü Anna Karenina; sen ölüme koş… Bu aşk belki ölüm, belki ışıktı Belki can çekişen; belki biraz loş Belki bir ömür, belki anlıktı Anna Karenina; sen ölüme koş… İşte bitti şimdi yaşanan her şey Anna Karenina; sen ölüme koş Hesaba yazma yaşanmış hiçbir şey Anna Karenina; sen ölüme koş… MAHSUN (08/04/2009)

Bu şiir; Cumali, Gencoo ve Tuğçe için...

Ellerine SağLık, Teşekkürler Dostum...

Estağfurullah Cumali. O güzel dörtlüklerin ve o güzel bayrağın altındaki güzel cümlenin (imzanın) hatırına...

Sen Ben Biz Üç beş sayfa koydum masaya Birde kalem aldım elime Bir sayfa benim, bir sayfa senin Son sayfada bizimdi Beni bir satırda anlattım Seni bir sayfada Bizim sayfamız boş kaldı Kalemden kıskandım, kağıttan kıskandım Bizi kendimize sakladım O boş sayfanın yerine Bize ait her şeyi Kalbime yazdım.

YAĞMUR Usul usul öptü penceremin camını Bir nefes çektim sigaramdan doyasıya Bir şimşek ta uzaklardan aydınlattı odamı Demleniyordu kaçak çay; yağmurlar başlamıştı… /Yağıyordu tane tane ………………………….. Yağıyordu usul usul/ Bir hüzün yankılandı doksan model radyomdan Babamdan yadigârdı; gitmedi arkasından Bir şarkı çalıyordu bilmediğim makamdan Bir nefes çektim önce; ağladım arkasından… /Yağıyordu tane tane ………………………….. Yağıyordu usul usul/ Dışarıda bir yağmur; gittikçe hızlanıyor Karardı hazin güneş; gece mi yaklaşıyor? Cebimde yârin resmi; gözyaşı damıtıyor Soğuk hava, sıcak çay; ölümü andırıyor… /Yağıyordu tane tane ………………………….. Yağıyordu usul usul/ Yağmur, çay, sigara ve hüzün şiirleri Nedense gözlerimde hep ölüm resimleri Yeniden hatırlattın yağmur eski sevgilileri Tane tane yağar yağmur ikindi vakitleri… /Yağıyordu tane tane ………………………….. Yağıyordu usul usul/ MAHSUN (09/04/2009) Nizip'te ne zaman yağmur başlardı O zaman içimi bir hüzün kaplardı Bu gece yağmurlar yüreğime akarken İçime akıttım yağmur seni; yıldızları sayarken... Şu gece vakti şiirimi okuyan tüm kardeşlerimize yürekten, küçücük bir hediye niteliğinde...

mahsuni63;180781 wrote:ANNA KARENİNA Geceleri gözlerine ay ışığı yansırdı Sen mehtap olurdun, ben sarhoş Sana bakınca gözlerimin feri akardı Anna Karenina; sen ölüme koş… Küllendi içimde yaktığın ateş Derbeder ettin; gezerim boş boş İçimde bir fırtına, bir keşmekeş Anna Karenina; sen ölüme koş… Kopardın kökünden sevda gülünü Sevgiler yasak; sevdalar nahoş Şimdi kimler gömsün senin ölünü Anna Karenina; sen ölüme koş… Bu aşk belki ölüm, belki ışıktı Belki can çekişen; belki biraz loş Belki bir ömür, belki anlıktı Anna Karenina; sen ölüme koş… İşte bitti şimdi yaşanan her şey Anna Karenina; sen ölüme koş Hesaba yazma yaşanmış hiçbir şey Anna Karenina; sen ölüme koş… MAHSUN (08/04/2009)

pe_ço_rin İnsan övünür, insan ağlar dövünüverir. Gönül dürülür, gönül çağlar dönüverir! Olaylara göredir insanın ruhu, Bu gün sevdiğini bir gün öldürüverir...

Bir gece şair ölürse Susar şiirler Kalemler öylece durur Sayfalar boynun büker Kelimeler anlamsızlaşır Fikirler öksüz kalır Hafif bir rüzgâr eser Azrail ruhu alır O kadar şiir yazmıştır da şair Bir cümle söyleyemez ölürken: La ilahe illallah… MAHSUN (ÖLÜM VAKTİ)

DÜŞÜNMEDİ Kİ Üstüme basa basa geçerken hayat Ayaklar altındakini hiç düşünmedi ki Sırtıma yüklediği yükler kat kat Taşır mı taşımaz mı hiç düşünmedi ki… MAHSÛN ( 21 Mart 2008 Cuma )

MUHTACIM SANA Küçük bir çocuk düşün Annesinden ayrı düşmüş Anne sevgisine muhtaç İşte, işte öyle muhtacım sana Gece vakti soğukta dışarıda gezen Gencecik, gencecik bir ayyaşı düşün Yanan sıcak bir sobaya muhtaç İşte öyle; öyle muhtacım sana Ramazan ayında oruçlu Küçücük bir çocuğu, çocuğu düşün Bir tabak sıcak çorbaya muhtaç İşte öyle; öyle muhtacım sana Çocuğuna ekmek götüremeyen Kırk yaşında bir işçi babayı düşün Dört tane bayat ekmeğe muhtaç İşte öyle; öyle muhtacım sana Hayatında Allah nedir bilmemiş Sığınacak bir liman arayan ateisti düşün İşte öyle muhtacım ki sana Allah kadar olmasa da… MAHSÛN (27 Kasım 2007 Salı) Not: Bu şiiri sitede daha önce yayınlamıştık. Bir de bu konuda görülsün istedim...

Bu şiiri üniversite yıllarında yazmıştım. Helallik almak istediklerimiz yok şimdi. Köşelerinde bir sükut hali var. Her şeyin kıymetin var iken bilmek lazım... OLSA... Karanlık gecemde bir gaz lambam olsa O soğuk havada beni ısıtacak bir soba Ve bu sobanın üstünde içimi ısıtacak bir demlik çayım Ve her şeyden önemlisi; bunları paylaşacak bir can dostum olsa Ve o dostla sohbet ede ede sabah olsa Ve dinlesek sonra camiden yükselen sabah ezanını Ve kılsam sonra son sabah namazımı Sabahın ilk ışıklarını birlikte görsek Ve o ilk ışıkların rızkımızın geldiği deryada yansımalarını Ve sonra cebimizde kalan son parayla simitçi çocuktan iki simit alsak Ve bu simitlerden biri simitçide kalsa Sırf o simidi almaya parası olmayan birine vermesi için Sonra can dostumla o bir simidi paylaşsak Yesek doya doya; karnımız doyana kadar Ve içsek tabiki üzerine; sobada demlenmiş çayımızı Ve yoldan geçen yaşlı amca da içse çayımızdan bir bardak Mutlu olsa ve bir iki askerlik hatırasını paylaşsa bizimle Ve öpsem o yaşlı amcanın ellerinden Gelse aklıma yaşlı, hasta babam Sonra arasam babamı ve balığa çıkmadan ondan helallik alsam Hakkını helal etse bana ve o gönül rahatlığıyla; Her günkü amacımdan farklı açılsam deryaya Varsam keyfine hayatın ve o deryada kaybolsam, yok olsam… MAHSÛN

DUA Ellerimi açıp da dua niyetine Seni diliyorum Yaradan'dan Neredesin, ne yaparsın demeden Sadece seni düşlüyorum Gülüşünün gözlerine tesiri Bense gözlerinin esiri Bendim aşkımızın kâfiri Çok sevmişim seni, çok… Olmasan da yanımda Ellerini tutamasam da Başkasını düşünmedim Tek seni sevdim Ruhumu kirletmedim En çok seni, tek seni İşledim hayatımın temasında Şimdi yüreğimde Yüreğimin en temiz yerinde Hiç kirlenmeyecek olan yerde Öylece duruyorsun Çocuksu duyguların Yer aldığı dualarda Tüm içten duygularla Dile getiriliyorsun Bilmiyorsun… MAHSÛN (20 Haziran 2008 Cuma)

VAZO Bir vazo kırıldı mı tam kırılmalı Yeniden tamiratı mümkün olmamalı Zira tamir edildi mi Her daim kırılmaya müsaittir Ya hiç kırmayacaksın vazoyu Her şeyine gözün gibi bakacaksın Ya da kırdın mı adam akıllı kıracaksın Parçaları bir daha toplanmayacak Niye dersen Bir kez kırılırsa o vazo Değerini kaybeder Ne yaparsan yap Eski değerini kazanamaz Parçalarını toplamaya çalıştın mı Acı verir, tüketir sabrını adamın Bırakacaksın olduğu yerde Toplanabiliyorsa kendi toplansın MAHSUN

mahsuni63 adlı öğretmenimizi tebrik ederim yazdığı bu önemli dörtlükleri hocamızın ileriki hayatında başarılar dilerim

Arkadaşlar bu gün buraya son bir şiir ekleyip bu konuyu kapatmak istiyorum. Bu günlerde edebi konular üzerinde fazlaca yoğunlaştık. Edebi konularda da mümkün olduğu kadar yorum yapmamaya çalışacağım. Zira Davut Hocanın "Gözlerin Dili" adlı makalesinde yaptığım yorumla ilgili Yusuf kardeşimiz beni "Kraldan çok kralcı" olmakla itham etmiş. Yapım gereği böyle ağır lafları sanal ortamda da olsa kaldıramamaktayım. Ben kimseyi hedef almadan yorum yapmaya çalıştım orada. Lakin kardeşimiz üzerine alınmış olacakki o cevabı vermiş. Tabiki herkes gibi ağır cevaplar yazmak zor değildir. Yalnız, ben burada kalp kırmak için bulunmamaktayım. Umarım Yusuf ne demek istediğimi çok iyi anlamıştır. Bu gün son şiirimizi de ele alalım o zaman: