ŞİİR SEVER NİZİPLİLER BURAYA...

*****CEMRE******


gözüme ilişti gözün
içimde infilak saati!
yasak baktın nikotin sıcaklığıma,
bir sigara daha yaklaşıyor bahar...
ellerin yanında değil,
gemiler kalkıyor avuçlarından
bütün limanlara bir telaş,
yaklaşıyor bahar...
deniz altında bir zindan düşü,
ayıp sarılmalar, lanetli öpücükler
bilinmez bir nemrut esrarı
arkadaş dağlar gibi korkusuz korkular...
kekikler yeşeriyor
yaklaşıyor bahar
bir deliliğin eşiğinde
amansız mekansız
sofrasız
yani aç, ilaçsız
ve
hiçbir şiirin eskitemediği
gözlerin,
gözlerimin önünde
el pençe divan...
bahar damarı çatladı toprağın
bir nefes daha yaklaşıyor bahar.!



yılmaz erdoğan

adım sonbahar

nasıl iş bu
her yanına çiçek yağmış
erik ağacının
ışık içinde yüzüyor
neresinden baksan
gözlerin kamaşır

oysa ben akşam olmuşum
yapraklarım dökülüyor
usul usul
adım sonbahar...


ATİLLA İLHAN..

??SEN YOKSUN??

Sen yoksun
deniz yok
yıldızlar arkadaşım
ya bu gece harika bir şeyler olsun
yahut bir bomba gibi
infilak edecek başım.

Ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım
İstanbul minareler odamda gibi
gökyüzü temiz ve parlak
işte kol kola girmiş en mesut günlerimiz
muhalif bir rüzgâr karşı sahilden.

Fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz
havada kanat sesleri
ve çılgın kokular.

Deniz yok
yıldızlar uzaklaşıyor
ben yine yalnız kalıyorum
İstanbul minareler kaybolmuş
SEN YOKSUN.



atilla ilhan...

candy;129933 wrote:adım sonbahar

nasıl iş bu
her yanına çiçek yağmış
erik ağacının
ışık içinde yüzüyor
neresinden baksan
gözlerin kamaşır

oysa ben akşam olmuşum
yapraklarım dökülüyor
usul usul
adım sonbahar...


ATİLLA İLHAN..

ilkten "ben sana mecburum bilemezsin" diye bir cümle duydum. kim yazmış diye meraklanıp okudum. Attila İLHAN mış. herhalde dedim. bütün büyük yazarlar gibi o da ölüp gitmiştir çoktan. geç geldim bu dünyaya. sözcük ustalarına yetişemedim diye hayıflandım.

sonra trt ekranlarında bir programda gördüm kendisini. vay bee dedim. eskilerden hala yaşayanlar varmış.

ve bir gün ölümüne şahit oldum. 80 yaşında koca bir çınar devrildi..

bazısı gazetesinde üzüntüsünden adını Atilla diye yazdı. bazısı AKM deki cenaze töreninde adaşı bakan Koç u protesto etti.

bocaladım.. "şairler ölür mü? yoksa şiirleri okundukça yaşamaya devam mı ederler?" diye sorular sordum kendime.

bilgisayarımı açtım. mp3 arşivimden bir parçayı on beş defa tekrar tekrar dinledim, cenaze törenini izlerken televizyondan..

söz: attila ilhan
müzik: ahmet kaya

an gelir
paldır küldür yıkılır bulutlar

gökyüzünde anlaşılmaz bir heybet
o eski heyecan ölür
an gelir biter muhabbet
çalgılar susar heves kalmaz
şataraban ölür
şarabın gazabından kork

çünkü fena kırmızıdır
kan tutar / tutan ölür
sokaklar kuşatılmış
karakollar taranır
yağmurda bir militan ölür
an gelir
ömrünün hırsızıdır

her ölen pişman ölür
hep yanlış anlaşılmıştır
hayalleri yasaklanmış
an gelir şimşek yalar
masmavi dehşetiyle siyaset meydanını
direkler çatırdar yalnızlıktan
sehpada pir sultan ölür
son umut kırılmıştır

kaf dağı'nın ardındaki
ne selam artık ne sabah
kimseler bilmez nerdeler
namlı masal sevdalıları
evvel zaman içinde
kalbur saman ölür
kubbelerde uğuldar baki
çeşmelerden akar sinan
an gelir
-la ilahe illallah-
kanuni süleyman ölür
görünmez bir mezarlıktır zaman

şairler dolaşır saf saf
tenhalarında şiirler söyleyerek
kim duysa / korkudan ölür
-tahrip gücü yüksek-
saatli bir bombadır zaman
an gelir
attila ilhan ölür

Döndüm Dolaştım Ben Gurbet Illeri Nizib Ime Benzer Yer Bulamadım
Bahçelerde Dolaştım Bütün ğülleri.nizibime Benzer Yer Bulamadım

Hayatta En Kötü şey Merhaba Diyerek Birleşen Ellerin.
El Veda Diyerek Ayrılması.allah Kimseyi Ayırmasın.

GİDİYORUM YİNE BU AKŞAM KARANLIKLARIN DERİNLİKLERİNE DOĞRU
HER GEÇEN ĞÜN BİR PARÇA KOPAR YÜREĞİMDE.ACILARIM VEDE YANLIZLIM
UÇURUMA DOĞRU SÜRÜKLÜYOR ÖLDÜRÜYOR YAVAŞ YAVAŞ ÇÜRÜTÜYOR BEDENİMİ

AYNAYA BAKTIĞIMDA YÜZÜMDEKİ ÇİZĞİLER SAÇIMA DÜŞEN AKLAR ÖLÜMÜ MÜJDELERCESİNE
HAYKIRIYOR SANKİ YANLIZLIĞI VEDE YAŞLILIĞI ĞÖZLERİME.
ŞİMDİ ANLIYORUM HAYATIN NASIL BİR OYUN OLDUĞUNU VE BU OYUNUN BİR PARÇASI OLDUĞUMU
BİR PARÇA KOPAR YÜREĞİM DEN YİNE BU AKŞAM YANLIZLIĞIMLA BAŞABAŞAYIM YİNE BU AKŞAM




beste:M.TELLİ

ĞİDİYORUM?


GİDİYORUM YİNE BU AKŞAM KARANLIKLARIN DERİNLİKLERİNE DOĞRU
HER GEÇEN ĞÜN BİR PARÇA KOPAR YÜREĞİMDE.ACILARIM VEDE YANLIZLIM
UÇURUMA DOĞRU SÜRÜKLÜYOR ÖLDÜRÜYOR YAVAŞ YAVAŞ ÇÜRÜTÜYOR BEDENİMİ

AYNAYA BAKTIĞIMDA YÜZÜMDEKİ ÇİZĞİLER SAÇIMA DÜŞEN AKLAR ÖLÜMÜ MÜJDELERCESİNE
HAYKIRIYOR SANKİ YANLIZLIĞI VEDE YAŞLILIĞI ĞÖZLERİME.
ŞİMDİ ANLIYORUM HAYATIN NASIL BİR OYUN OLDUĞUNU VE BU OYUNUN BİR PARÇASI OLDUĞUMU
BİR PARÇA KOPAR YÜREĞİM DEN YİNE BU AKŞAM YANLIZLIĞIMLA BAŞABAŞAYIM YİNE BU AKŞAM




beste:M.TELLİ[

Dünyayi verelim çocuklara hiç degilse bir günlügüne
alli pullu bir balon gibi verelim oynasinlar
oynasinlar türküler söyliyerek yildizlarin arasinda
dünyayi çocuklara verelim
kocaman bir elma gibi verelim sicacik bir ekmek somunu gibi
hiç degilse bir günlügüne doysunlar
dünyayi çocuklara verelim
bir günlük de olsa ögrensin dünya arkadasligi
çocuklar dünyayi alacak elimizden
ölümsüz agaçlar dikecekler

21 Mayis 1962,Nazım Hikmet

Arkadaşlar;öncelikle şiir konusunu başlatan arkadaşıma teşekkür ediyorum.
Şiir; diğer edebi dallardan çok farklı ve çok seçicidir,şiir yalan kabul etmez,riyakarlık barındırmaz,olmayanı yada hayal edilemeyeni anlatmaz,anlatamaz!
Şiir; yazarının ve okurunun kendinde hiç bilmediği ruh uçlarını keşfetmesidir,algılama ve sezinleme kuvvetinin adrenalin tavanı yapmasıdır!
Hepimizin hoşlandığı,kendine ait bir dönemi,bir ruh halini anlatan, en az bir şiir vardır sanırım.


ÖMRÜMDEN KESİTLER

Nefes almak çok zordur ömrün bir noktasında
Bir kaza geçirir en güzel çağlar
Bazen bir hayaldir bazen bir ömür ağlar
Denk gelmişse eğer kalbinin ortasına

Nefes almak çok zordur ömrün bir noktasında
Viran olur baharda kış ile bahçelerin
Bazen güler geçersin bazen yasında
Bir ömür harcarsın titrer ellerin

Nefes almak çok zordur ömrün bir noktasında
Solar birden büyümek istemeyen gözlerin
Bazen bir çocuk olur yılların arkasında
Kendine bakıp ağlar,kırılır dizlerin

Nefes almak çok zordur ömrün bir noktasında
Bir hatanla bir ömrü heder edersin
Bazen durgun bir denizdeki yosunda
Onu hatırlarsın,kahredersin

Nefes almak çok zordur ömrün bir noktasında
Sonsuzluk içinde mapus olursun
Riyakardır artık gençliğin aynasında
Son vesikalığı çirkin bulursun

Acı bir hıçkırık düğümlenir sesinde
Aynı sondur hüsran mutluluk kavgasında
Böyle süregider bu, hatta son nefesinde
Nefes almak çok zordur ömrün bir noktasında...


Cengiz KILIÇPARLAR

Arkadaşlar foruma şöyle bir göz attım ama ABDURRAHİM KARAKOÇ'un şiirine rastlayamadım,umarım daha önce yayınlanmamıştır..
ABDURRAHİM KARAKOÇ, günümüz şiirini halk söylemleriyle süsleyen,bazen gündelik konuşmaları inanılmaz bir yalınlıkla ve ustaca mısralara döken,karacaoğlan,pir sultan,dadaloğlu vb gibi büyük halk ozanlarının kıvraklığını, necip fazıl kısakürek,rıza teyfik bölükbaşı,faruk nafiz çamlıbel'in mana derinliğiyle birleştirerek,ortaya müthiş bir ''şiir sofrası '' koymuştur,hep birlikte tadına varalım,buyrunn...

5. Mevsim
Düştü can evime dördüncü cemre
Dünyayı üçüncü gözümle gördüm.
Dörtyüz seksenbeş gün çekti bir sene
Onaltıncı aya takvimsiz girdim.

Aynalara baktım korku gösterdi
Saatler her sabah kırkı gösterdi
Namlular, nişanlar Türk'ü gösterdi
Hayatım boyunca hedefte durdum.

Gül sundum yediler, koklamadılar
Armağan can verdim saklamadılar
Gittim... gelir diye beklemediler
Kaybolan gölgemi yollara sordum.

Getirdim yanıma ay'ı bir karış
Ölçtüm ki dağların boyu bir karış
Şehiri bir adım, köyü bir karış
Damlada denizdir en küçük derdim.

Savurdum, eledim, seçtim zamanı
Yaprak, yaprak tel tel açtım zamanı
Haftada üç asır geçtim zamanı
Nerye gittimse zamansız vardım.

Yırtıldı ruhlara çizdiğim resim
Yazık, kulaklara sığmadı sesim
Yaşadığım şimdi beşinci mevsim
Çağın çilesini sırtıma sardım.

Abdurrahim Karakoç

YOSUN

Ben bir yosunum
Kimseler bilmez Hangi sularda uyuduğumu
Ben de bilmem zaten
Güneşin ne zaman batıp doğduğunu


Ben bir yosunum
Bazen küçük bir balık saklanır içime
Onu korurum
Bazen bir midyenin saçları olurum


Ben bir yosunum
Hem de seven bir yosunum


Hani düşürür ya ışıklarını
Önce deniz yanar
sonra da parıl , parıl parıldar.


Hani düşürür ya ışıklarını
Kara sulara karlar yağar
İki yunus buluşur
Aşkını yaşar


Hani düşürür ya ışıklarını
Bu hazdan yükselir sular
Rüzgar gökteki bulutları kimİin için kovalar
Hani yükselir ya sular
Yengeçlerin yuvaları suyla değil
Benim aşkımla dolar

Öncelikle yorumlarınız için teşekkür ederim. Paylaştığınız şiirler de oldukça iyi. Özellikle "nefes" temalı şiirden bahsediyorum. Daha önce Abdurrahim Karakoç'tan şiir paylaşan arkadaşlar olmuştu. Ama herkes paylaştığı şiirin şairini maalesef belirtmiyor. Özellikle amatör şairlerin şiirleri hep arada kaynıyor. Elimizden geldiğince şairleri de belirtmek en doğrusu olsa gerek. Katkılarınızın devam etmesi dileği ile...

blackcat;130395 wrote:Arkadaşlar foruma şöyle bir göz attım ama ABDURRAHİM KARAKOÇ'un şiirine rastlayamadım,umarım daha önce yayınlanmamıştır..
ABDURRAHİM KARAKOÇ, günümüz şiirini halk söylemleriyle süsleyen,bazen gündelik konuşmaları inanılmaz bir yalınlıkla ve ustaca mısralara döken,karacaoğlan,pir sultan,dadaloğlu vb gibi büyük halk ozanlarının kıvraklığını, necip fazıl kısakürek,rıza teyfik bölükbaşı,faruk nafiz çamlıbel'in mana derinliğiyle birleştirerek,ortaya müthiş bir ''şiir sofrası '' koymuştur,hep birlikte tadına varalım,buyrunn...

5. Mevsim
Düştü can evime dördüncü cemre
Dünyayı üçüncü gözümle gördüm.
Dörtyüz seksenbeş gün çekti bir sene
Onaltıncı aya takvimsiz girdim.

Aynalara baktım korku gösterdi
Saatler her sabah kırkı gösterdi
Namlular, nişanlar Türk'ü gösterdi
Hayatım boyunca hedefte durdum.

Gül sundum yediler, koklamadılar
Armağan can verdim saklamadılar
Gittim... gelir diye beklemediler
Kaybolan gölgemi yollara sordum.

Getirdim yanıma ay'ı bir karış
Ölçtüm ki dağların boyu bir karış
Şehiri bir adım, köyü bir karış
Damlada denizdir en küçük derdim.

Savurdum, eledim, seçtim zamanı
Yaprak, yaprak tel tel açtım zamanı
Haftada üç asır geçtim zamanı
Nerye gittimse zamansız vardım.

Yırtıldı ruhlara çizdiğim resim
Yazık, kulaklara sığmadı sesim
Yaşadığım şimdi beşinci mevsim
Çağın çilesini sırtıma sardım.

Abdurrahim Karakoç

başkalaşan aşk
Adını anmak güzeldi,
dost ağızlarda sana dair cümlelerin
ıslatılması...
Adını anmak...
Yüksek sesle, kimsesiz gecelerin düşsel
avuntularına sırt çevirip senden söz açmak...
Biraz gülünç, biraz sitemkar...
güzeldi...
Adının Türkçedeki yankısı özeldi...

Seninle yoğurt yemek, kendi Kanlıcanlı,
Sülalesi Kandilli yoğurtçunun mekanında...
Denize amors durup, yüzüne
cepheden bakmak güneşli bir mavilikte....
güzeldi..

İpe sapa konuşlanmaz bahanelerle elini tutmak,
yüzünde
Yüzyıllık bir hasreti gidermek güzeldi...

Güzeldi'li geçmiş zamanları düşünüyorum
şimdi...
Cümlelerimiz öznesiz...Umursayan yok,
Kanlıca'daki yoğurdu...

ve eşikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir
aşkın mührüdür artık...

YILMAZ ERDOĞAN

BENDE SANA YETECEK KADAR BEN KALMADI

Sus pus olmuş, puslu bir İstanbul'muydu yüzün, yoksa
çok bildik hüzünler mi taşınmıştı yüzüne
Dolmabahçe da çay tadında....
Divit ucuyla yazılmış bir aşkın sureti vardı avuçlarında,
tarih bir başka iklimin kıvamını gösteriyordu.
Ben rehnedilmiş yelkovan gibi... hani akrep'i seven ama
yüreği takvim yokuşlarında...

Sinemada elinin elimde terleyişinin bir anlamı olmalı,
sesinin sesimde yankılanmasının... sanki perdedekine
üzülmüş ya da sevinmişsin de tesadüfen akmış yüzün
içime... Yalan! Sen perdeye bakıyorsun, fikrin benim
seyir defterimde.. ve ben amerikanca bir filmi kürtçe
seyrediyorum...

Kadın Beyoğlu'nun bir kış akşamında,
üstündeki deri montun sah***** küs, soğukluğundan
muzdarip yürüyordu... Adam da... Yürümek hiçbir şeyi
çözmüyordu, bazı Aralık akşamlarında... Parmağında
yaralı bir öyküyü taşıyordu adam... Kadının yüzünde
bir hüzün... Hüzünlü aralık akşamında bir yüzük...
Yüzüğün yüzünde dünya güzeli bir kadının kehaneti...
... Soğuğun ve karanlığın vehameti!

Hayatı, bir başkasının pantolonu gibi, küçültülmüş,
daraltılmış... İlk sahibinin o pantalonla yaşadığı şeyler,
yani pantalonu pantalon yapan anılar, bazı ilkbahar
bereleri yüzünden yapılan yamalar, ter tüketen
yazlar... Hepsi daraltılmış... Yaşananlara bir beden
büyük geliyor artık hayat!

Bir aşkı paylaşmak için çok geç, bir paylaşıma aşık
olmak içinse erken... Beni sevda yerimden vurdu yine
zaman... Şimdi sana söylenecek tek cümle:

Bende sana yetecek kadar ben kalmadı...

YILMAZ ERDOĞAN

HOŞÇAKAL ANLATICI


kolları kesiliyor
takatten
alt kattan sesler
ve penceresinde kız çocuğu bir fesleğen kokusu
inadından olacak
evcil daralmaların
kuş yüreğinin içinde bir kafes besler
nefes almadan
sadece vererek koşar
boylu boyunca yaşamanın içine
zira
soyulunca anlaşılıyor asıl
portakalın mucizesi
hoşçakal tabiat
sağol hatırlattığın için
hoşçakal bilim
elimde
binlerce cevapsız kalmış ahize
yüze kapatılmış yüzlerce telefon
hoşçakal anlatıcı
yerini bulamadım anavatanımın
sesinin haritasında
anlattığını anlayamadım beni affet
doğduğum yer biraz sapa
bilirsin
iki kere hoşçakal der
bütün romantikler
hoşçakal anlatıcı
hoşçakal!

YILMAZ ERDOĞAN

DOSTLAR

Yok birbirimizden bizim farkımız
Aynadır doğruyu yansıtır dostlar
Kardeşliğe dair çalar şarkımız
Sevgi meclisini ısıtır dostlar

Elinde olanı bölerler bize
Hayır duaları dilerler bize
Eğriyi doğruyu söylerler bize
Karanlık geceyi ışıtır dostlar

Gülen yüzlerinde açar seherler
Dostlar buluşunca gelir baharlar
Güzelim çiçekler koku saçarlar
Güllere kokuyu dağıtır dostlar

Kardeşiz âlemi ervahtan beri
Oyunlar oynadık düğün günleri
Hepimiz paylaştık onca kederi
Birlikte gözyaşı akıtır dostlar

Osman Utkan
www.osmanutkan.com

gidiyorum akşamın zilfiri karanlığında yolunu kaybetmiş.divane misali .yağan yağmur ğöz yaşlarımı ğizliyor sanki.aĞladığımı kimseler görmesin haykırışıma dağlar taşlar şahit olsun yeter be ğülüm.sen bilme çektğim acıları içime akıttığım göz yaşlarımı sen bilme .efkarlar acılar dost oldu yanlızlığıma .kahrettim bu neden siz ayrılığa.sen bilme seni nekadar sevdiğimi senbilme senin için her şeyden vaz ğeçtiğimi.beni kaldırım taşları ıssız sokaklar .sokak lambaları bilsin yeter.be gülüm. M.TELLİ

Hergünüm UMUT
Hergünüm BEKLEYİŞ
Hergünüm ÇIĞLIK
Hergünüm ÇİLE
Hergünüm SABIR
Hergünüm HÜZÜN
Hergünüm SENSİN artık...
Hergün biraz daha yaklaşıyorum sana
Biliyorum SEN benimsin,BEN de senin...
SEVDA ÇİÇEĞİMMM
Açmayan gülüm
Geçmeyen zamanım
Söylenmeyen türküm..
HERŞEYİMMMMMM
HERŞEYİM SENN, S-E-N-S-İ-N artık....

KARDELEN ( F K )

Arkadaşlar tekrar merhabalar...
Çok sevdiğim,sizlerle de paylaşmak istediğim bir şairi ve onun şimdiye kadar ANNE üzerine daha duygulusu ve samimisinin yazılmadığını düşündüğüm ANNEMLE HASBİHAL isimli şiirini paylaşmak istiyorum...

ANNEMLE HASBIHAL

Anne, zannetme ki günler geçti de Değişti evvelki hissim gitgide!Bir hırçın çocuğum, değişmez huyum;Seneler geçse de ben yine buyum!Senden umuyorum teselli yine!Bugün şefkatine, muhabbetineZanneder misin ki yok ihtiyacım?Belki eskisinden daha muhtacım!Dünyanın tükenmez kederlerinden Kalbim kırılsa da böyle derinden,Hayatım büsbütün ye'se kapılmaz.Teselli bulurum içimde biraz O derin sevgini hatırlarım da!Her gece hıçkıran dudaklarımda Hasretle anılan senin adın var.Anne, hayatımda bir tek kadın var.Beni aldatmadı, sevdi daima!Gittikçe ruhumu saran bu humma Başka sevgilerden yadigâr, anne!Sevmeyen sevenden bahtiyar, anne!Sorma ki başımdan çok şey geçti mi?Ah... eğer anlatsam sergüzeştimi!Nasıl terk edildim, nasıl atıldım;Anne aldatıldım, ah aldatıldım,Belki her zamandan fazla severken.Bir lahza bahtiyar olayım derken,Bilmezsin kaç gece böyle ağladım!Şimdi tecrübem var, artık anladım:Aşk, o bir masalmış, yalanmış meğer!Seven bir kalp için sığınılacak yerYalnız o kucakmış, yalnız o dizmiş...İnsanlar ne kadar merhametsizmiş.

Bu arada, ara sıra kendi şiirlerimide serpiştiriyorum...


SEVDİĞİME VE ARTIK SEVMEDİĞİME

BU KAÇINCI İSTANBUL BİLİYORMUSUN
BU KAÇINCI GELMEM O KABUS ŞEHRE
KÜÇÜK BİR ÇOCUK GİBİ HER GELDİĞİMDE
SENİN YOKLUĞUNU ÇOK İYİ BİLİYORUM

TİTREYEN YÜREĞİMLE İNCE VE AĞIR
BU YÜKÜ KALDIRMAK KADERSE BANA
FERYADIMA DİLSİZ SESİME SAĞIR
BİTMEYECEK ÇİLEM,İSTANBUL KAHIR

HEP KAHIR ÇEKTİĞİM,TAKSİMİNDEN BANANE
BANA NE SENİN OLMADIĞIN İSTANBUL
VEFA,İSTENMEK,GURUR HEP BAHANE
SENİ HİSSETMEK İÇİN GELDİĞİM YER İSTANBUL

VAZGEÇMEM İMKANSIZ,DEMEM İMKANSIZ
SEN SÖYLE EY İSTANBUL BU KADERMİDİR
YALANSIZ,ADAM GİBİ,DOSDOĞRU VE RİYASIZ
YAŞAMANIN ANLAMI HEP KEDERMİDİR…

SEN SÖYLE EY DOSTUM VE SEVDİĞİM SEN SÖYLE
SÖYLESİN NEDENİNİ İSTANBUL HEP GELMEMİN
UMUT DOLU GELİPTE KAHIRLA DÖNMEK BÖYLE
SENSİZ BİR İSTANBULA ANLAMI YOK GELMEMİN…