Mum Gibi..
Elimde kalan son fotoğrafını, yakarken bitti belkide..
Bitti, bir mum erir gibi.
Bitti, eritti mum gibi.
Vazgeçtim artık, senle dolu hatıralardan
Kabullendim, adı yenilgi olsa bile.
Her dalga ile, aşınıyor içimdeki sevgi
Silikleşiyor yüzün, gözlerinin rengi
Taşlaşmış bir ruh, bakıyor donuk gözlerle uzaklara
Ufukta kaybolan, vefasız bir gemi gibisin
Zehrini akıtmış bir kalp, yorgun ve küskün sevdalara
Gözlerimde düşmekten korkan, ürkek tek bir damla
Biliyorum faydası yok artık, biçare sözlerin.
Bitti, bir mum erir gibi
Bitti, eritti mum gibi..
Sen Yokken Halim
Balta vurulmuş gibi hissediyorum sanki ormanlarıma.
Güneş tutulması yaşıyor ömrüm..
O çok sevdiğim kuşlar, uçmuyor artık göğümde.
Nehirlerim çağlayarak akmıyor.
Durgunlaşmış tüm sular, berraklığını yitirmiş.
Kan damlıyor sanki, bahçemdeki gülden,
Bülbülün sesi işitilmiyor, cılız.
Çorak bir toprak gibiyim, verimsiz.
Hazan bir mevsim yaşıyor ömrüm.
Çevreme aşılmaz dağlar örülmüş, kül renginde çıplak.
Bahçemde çiçekler açmıyor artık, alabildiğine hür.
Ne oluyor böyle hayata ?
Neden herşeyi küstürmüşüm kendime?
Vefasız bir dost gibiyim, sahip olduğum herşeye karşı
Sen yokken halim...
Halim yok, sen yokken...
Sen akittin gözünden inciLeri bir bir
Dondum kaLdim diyemedim dur noLur
Bense icime akittim gözyasimi sanki zehir
YikiLdim ayparcam kursun yemiş gibi...
Cikmaz o haLin sevgiLim Kaanin akLindan
Keske geri dönse ne olurdu su zaman
Canimi veririm akan bir tek göz yasina inan
YikiLdim aydan güzeL oLanim kursun yemis gibi....
BÖYLE SEVDİM İŞTE
Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni
gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka
yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın. çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu
kadar
kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden
ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.
Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın
bir
ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.
Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En
kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana.
İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi
ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle...
Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi.
Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok
edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.
Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni
ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu
zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.
Seni severken yorulmadım. çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün
yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.
Seni seviyorum demek,
Hiçbir zaman bu kadar güzel olmamıştı.
Hiçbir zaman böylesine,
Sevip sevilmemişti bu yürek.
Yüreğinde bana ve sevgime yer var mı?
Yer var mı aşka ve umuda?
O zaman yukarıya bak,
Ben ordayım her zaman yanındayım.
Gündüz güneşi'mle gece ay'ımla,
Kimsenin kucaklayamayacağı kadar
Kucakladım seni.
Bazen bir umut olmalıyım yüreğinde
Güzel yarınlarda gerçekleşmeyi bekleyen.
Sonra bir hayal düşüncelerinde,
Seni başka alemlere götüren.
Karanlık düşüncelerindeki
Son yaprak olmalıyım ben,
Hiç solmayan bir yaprak.
Seni yaşamalıyım duygularda,
Seni hissetmeliyim her nefes alışında.
Yağmur olup üstüne yağmalıyım,
Her damla benim sana olan sevgimdir.
Islanmalısın sevgi yağmurlarında.
Aydınlığın olmalıyım sonra,
Buğday sarısı güneşimle.
Kar'a kartanesi'ne ne dersin
Bembeyaz saf aşklar yaşamak için.
Ben senin vazgeçemediğin
Gökyüzün olmalıyım.
Ne sen beni unutmalısın,
Ne de ben sensiz evreni kucaklamalıyım.
Seni seviyorum demek
Hiçbir zaman bu kadar güzel olmamıştı.
Hiçbir zaman böylesine
Sevip sevilmemişti bu yürek.
Şimdi ben o güzeli seninle yaşıyorum,
Ve
Seni çok seviyorum.
Sen : Çamlı dağlarda ağaran şafak...
Sen : Duru gönüllerin nilüferisin
Sen : Engin ovada sararan başak...
Sen : Umut kaynağı, alınterisin
Sen : Gökte yıldızsın, uykularda düş...
Sen : Yeşil ekinsin sen beyaz gümüş..
Sen : Mavi denizsin sise bürünmüş...
Sen : Sevda sırrının düğümlerisin
Sen : Her güzelliğin canlı sergisi
Sen : Kalb yarasının emin sargısı...
Sen : Benim dileğim, Hakk'ın vergisi..
Sen : Gönlümde saplı aşk hançerisin
Sen : Koyu gölgesin yaz sıcağında
Sen : Olgun meyvesin dal kucağında
Sen : Korsun, alevsin aşk ocağında
Sen : Gadir Allah'ın şaheserisin
Sen : Bensin gel gör ki ben sen değilim
Sen : Benim düşünce ruhum ve dilim
Sen : Benim gözlerim, ayağım, elim...
Emin ol, sen bana benden berisin
Seni seven her ruh uludur Yâ Resûlallâh! Gözü-göniü onun doludur Yâ Resûlallâh! Cemâlin pertevinden zerre şevk aian billâh, Kapının ayrılmaz kuludur Yâ Resülaliâh!
Beklemez başka iltifat bezmine erenler, Semtinde her göz buğuludur Yâ Resûlallâh! Her an uçuşup şem''ine pervane dönenler, Ruhların onlar bir koludur Yâ Resülallâh!
Uçuşur ikliminde altın kanatlı kuşlar, İklimin kuşların yoludur Yâ Resûlallâh! Huzurunda bel kırıp da boyun büken başlar, Bu ruhlar sana kuruludur Yâ Resûlallâh!
Seni görmek mü''minlerin en tatlı rüyası, Gören gönüller pürhuzurdur Yâ Resûlallâh! Dîdârın bu garip kıtmîrin tatlı hülyası, O hülya gönlümün nurudur Yâ Resûlailâh!
YAĞMUR ZAMANI içimde sağanak sağanak senin sewgin, sabah akşam seninle ıslanıyorum sırılsıklam oldum bir görsen.... en ücra köşemdesin sewgilim we ben sığınmışken kuytularına her yağmur zamanı seni sewiyorum
=SENİ DÜŞÜNMEK= seni düşünmek güzel şey,ümitli şey dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyıı dinlemek gibi birşey fakat artık ümit yetmiyor bana, ben artık şarkı dinlemek deil ş ŞARKI SÖYLEMEK İSTİYORUM NAZIM HİKMET RAN
sewiyorum seni sewiyorum seni ekmeği tuza banıp yer gibi geceleyin ateşler içinde uyanarak ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi ağır posta paketimi neyin nesi belirsiz telaşlı,sewinçli,kuşkulu açar gibi sewiyorum seni denizi ilk defa uçakla geçer gibi istanbulda yumuşacık kararırken ortalık içimde kımıldayan bişeyler gibi sewiyorum seni Nazım hikmet ran
Gitmek sende ne kadar basit
İnsafsız ve de anlamsız tavırlarla
Bir durup şöyle bakmadan
Gitmek aklındaki tek seçenek
E hadi git o zaman
Hayatın çakıl taşlı yollarında ilerle
Dönüşsüz olsun yolculuğun
Birazda olsa onur kalsın
Yaşadığımız sevdamız kalsın
Hatırımızda anılar kalsın
Mutluluk olsun en kadim dostun
Mutsuzluklar bende kalsın
Ve de kaderimin yazgısı terkediliş
En sevdiğin elbiseni giydim
Bu gece kokunu sürdüm
Solgun yüzünü okşadım
Sessizce saçlarından öptüm
Yazdığın mektupları okudum
Kana kana su içer gibi
Plaklarını çaldım ah!
En çok o şarkıda özledim seni.
Issızlık kapıyı çaldı, açmaya korktum
gece yarısı
Şehir uykuya daldı, baktım dışarıya
katran karası
Rüzgar telaşla kokunu getirdi bana
aldım koynuma
Buseni hafızamdan koparıp
iliştirdim dudaklarıma
Üşüdüm karanlıkta
Tenine dokundum hissetsin diye
Aç gözlerini
Erguvanlarına su verdim
İçerken benimle konuştular
Yastığını okşadım, kokladım
Anılar uçuştular
Soluğun saçlarımı yaladı sanki yine
bir meltem gibi
Teninin kokusu karıştı kokuma
Yakıştılar
Boğuldum karanlıkta
Yanı başımdasın benden çok
uzaklarda
Ellerimi tut dokun bana
Aç gözlerini.
Attım kendimi caddelere
Yeşil ceketin sardı beni
Yürüdüm üstüne karanlığın korkusuz
Tuttum ellerini.
Ayrılmam (!) Sona ermekte gün yine benimle...
Akşamlar böyledir hep Sessiz...
Eşyalar baska yerde ben bir yerde!
Gölgem dolasır gibi sanki peşimde!
Işıkları yakın nedir bu is...
Yoklugunda sende varsın sen bu evde ....
Senin seçimin benim yoklugum... Al götür senin bu ayrılık! Sen seçtin sen oynadın sen bitirdin....Al senin olsun... Büyüt içinde yada ne bileyim çürüt ve yok et! Neyi becerebiliyorsan onu yaşa,Sectigin gibi benden uzaklarda!!!Oyun sandın herşeyi... Küçükken oldugu gibi kırıp-döküp sonrada yenisiyle oynamak... Yada benmi çok ciddiye aldım seni ne dersin ..? Al sevdigim istedigin ne varsa al ve git! Ayrılıgıda götür.. sen seçtin onu benim degil ayrılık benim degil bu acı....
Sen git...Ben bakarım ardından! Ne yapmam gerektigini bilmeden,nefes almadan...
Sen gidersin ve ben benden giderim ..! Sesiz sedasız ve sensiz olur herşey... Biz biteriz yeni sizler var olur!!! Ve daha nice senin barındıracagın sizler... Sonra kırıp-döküp... Çocukluk sendeki ,delilik bendeki...
Şimdi git sevdigim git! Herşeyi al giderken... Ayrılıgıda götür kalmasın bende... Ben Ayrılmam...
Hava ağır sıkıntıda sokaklar...
Sensin kaldırımlarda ki bu iz!
Alışmaya çalıstıkça öfke gibi...
Hasret büyüyor gögsümde Sinsi,sessiz...
Işıkları yakın nedir bu is
Yoklugunda sende varsın sen bu evde
....
Ayrılmam....