İlk kendine günaydın de uyanırken , Ve ilk kendine gülümse aynalarda , Bir tatlı söz söyle kendine tebessüm et , Ve umursa kendini , teşekkür et .. Sevmekle başlar herşey , kendini sev , Ve paylaştıkça çoğalır , sınırsız ver , Dost ol kendine , dürüst ol , Bir sevda sun yalansız , Ve dokun kendine hesapsız .. İlk kendine günaydın de uyanırken , Ve ilk kendine gülümse aynalarda , Sonra göreceksin binbir yüzde , Kendi yansımanı...
Dağarcığımda kalmadı hatıraların repertuarında hayaller, akreple yelkovan arasında yenileniyor zaman, ben yenilenemiyorum yeniliyorum. Düşüncelerim ufuklara çarpıyor, duygularım akşamın erguvani yalımında dağılıyor. Gün her gün yenileniyor. Pencere pencere dağlara çarpıyor bakışlarım, dağların ötesine geçemiyorum. Çiçek çiçek büyüyor özlemlerim. Seviyorum çiçekleri, gülleri, seviyorum çocukları, insanları. Ve da hasını seviyorum seviyorum. Fakat bu sevgi neden almıyor beni benden. Bu aşk niye bu dağın ötesine götüremiyor beni. Aslında biliyorum: İnsanın dertleri, insanlığın problemleri dağlardan beter büyüdü de... Oturuyorum saatlerdir yazmak için bir şiiri.. Düşünüyorum, düşünüyorum, fakat zamanın en derin yerine düşüyorum. Gecenin dili olsa diyorum, gece doğurmak üzere gündüzü. Gidip geliyorum çarparak yıllara. Saatleri anlamıyorum, saatlerde beni... Bir düş bozumu, kırık bir hayal, zaman ipliğine sarılmış boşluk sarkıtları hatıralar. Gidip geliyorum , gidip geliyorum. Tam renkleri buldum derken, ışığı en güzel yerinden tutmuşken; esintinin gizemini duygunun gizin bilmiş gibi iken, mısra mısra hazırken güç yetirememek sebep ne? Yaşanmışın en derin yerinden sürüp gelen , en uzak noktasına götüren ne?Hayal mi, hatıramı?Rüya, hayal, hatıra arasında iletişim eksikliği, yaşanmış gibi, yaşanmamış gibi aşınmış hatıra... Gelmeyen mevsimin özlemidir çarpan diyorum belki.Sabahın gül, akşamın menekşe açılımını görmek istiyorum.Eflatun akşamlar, erguvani gecelere bağlansın, gül şehirleri, gönül siteleri gül aydınlığıyla buluşsun istiyorum.Gül açılımında patlayan şiir, gül alevinde yansın; bir tutam sevgi, bir tutam sevgi parlasın, parıldasın...Yeni bir dünyanın gül devri çocukları gülsün, gül dökülsün yanaklarından, tebessüm eksilmesin dudaklarından. Bir mevsim hepimiz çocuktuk.Bir mevsim dolusu coştuk.Her mevsimde bahara koştuk.Bağ yeşilinden yeşil bahçeler, karpuz tarlalarından öte dereler çağlarken, yıldızlar çiğ tanelerini öperken. Ruhumdaki deprem, başımdaki sevda, içimdeki fırtına sarsıyor beni, sarsıyor beni...Hüzün hüzün bir dalga, sevgi sevgi bir perde; burkuluyor, burkuluyor içim.Azap tohumu yeşermiş, çile çiçekleri açmış bir özge mevsim istiyorum
#41578
#43056
#43070
#46786
