Nasretin Hocanın yolu bir gün Nizip’e düşer.Yol kenarında yemyeşil marul tarlalarını görünce dayanamaz ve eşeğinden inip marul tarlasına dalar.Gözüne kestirdiği birkaç marulu tam koparacakken tarla bekçisine yakalanır.
Bekçi öfkeyle sorgulamış Hoca'yı:
- Ne arıyorsun marul tarlasında?
Hoca ne desin?
- Sıkıştım, defi hacet ediyordum ağam, demiş.
Bekçi üstelemiş, "Nerede dışkın" diye sormuş.
Hoca çaresiz, ilerideki öküz pisliğini kanıt olarak göstermiş.
Bu kanıt bekçiyi daha da öfkelendirmiş, bağırmış Hoca'ya:
- Bu gösterdiğin öküz pisliği!
Hoca her zamanki soğuk kanlılığıyla tebessüm etmiş,
- Ağam insan gibi edecek vakit mi bıraktın ki, demiş.
Bekçi öfkeyle sorgulamış Hoca'yı:
- Ne arıyorsun marul tarlasında?
Hoca ne desin?
- Sıkıştım, defi hacet ediyordum ağam, demiş.
Bekçi üstelemiş, "Nerede dışkın" diye sormuş.
Hoca çaresiz, ilerideki öküz pisliğini kanıt olarak göstermiş.
Bu kanıt bekçiyi daha da öfkelendirmiş, bağırmış Hoca'ya:
- Bu gösterdiğin öküz pisliği!
Hoca her zamanki soğuk kanlılığıyla tebessüm etmiş,
- Ağam insan gibi edecek vakit mi bıraktın ki, demiş.
