RUH TERBİYESİ
Ruh Allah’tan gelmiştir ve yine Allah’a döne cektir. İnsanı meleklerden daha üstün yapan hayvanlardan daha aşağı kılan, insanı iyi ya da kötü yapan hep ruhtur. Bunun için ruhun sağlığı ve terbiyesi çok önemlidir.
Ruhun sağlığı kuvvetli imanla, ibadetle beslenmesiyle, kötü huylardan arınmasıyla, takva yolunda yürümesiyle gerçekleşir.
Ruh hastalıkların en felaketi kötü huylar ve dünya sevgisidir. İnsanın kötü ahlaklardan korun ması, dünya sevgisinden arınması, zikirle meşgul olması, ruhi hastalıkları def eder.
Aliciğim ’Siz siz olun dostlarınıza, yardım edin, insan sevgisini mantıgınızın tam ortasına koyun ve beyin cekirdeginiz o olsun ki birgün sizinde yardıma ihtiyacınız oldugunda sizinde elinizden tutan birileri olsun...’ demişsin bir de bunun başına Allah sevgisini koyarsak ve karşılıksız yardımlaşmayı merkeze alırsak sanırım daha az çıkarsız olur
Alibey hep diyoruz ya hayat çok acımasız diye aslında hayat değil insanlar çok acımasız.hayatı yaşanmaz hale getiren de bizleriz.dediğin gibi eğer birbirimizi sevebilsek belki de herşey bu kadar kötü olmaz.tamam herkes birbirini sevmek zorunda değil ama en azından Allah için sevsek ve kimseyi kırmasak incitmesek ne güzel olurdu.ben bu sene çok yoruldum ve ölmek istedim çünkü insanlar benim tanıdığımdan çok farklıymış.insan olmak çok büyük bir yük.ben de bu yükü artık kaldıramayacağımı düşündüm.neyse çok uzattım.inşallah anlamışsındır beni kardeşim.
Asi ve mavi; geçmiş olsun diyor ve Allah’dan acil şifalar dilerim... Bu Dünya’daki bütün iyi ve kötü musibetler Allah’tandır, önemli olan bunun bilincinde olmak ve her ne durumda olursak olalım ’’şükür’’ etmeyi bilmek, bu fazilet bize dogru yolu bulamızı ve Allah’a daha yakın olmamızı sağlayacakdır... Şunu unutmaki Allah onu sevenlerle beraberdir... Sende farkısındasın ki bu günlerde geçecek, ama senden ne koparırsa koparsın bence yerinde hayata karşı daha dirençli daha güçlü,umutlarıya güçlü kalmış bir yürek, senibırakacak...
Sonbahar; galiba umutlar bagladıgın bir insan/insanladan hüsranla sonuçlananvakalar yaşamışsınız, dogru insanları anlamak zor, zaten zor olmasaydı binlerce yıldırana teması kişisel mantık ve duyu üzerine yüzlerce düşünür bu konuyu işlemezdi ( iyiki bu karmaşa varmış, yoksa bu düşünürler filozof olma şansını nerden yakalayacakdı :) ) ..
insanlar, insanlar ve insanlar ....
Sonbahar; eger sen insanlara bu kadar deger verirken onları düşünürken onlarsana layık oldugunuz degeri vermiyorlarsa bence hiç üzülmeyin, siz degil onlar sizin gibi birsini kaybettigi için üzülsünler, bence kaybenden sen degil onlar....
Kimsenin yokluğu bu kadar korkutmazdı beni.
Kendimi zor günlerin adamı görürdüm ya, hiçbir güçlüğün beni,
bırak yıkmayı, sendeletmeyeceğini bile düşünürdüm.
Oysa şimdi yarımım.
Ve sen böylesine uzakken benden, hiçbir zaman tam olamayacağımı da biliyorum.
Tasalanma diyeceksin, tasalanmayayı m; ama,
kendime bakıyorum da birkaç umut kırıntısı dışında hiçbir şey göremiyorum.
Nerede olduğunu bilmek ya da döneceğin umuduyla yaşamak da kandırmıyor beni.
Her sabaha sensiz uyanmaktan, her günün sensiz geçmesinden korkuyorum artık
. Bu yüzden uyanmak istemiyorum uyuduğum uykuları...
Ve geceler Ne yıldızları görüyorum ne gecenin sesini duyabiliyorum.
Saniyelerin ne kadar uzun olduğunu görüp şaşırıyorum.
Bildiğim bütün hasret şarkılarını art arda ekleyip söylüyorum.
Sesimi kendim bile duymuyorum.
Senden bir iz göreceğim diye sokaklara çıkmıyorum artık.
Bu kentin her yerinde sen varsın biliyorum.
Yokluğunu kabul etmek böylesine zorken hiç olmama ihtimalini düşünemiyorum bile.
Bekleyeceğim seni.
Zor olacak, çok zor olacak; ama, bekleyeceğim.
Bu yarım yüreğin diğer yarısı, yani sen Geleceksin değil mi? .
Ben hayattan her gün yoruluyorum. Her sabah kalktigimda, yine mi benim icin bir gün dogdu diyorum, ve soruyorum neden? Her sabah uyandigimda, her gece kalkmamak ümidim olsada, yine yeni bir gün, yine belali, yine küfürlü bir gün basliyor. Sonu neden gelmiyor bu sabahlarin? Neden hep her gün kahir ve gözyasi icind geciyor? Neden bizde/bende tek bir gün olsa bile insan gibi gülemiyorum? Gülmeyi birak, bir gün boyunca neden gülümseyemiyorum? Kendinden korkmus, kendisinden utandigini ve kendisine hatalarini yediremeyen insandan yoruldum. O insana tahammül etmeye gücüm kalmadi. Yoruldum ondan. Cekip gidecegim desede, peki neden hayatimizdan cikmiyor? Neden bizi huzur icinde birakmiyor? Bizi asaglamak, bizi hor görüp lanetlemek ona tat veriyor, ama neden? Kendi ailesine tahammül edemeyen kisiden yoruldum. Bazen benimle konustugunda, üzülüyorum, diyorum icimden buda hakli. Ama öyle degilmis. Artik o ebediyyen öldü benim icin. Herseye ragmen onu sevmeye calistigimda yine düsünceleriyle yordu beni, hic sevemedim onu istesemde. Neden diye haykirdigimda, bana seni yakarim dedi. Yak o zaman, ne duruyorsun? Yasamaya sayende cok merakliydim sanki. Ama neden? Kendi kendisine hatalarini yediremiyorsun degil mi? Bunlar söylenemiyor iste, korkudan. Hayatimda nefret ettigim tek insan o, tek insan, nefret ettigim benim kendi babam. Yoruldum onun korkusuyla yasamaktan, yoruldum onun küfürleriyle, hor görmeleriyle yasamaktan. Hayata küstüm ben be senin yüzünden.
Sensiz geçen gece daha yaşıyorum bugün
Her zaman olduğu gibi çaresizce,
Hasret kapımda nöbet tutuyor yine bugün
Kopup gelmek istiyorum sana bu deli kalbimle.
Sensiz geçen her dakika iliklerime işliyor ince ince
İçimde bir özlem burukluğu,
Niye yoksun yanımda sevdalım,
Bir gün gözlerim gözlerine bakıyor olsa
Bir gün ellerim ellerini tutuyor olsa
Bunlar yeter bana yeter ki sen ol yanımda.
Geleceğim bekliyorum,
Uzaklarda olsak ta kalbim yakın sana
İçimdeki sevgi dolu deli rüzgarı getireceğim
Hasretimi gidereceğim parlayan gözlerine baka baka
Yücelteceğim sana olan aşkımı sonsuza...
Sagol asi ve mavi, haklisin belkide, bilmiyorum, ama haklisin bir yerlerde, sanada gec olsada bas sagligi ve annene acil sifalar diliyorum. Iyilesir insallah. Sagol, Allah hepimizin yardimcisi olur insallah.
Güzel bir yaklaşım 2 gün tatil dolayısıyla işe gitmediği için iki günlük bilet cepte kalıyor o da 4 bilet eder:) hocam soru neydi tam olarak 2 gün bayram olursa kaç bilet elinde kalır mı olabilir mi:)).