Ne yazılar ne şiirler tükenir İstanbul üstüne.. Bir rüya şehirde yaşıyoruz..Kimse uyandırmasın..uyandırmasın ki.. dertlerimiz boğazın sonsuzluğu içinde, kaybolsun gitsin. Tüm savdalarımızı yazalım martı kanatlarına. Sonra Adalardan bakalım İstanbulumuza.. İstanbul..;Hülyam..İstanbul aşkım.. Dokunmayın sevdama!..dokunmayın yüreğimin en güzel yeri..İstanbulama!...
bunun ile ilgili güzel bir şiir buldum sizlerle paylaşmak istedim buyrun;
İstanbul denince aklıma
eski istanbul gelir,
İnsanları beyefendi,
İstanbul denince aklıma
Mahallesine yan baktırmayan
Beli kuşaklı,
Eli bıçaklı,
Kötülüğe düşman
İyliğe kurban.
Eskinin bıçkın delikanlıları gelir.
Şimdi İstanbul
Sere serpe.
gözlerimin önünde
Delikanlısının
belinden kuşak düşmüş.
Her köşe başına
Kapkaççı gençler üşüşmüş.
Ellerinde bıçak.
Fırsat bulup çanta,Cüzdan kapacak,
Karşı geleni insafsızca dograyacak.
İstanbul denince aklıma
Hanımlar, kızlar gelir
Bir elinde etrafı oya işli mendil
Bir elinde çiçek açmış şemsiyesi,
Rastlarsa yavuklusuna
Yere düşürdüğü mendil
Konuşma bahanesi.
Öyle kol kola gezip
öpüşmeler de neyin nesi.
Gözlerde beliren sevgiden ışık
Dudaklar kıvrık
ve
tek bir tebessümdür tüm cilvesi.
İstanbul denince Aklıma,
Yedi tepe gelir
Minareleri Göğe yükselen
Beş vakit
Şerefelerin’den minarelerin
Ezan sesleri gelen,
Mimar Sinan’lar gelir aklıma.
bunca yılı eskiten
Bunca felakete karşı gelen,
Yıkılıp dökülmeyen
Selimiye’ler gelir, Çırağanlar gelir.
Şimdi baktıgımda İstanbula
Taşı taşa ekleyip bina yapan
Fakire ev yaptım diye parayı kapan
Veli Göçerler gelir aklıma.
İstanbul denince aklıma,
Geceler gelir.
Beyoglu Gelir.
Güneş batmaya yakın
Masalara beyaz örtüler serilir
Hafif hafif Bir köşeden ney,
Bir köşeden akardiyon,
Ud,çünbüş sesleri gelir.
Çaylar bakır semaverlerde demlenir
Vakit geçtikçe Dede efendiye,
Hicazkar makam dan Burseliğe geçilir.
Adam gibi eglenilir adam gibi içilir.
İstanbul denince aklıma
Yemyeşil denizin’de kayıkla gezilen
Semaya Yanık sesli gazelhanlar’dan
Gazeller süzülen
Balat gelir,Halıcıoglu,
Sütlüce, Eyüp
haliç gelir
Şimdi barların’dan Yabancı müzik sesleniyor
Gençlik rap’la rep’le egleniyor,
Baldır bacak meydan’da
Kimi koltuk da kimi divan’da.
Şarkıcı, sanatkar olmuş
sesi olanda olmayan da.
Eski istanbul’u düşünüyorum.
Demek ki en büyük sanatkarmış
Kayıktaki o gariban gazelhan’da.
Hiç degilse ar namus adap varmış,
o insanlar’da.
Ahhh Ahhhhh
Eyyyy Eski istanbul
Ey güzeller güzeli
Dünyanın incisi,
Binde birini yazdım
ben bu satırlarım da,
Zaten sen görüyorsun rezil halini
Ben yazssam’da yazmasam’da.
Ne ben, ne’de sen
degiştirebiliriz kaderini
İçimiz kan ağlasa’da.
Sen gözyaşlarını marmaraya akıtırsın,
Ben se içime.
