O güzel insanlara...

Tespitlerin yerinde Gurbeti güzel süzmüşsün Yüreğine Sağlık Kardeşim.

Ben de Karakaş ne zaman gurbete çıktı da bunları yaşadı diyordum daha kendi kendime .

Ee Mehmetçiğim sen istanbul'a 3 gün dayanamadın biz 15 yıldır o güzel insanlardan uzak gurbet hasretiyle yanıyoruz.İyi bir gözlemciymişsin.Ama o yazdıkların artık Nizip'te de yok olmaya başlamamış mı sence? Nerede o hatır bilen insanlar nerede o eski burcak kokulu ekmekler, meyveler, sebzelerimiz? Geçmişe özlem her geçen gün daha fazla aranılır olacak.Seni kutluyorum

Evet Mahmut amca Nizpte de yok olmaya başladı.Fakat istanbul gibi değil.

Bir kaç önceydi galiba bir kaç arkadaş bu konuyla ilgili konuşuyorduk. Metropol ve ya büyükşehirledeki insanlar iletimlerin kopukluklarından istanbulda üniversite okurken insanların kapı aralıklarından bizi izledikleri evimize gireken arkamızdan kim geliyor diye baktıklarına yada merdiven de karşılaştığımız insanların göz göze gelmemek için yüzleri cevirdiklerini evet nizip de yavaş yavaş büyeme başladı eskiden herkes biribirleri tanıyorlardı şimi kimse kimseyi tanımıyor. Ve selamlaşmak için yüzleri cevirmeler buralarada var .otobüslerde yan yana 1000 km yol gidiyorsunuz yanınız dakilerle iki kelime konuşmayan bir toplumda insanlar bir birleri allahın bir selamını vermekten çekiniyor. Bu yazdıklarım nizip de olamasın isterdim ama artık burada var.hele bir de yabancıysan var gerisini sen düşün

Yazıyagelince beni alıp çocukluma götürdü güzel bir nostanji oldu benim için mehmet güzel bir yazıydı.