BİLİNDİĞİ GİBİ FATİH, GENÇ YAŞTA PADİŞAH OLMUŞTUR. BİR GÜN BİR SEFERE GİDİLECEKKEN ORDUNUN BAŞINDA BABASININ OLMASINI İSTER. FATİH'İN MAKSADI BABASININ İLMİNDEN VE TECRÜBESİNDEN YARARLANMAKTIR. ANCAK BABASI BU TEKLİFİ KABUL ETMEZ. ANCAK FATİH BABASININ ELİNİ KOLUNU BAĞLAYAN ŞU SÖZLERİ SAR EDER:
-EĞER SEN PADİŞAHSAN GEÇ ORDUNUN BAŞINA. YOK EĞER BEN PADİŞAHSAM EMREDİYORUM ORDUNUN BAŞINA GEÇECEKSİN!
BABASI SULTAN MURAT, BAŞKA ÇARE BULAMAZ VE ORDUYA KOMUTANLIK YAPAR.
OSMAN YÜKSEL SERDENGEÇTİ’NİN MİLLETVEKİLİ OLDUĞU YILLARDIR. BİR GÜN MECLİS KÜRSÜSÜNDE, KENDİSİNE LÂF ATAN VEKİLLERE DAYANAMAZ VE:
“-BU MECLİSTEKİLERİN YARISI EŞEKTİR!” DER VE İNER KÜRSÜDEN.
BUNUN ÜZERİNE MECLİS KARIŞIR VE HERKES KENDİSİNDEN SÖZÜNÜ GERİ ALMASINI İSTER. ARKADAŞLARININ DA RİCASI İLE TEKRAR KÜRSÜYE ÇIKAR VE KESKİN ZEKÂSINI GÖSTEREN VE VEKİLLERİ RAHATLATAN ŞU SÖZLERİ SÖYLER:
“-BU MECLİSTEKİLERİN YARISI EŞEK DEĞİLDİR!”
YILLARCA KAYSERİLİLER İLE ERMENİLER BİRLİKTE YAŞAMIŞLARDIR. BİRBİRLERİYLE SIKI MÜNASEBETLERİNİN FAZLA OLDUĞU YILLARDA, BİR KAYSERİLİ, ERMENİ ARKADAŞINDAN BORÇ PARA İSTER. ERMENİ ARKADAŞI NE ZAMAN ÖDEYECEĞİNİ SORAR. KAYSERİLİ:
-"ŞU ERCİYES DAĞI'NIN KARI ERİYİNCE BORCUMU ÖDERİM."
ERMENİ, BİR YIL BEKLER. KAYSERİLİDEN SES YOKTUR. GİDER YANINA VE ALACAĞINI İSTER. KAYSERİLİ, ERCİYES'İ GÖSTERİR VE DAHA ÜZERİNDE KAR OLDUĞUNU SÖYLER. BİR SÜRE SONRA ERMENİ, KAYSERİLİNİN OYUNUNA GELDİĞİNİ ANLAR. BUNU İÇİNE SİNDİREMEZ. ARTIK KARAR VERMİŞTİR VE O DA BİR BAŞKA KAYSERİLİYİ KANDIRACAKTIR. GİDER BİR ARKADAŞINA VE BORÇ İSTER. KAYSERİLİ NE ZAMAN ÖDEYECEĞİNİ SORAR VE O DA AYNI CEVABI VERİR:
-" ERCİYES'İN KARI ERİYİNCE"
"PEKİYİ" DER KAYSERİLİ. ARADAN BİR YIL GEÇER VE KAYSERİLİ HEMŞERİM ALACAĞINI İSTEMEK İÇİN ERMENİYE GİDER. ERMENİ VATANDAŞIMIZ BU DURUMU BEKLEDİĞİ İÇİN ÇOK RAHAT BİR TAVIRLA ERCİYES'İ GÖSTERİR VE HÂLÂ KARIN ERİMEDİĞİNİ SÖYLER. KAYSERİLİNİN DE CEVABI HAZIRDIR:
-"O GÖRDÜĞÜN KAR, BU YILIN KARI. GEÇEN YILIN KARI ÇOKTAAAAN ERİDİ"
ERMENİ NE YAPACAĞINI ŞAŞIRIR VE ÇARESİZ BORCUNU ÖDER.
KRAL ÜLKENİN YALANCILARI ARASINDA BİR YARIŞMA AÇTI. "İŞTE BU YALAN," DİYEBİLECEĞİ BİR YALAN UYDURANA BİR KÜP ALTIN VADETTİ. YALANCILAR AKIN AKIN SARAYA GELİP YALANLARINI SÖYLEDİLER, FAKAT YALANLAR NE KADAR AKIL ALMAZ OLURSA OLSUN KRAL HEP, "OLABİLİR, NİYE OLMASIN ..." GİBİ CEVAPLAR VERİYORDU. BÖYLECE HEM EĞLENİYOR, HEM DE BİR KÜP ALTINDAN OLMUYORDU.
DERKEN KAHRAMANIMIZ ELİNDE BOŞ BİR KÜPLE HUZURA ÇIKTI VE KONUŞTU:
"-RAHMETLİ DEDENİZ BİR SAVAŞA ÇIKACAKTI, ANCAK O GÜNLERDE HAZİNEDE YETERLİ PARA YOKTU. DEDENİZ DEDEMDEN BU KÜPLE BİR KÜP ALTIN BORÇ ALDI VE 'BU BORCUMU TORUNUM TORUNUNA ÖDEYECEK,' DİYE SÖZ VERDİ. ŞİMDİ, DEDENİZİN BORCUNU BANA ÖDEMENİZ İÇİN BURAYA GELDİM."
KRAL, "İŞTE BU KUYRUKLU BİR YALAN!" DEYİNCE ADAM, "O HALDE ÖDÜLÜMÜ ALAYIM," DEDİ.
KRAL, "IMM ŞEYY DOĞRU DA OLABİLİR" DEYİNCE ADAM, "O HALDE BORCUNUZU ÖDEYİN" DEDİ
NASREDDİN HOCA BİR GÜN HEYBE ALMAK İÇİN PAZARA GİDER. GÜZEL BİR HEYBE GÖRÜP PAZARCI İLE PAZARLIK YAPAR VE 1 AKÇEYE ANLAŞIRLAR. TAM ORADAN AYRILACAKTIR Kİ DAHA GÜZEL BİR HEYBE DİKKATİNİ ÇEKER:
- KAÇ AKÇE ŞU HEYBE MUHTEREM?
- 2 AKÇE HOCAM.
- ALDIM GİTTİ, DİYEN HOCA ELİNDEKİNİ BIRAKIR VE ONU ALIP TAM GİDECEKKEN PAZARCI SESLENİR:
- HOCAM. BU HEYBE 2 AKÇE. SEN 1 AKÇE VERDİN.
HOCA SİNİRLENİR:
- BRE CAHİL ADAM! SANA ÖNCE 1 AKÇE VERDİM. SONRA DA 1 AKÇELİK HEYBE BIRAKTIM! İKİSİ EDER 2 AKÇE. DAHA BENDEN NEYİN PARASINI İSTERSİN!
