Arkadaşın makbulü ahtında eder vefa
Çekilecek ne varsa beraber çeker cefa
Selamı sabahını sorar her an her defa
Vefasız ben isemde bırak VURSUN arkadaş.
+++++++++++++.
Hep yıllarca yürekten candan bir dost beklerim
Dostsuz arkadaşsızda günü güne eklerim
Gerçek dostları bulsam mutluluğu çiftlerim
Yürekten dost değilse bırak DURSUN arkadaş.
+++++++++++++.
Arkadaşlık sevgisiz bir arada yürümez
Sırt dönüpte sevgiye arkasından sürümez
Sevgi varsa yürekte kalbi efkar bürümez
Kollarını aç sende bırak SARSIN arkadaş.
Günahlar işlemiş,
Sevabından çok
Huzuru kaybetmiş
Neşe zaten yok
Bir hata yüzünden
Hayatı bitmiş
Biricik sevgilisi
Terkedip gitmiş
Bu kadar sevecek
Ne vardı gülperi
.
Acaba bukadar ince düşüne bilen ikinci bi ses varmıdır; keşke var işte şu! diye söyleye bilirmiyiz, ama hayır bence imkansız, ögrenmek içinde önüne gelene musayitmisin diyede sorulmazki :).
Aşkın encok sevdigim, bana ençok heycan veren tarafı nedir biliyormusunuz; hani olurya küçük bir cocugun elindeki dondurmanınhiç bitmemesini istemesi....
bu devirde aşk :dağ çiçeğinin gelin başı olmayı ümit etmesi...kutuptaki eskimonun yazı beklemesi...çöldeki kaktüsün yağmur altında şarkı söylemeyi beklemesi kadar ihtimali çok az olan bir duygudur...
Kardeş beni aldın götürdün denizlerin derinliğine aradım aşkı ,noir doiser aşkı imkansızlara sürdü ,git orda ara dediler.. imkansızlar nerde oluyor bilmiyorum ama her imkansızın içinde bir imkan doğduğunu biliyorum.....
ölümden kurtulmak imkansız değil mi?...demek ki her imkansızın içindebir imkan olmuyormuş...aşk ta ölümden kaçmakgibi imkansız...içinde imkan olmayan istisna imkansızlardan...(tabi bu bana göre...ama sen yinede içinde bir imkan bırak...olurya bu istisna bozulur...)
Anladımki şiirler geri getirmeyecek seni, asirüzgâlarla gönderdim seni uçsuz bucaksız gurbetlere, şimdi dinlediğim birkaç aşk şarkısıyla avutuyorum kendimi. içimde birikiyor sana yazmam gerekenler, ama yazmıyorum şiir gözlüm yazamıyorum. ve sormuyorum artık geceleri beni ansızın uyandıran hayaline, sormuyorum : ’’niçin benden uzaktasın’’ diye.. çünkü biliyorum sebebini, biliyorum ama artık faydasız haykırışlarım, hatalıydım affet beni diyemiyorum sana, gidişinin üzerinden tam 3 yıl gecti, kimbilir kaç gece gözyaşlarımla andım eski hatıraları, kaçgece hicran damlaları indi yüreğime.. gidişinle birlikte çöllere dindü kalbim, kurak, sıcak, mahsun ve güçsüz artık şiir gözlüm’süz bu kalbim. harşeye elveda diyebildim de sana diyemedim şiir gözlüm.. sonkez yazıyorum sana, sonkez hicranıma ortak ediyorum. ben artık gidiyorum buralardan, aşkın olmadığı diyarlara belki birgün okursun bu yazımı ama nafile artık. sen sebepsiz gidenlerden değilsin, sen sebebimsin sadece..........
Gönül Bahcesi formuna son yazımdır. yazmak incitiyor bazen kalbimi, hüznümü paylaşmak yerine çoğaltıyorum içimde....
Tüm forum paylaşımcılarına şiir dolu bir yaşam temennisiyle..
Biz hocamla zamanında sohbet ederken sohbetimizin konusu derinde olsa o hep havadan sudan sohbetlermiş gibi bir hava vardıfakat ettigi laflarhiçde havadan sudan degildi çünkü o kelimeliri anlamak, yorumlamak, kavramak gerekti; bir an olurduki bi kelimesi bile dünyayı manalandırırdı(bildiginiz gibi dünyayı bir mana içerisinde aramak zordur bu ugurda kaç düşünür delef oldu :) ).
