Ayrılık sadece kadınlara değil erkeklere de acı verir. Peki bir erkek terk edildiğinde neler yapar?
Birinci gün: Aslında erkekler, terk edildiklerinin birinci gününde ne olduğunu tam anlayamaz. Kendilerini artık bekar olduklarına inandırmak istemezler. Henüz yara sıcaktır ve şok devam etmektedir. Bekar hayatın ilk saatlerinde bu çekingenlik gözle görülür şekilde kendini hissettirir. İlk gün, telefon beklemekle ve kapıyı gözetlemekle geçer.
İlk hafta: Acı gerçek, arkadaşların bir bir telefon edip durumu teyit etmek istemesiyle kendini iyice belli eder. Bu trafiğe, sevgiliye alttan alta göz koymuş olanların yapmacık üzüntüleri de eklenir. İlişkinin sağlığında kanka olan çiftler, iyi niyet telefonlarını açar. Sonunda çöküşü daha da ağırlaştıracak olsa da bu telefonlar ilk günlerin can simididir. Kankaların bir sonraki telefonlarında, heyecan yerini teslimiyete bırakmıştır. Ümidin tükendiği, saatler geçtikçe anlaşılır. Bekar arkadaşlarla gece aleme çıkılır, alkole vurulur.
İkinci hafta: Ayrılık acısı tam anlamıyla oturmaya başlar. Artık kadınların deyimiyle terk edilen erkeğin içi acımaktadır. Gittikçe kabuğuna çekilen beyefendi evde tek başına vakit geçirmeye çalışır. Eski anılar hatırlanır, fotoğraflar masaya dökülür. Ardından ağlamalar sızlamalar, salya sümük hönkürmeler, ben nerede yanlış yaptım feryatları duyulur. Bu dönem, şiddetli uykusuzluk çekildiğinden, saç sakal tıraşı olunmaz. Terk edilmenin acısına göre yoğun saç dökülmesi olabilir.
Bir aya doğru: Erkek arkadaş grubunda bekarlar çoğalır. Kültürü yüksek olanlar dans etmeye, resim yapmaya başlarlar. Terk edilen erkeğin yalnız kalmaya dayanamadığı dönemdir. Bütün arkadaşlarına sinema, kahve, yemek davetleri yapar.
İki aya doğru: Erkeklerin aşk acıları, terk edildikten kırk beş gün sonra son bulur. Yeni bir sevgili, geçmişte yaşanan sızıntılı bir terk edilişin ıstıraplarını dindirmede son derece başarılı olur. Büyük bir terk edilme vakası yaşayan erkeklerin acı duvarı yükselir. Terk edilmek erkekleri olgunlaştırır.
Birinci gün: Aslında erkekler, terk edildiklerinin birinci gününde ne olduğunu tam anlayamaz. Kendilerini artık bekar olduklarına inandırmak istemezler. Henüz yara sıcaktır ve şok devam etmektedir. Bekar hayatın ilk saatlerinde bu çekingenlik gözle görülür şekilde kendini hissettirir. İlk gün, telefon beklemekle ve kapıyı gözetlemekle geçer.
İlk hafta: Acı gerçek, arkadaşların bir bir telefon edip durumu teyit etmek istemesiyle kendini iyice belli eder. Bu trafiğe, sevgiliye alttan alta göz koymuş olanların yapmacık üzüntüleri de eklenir. İlişkinin sağlığında kanka olan çiftler, iyi niyet telefonlarını açar. Sonunda çöküşü daha da ağırlaştıracak olsa da bu telefonlar ilk günlerin can simididir. Kankaların bir sonraki telefonlarında, heyecan yerini teslimiyete bırakmıştır. Ümidin tükendiği, saatler geçtikçe anlaşılır. Bekar arkadaşlarla gece aleme çıkılır, alkole vurulur.
İkinci hafta: Ayrılık acısı tam anlamıyla oturmaya başlar. Artık kadınların deyimiyle terk edilen erkeğin içi acımaktadır. Gittikçe kabuğuna çekilen beyefendi evde tek başına vakit geçirmeye çalışır. Eski anılar hatırlanır, fotoğraflar masaya dökülür. Ardından ağlamalar sızlamalar, salya sümük hönkürmeler, ben nerede yanlış yaptım feryatları duyulur. Bu dönem, şiddetli uykusuzluk çekildiğinden, saç sakal tıraşı olunmaz. Terk edilmenin acısına göre yoğun saç dökülmesi olabilir.
Bir aya doğru: Erkek arkadaş grubunda bekarlar çoğalır. Kültürü yüksek olanlar dans etmeye, resim yapmaya başlarlar. Terk edilen erkeğin yalnız kalmaya dayanamadığı dönemdir. Bütün arkadaşlarına sinema, kahve, yemek davetleri yapar.
İki aya doğru: Erkeklerin aşk acıları, terk edildikten kırk beş gün sonra son bulur. Yeni bir sevgili, geçmişte yaşanan sızıntılı bir terk edilişin ıstıraplarını dindirmede son derece başarılı olur. Büyük bir terk edilme vakası yaşayan erkeklerin acı duvarı yükselir. Terk edilmek erkekleri olgunlaştırır.
