Bence insanca yaşamayı bilmiyoruz

güzel paylaşım teşekkürler..sende unutulmadın..

İnsanLık Konusunda gün geçtikce Kötüye gidiyoruz...
Maddecilik insanın kanına işlemiş görünüyor...
Kendi Nefislerimize söz geçirmekten başka hiç birşey yapamıyoruz(Tabii Ne Kadar Geçire biliyoruz orası Şüpheli)..
Bu Güzel PayLaşım İçin Teşekkürler KoLay Bulunamayan sizin Gibi dostLara SeLam Olsun...

İnsan bir "sevgi varlığı"dır
Yunus Emre´de yaşamak tanrısal tözün bir yansıması olan evrende sevinç duymaktır. Çünkü, bütün varlık türlerinde Tanrı görünmektedir, bu nedenle severek, düşünerek yaşamayı bilen kimse her yerde Tanrı ile karşı karşıyadır. Yaşamak belli nesnelere bağlanmak, yalnız gelip geçici varlıkları edinmek için çırpınmak değildir. Böyle bir yaşama biçimi kişiyi tanrısal tözden uzaklaştırdığı gibi yetkinlikten, bilgelikten de yoksun kılar. Yunus Emre´nin dilinde bilge kişinin adı "eren"dir. Eren barış içinde yaşamayı, bütün insanları kardeş görmeyi, kendini sevmeyeni bile sevmeyi bilen kişidir. Onun gönlü yalnız sevgiyle, dostluk duygularıyla doludur. Evreni bir tanrısal görünüş alanı olarak bildiğinden, erenin evrene karşı da sevgisi, saygısı vardır. Erenin gözünde insan bir küçük evrendir, büyük evren ise tanrısal tözün kuşattığı sonsuz varlık alanıdır. Eren olma aşamasına ulaşmış kişide erdem, alçakgönüllülük, eli açıklık, yetkinlik, olgunluk bir bütünlük içinde bulunur.