üniversitede öğretim kitaplarımızın birinde okumuştuk arkadaşlarla bir hikaye:
Büyük soğutucuların üretildiği fabrikada çalışan bir işçi bir soğutucunun içine girer ve orada bayılıp kalır .üstelik soğutunun kapağı sıkışmıştır.uyandığında fabrikada kimse kalmamıştır.kapağı sıkışan soğutucunun içinde kalan işçi bağırsada sesini duyuramaz.bu soğutucunun içinde öleceğini düşünür hem de donarak.ve işçi üşümeye başlar sabaha kadar üşür ve donar gerçekten de .sabah fabrikaya gelenler işçinin cansız bedenini bulurlar soğutucunun içini açtıklarında.yapılan otopside işçinin ölüm nedeninin donma olduğu anlaşılır.işin ilginç yanı işçinin içinde kaldığı soğutucu bozuktur ve gece boyu da hiç çalışmamıştır.yani işçi kendini donarak öleceğine o kadar inanmıştır ki sonunda bedeni de buna inanmış ve donmuştur.düşüncelerimiz bu denli güçlü derdi hocamız.
mahsuni63;174330 wrote:Burdan kendine ders çıkar işte. Mesele, meselelerden ders çıkarmaktır, onları bilmek değil...
ben hiç bi zaman '''biliyorum''' demedim.. ögretiler sonsuzdur!!! çıkardım halada cıkarmaya devam ediyorum hatta yavas yavas ta sıramı savdıgımı düsünüyorum bence sende cıkar biraz...
evet bu dönem kırıcı oldugumunda farkındayım. bende gecsin istiyorum bir an önce. umarım bu ne oldugunu bilmediğim ve anlamadıgım hüzün bırakır artık beni...