Dostları üstada özel arabanız var mı? diye sorarlar. Üstad düşünmeden cevabı yapıştırır. Ona en son bineceğim. Ne diyordu ? İstemem bulunmasın çelengim, top arabam, tabutumu yüklensin tam dört inanmış adam...
Üstad bir gün Erenköy tren istasyonundan bineceği treni kaçırmış, arkadaşları Ne o üstad, treni mi kaçırdın diye sormuşlar.
Üstadın cevabı nefis: Hayır, kovdum onu, gitti.
Merhum Kısakürek hapiste iken eline aldığı mezru ile mahkumların kafalarını ölçer ve kendi kafasıyla karşılaştırırmış. Her seferinde kendi kafası büyük gelirmiş. Bir gün hapishaneye yeni bir mahkum gelmiş, onun da kafasını ölçmüş, ama ne görsün, gelenin kafası üstadın kafasından daha büyük çıkmış. Bunun üzerine üstad sinirlenerek ben kafamı insanların kafasıyla mukayese ediyorum, hayvanların kafasıyla değil demiş. İnsanlar cüsseleriyle değil, fikirleriyle büyürler. Üstadın fikri büyüklüğüne hiç kimsenin itirazı yoktur. Cüsse büyüklüğü o kadar önemli değildir. İnsanlar eserleriyle gök kubbede hoş seda bırakırlar, cüsseleriyle değil.
Kısaküreke sorarlar: Ne var, ne yok? Üstad cevap verir: Kağıt yok, fikir yok, bilgi yok, sanat yok, gaye yok, hamle yok,okuyucu yok. Camekanlarda çeşit çeşit mecmua var, Allah var, kitap var, tarih var, anane var, mahkeme var, aile var, mektep var, ruh var, ama ahlak yok. Ahlakın olmadığı yerde insanlık yok. Ahlakın bittiği yerde medeniyetler yok olmuş, insanlık karanlığa yuvarlanmıştır. Onun için her şeyin başı Önce ahlak ve maneviyattır. Ahlaki hamideden mahrum milletlerin ilanihaye yaşadığı görülmemiştir. Ahlaksızlık milletlerin inhidat sebeplerindendir. Ahlak hem nurdur, hem de kuvvettir. Zira, insan ahlakı sayesinde temayüz eder, saygınlık kazanır, itibar görür.
Üstad bir gün konferans veriyor. Konuştuğu esnada izleyiciler içerisinden koministin biri sahneye bir hıyar (salatalık) atar. Hazır cevap Necip Fazıl, hiç istifini bozmadan şöyle seslenir: -Biri az önce kimliğini düşürdü, gelsin alsın.
Nazım Hikmet'e son hitabında şöyle diyor (1936)
Nazım Hikmet!
Nafile çabalıyorsun.
Sana kızmıyorum. Kızmıyacağım.
Hiç bir operatör, ameliyat masasından kendisini yumruklıyan kanserliye, hiç bir gardiyan, parmaklığı içinden kendisine deli diye bağıran çılgına, hiç bir hakim darağacı önünde küfürler savuran mahkuma kızamaz. .
Babana, atana rahmet ola. Nerden aklına geldi Cennetmekan Üstad'ın bu yönünü konu yapmak, çok mükemmel olmuş sağolasın varolasın, bari ben de katkıda bulunayım.
Üstad'ın konferansında edepsizin biri üstada 'alçak' diye bağırır. Üstad hiç istifini bozmadan o tarafa seslenerek şöyle der ;
Yükseklik ve alçaklık bir seviyeyi belirtir, senin hiç seviyen yok ben sana alçak bile diyemiyorum sen seviyesiz ÇUKURsun
Edited by - pala on 11.10.2006 18:07
Abi yine üstada bir gün ..............in biri: -sen gözümde sıfırsın necip,der,
Hazır cevap üsdat cevabı yapıştırır: -Sende benim gözümde çift sıfırsın.
yani : 00=WC
Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;
Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!
Bana kefendir yatak, sana tabuttur havuz;
Sen kıvrıl, ben gideyim, Son Peygamber Kılavuz! NECİP FAZIL KISAKÜREK
Bab-ı adi Tipine Üstüme söverek gel, bayılırım; fakat sövmen bir fikir öfkesine, bir düşünce sinirine bağlı olsun...
Böyle gelebiliyor musun?
Sen, yalnız kendine oyuncak edindiğin mukavva Dünya içinde sahte gerçekler imal edip bunları insanlara yutturmaktan anlıyorsun!
Güvenle gel, biterim; öyle ki, hiçbir desteğin olmasa da güvenindeki heybet bana yeter?
Böyle gelebiliyor musun?
Sen yalnız, arslanın iki ayağı arasına sığınıp, faaliyetine engel gördüğü kediyi rapor eden sıçana benziyorsun!
Fikrin yok, hakikatin yok, bilgin yok, ihlâsın yok, güvenin yok; ve düşün, bunlardan tek tek pay almış olarak ne çapta ahlâkın yok! ..
Böyle olunca, işte böyle perişan olur; ve kalemini vücudunda en uygun kılıfa sokup, suspus, oturursun!
Darısı Bâbıâli yokuşundan inip çıkarken bâb-ı âdi kulübesi sakinlerine mahsus bir eda takınanlara...
22 Ocak 1962 Necip Fazıl Kısakürek
Vay be Hocam konu nereden nereye geldi, Üstad gerçekten bir edebiyat hazinesi, ondan alınan eser parçacıklarına bakarmısın Nat-ı Şerif, Hiciv,Şiir,Makale ne ararsan var
Ne yalanlarda var, ne hakikatta,
Gözümü yumdukça gördüğüm nakış.
Boşuna gezmişim, yok tabiatta,
İçimdeki kadar iniş ve çıkış.
Açıl susam, açıl! Açıldı kapı;
Atlas sedirinde mavera dede.
Yandı sırça saray, ilahi yapı,
Binbir avizeyle uçsuz maddede.
Diz çök ey zorlu nefs, önümde diz çök!
Heybem hayat dolu, deste ve yumak.
Sen, bütün dalların birleştiği kök;
Biricik meselem, Sonsuza varmak...
N.F.Kısakürek Çile şiirinden
çok güzel bir yazı baya eskimiş biraz düzeltme yapılırsa güzel olur...
Necip Fazıl üstadın mükemmel eseri çile linke tıklayıp indirebilir ve okuyabilirsiniz...
https://ekitap.takva.net/cile.rar
