Bir acayip kültür ortamı,
Bir acayip çok seslilik,
Göz kamaştıran bir renklilik;
İbretlik bir acayiplik şu taşra kahvehaneleri:
Çoğu birbirinin aynısı,
Çoğunun sol duvarlarında
Arapça ayet-i kerimeler,
Sağ duvarlarında
Çoğunlukla üryan kadın posterleri var.
Bir köşede kör bir ressamın çizdiği
Acubeye benzer bir şahmeran;
Bir köşede devrik bir başbakan,
Bir köşede sararmış üç büyükler:
Aslanı, kanaryası, karakartalı.
Bir başka köşede
Ortada, sağda, solda
tahta masaların etrafında, tahta sandalyelerde
emek pazarlığı yapanlar,
daha karlı bir iş arayışında olanlar,
ekmeğine katık arayanlar;
ameleler, işsizler, işine hor bakanlar,
ırgatlar, marabalar, ağalar, elçiler, yarım çarıklılar,
şalvarlılar, takım elbiseliler, üniformalılar,
külahlılar, sarıklılar, fötr şapkalılar,
kepliler, kitaplılar; okuldan kaytaranlar,
düzeni sorgulayanlar.
Akşam gazetesindeki
‘’şeytanın gör dediği’’ köşesini yorumlayanlar;
Pazar mecmuasındaki bacakların boyunu ölçenler.
Bir başka köşede
Tömbeki fokurdatanlar, çay, kahve içenler,
Tek tük gazoz, ayran;
Ve caşar mı, çaşmaz mı oynayanlar.
Bir başka köşede
Zar atan, kağıt çeken, damaya çıkan…
Bir başka köşede
Cartlak kebabı, nohut dürümü ya da yağlı kâhke yiyenler.
Velhasılı
Senli benli
Bayram yeri gibi acayip bir ortam
Şu taşra kahvehaneleri.
Kemal Cengiz
3 Ekim 1968 / Gaziantep
