ŞİİR SEVER NİZİPLİLER BURAYA...

Gece aglıyordu karanlığına Benim gözyaslarım sadece yalnızlığıma Dudağına degen her yagmur damlasında Beni hatirla vefasızım... Gece aglıyordu karanlıgına Benim göz yaslarım tek bir sey uğruna Güzel bir dostlugun acı vedasında Beni hatirla vefasizim.. Gece kahredıyordu hayata Benim gözyaslarım en unutulmaz anlara Bir gün yeniden basladıgında Beni hatirla vefasizim.. Gece, kendi aglıyordu karanlığına Benim gözyaslarım sevipte hatırlamayanlara zaman ve mesafeyi engel saymadığında Bana dön vefasızım

seni gördüm yine her zamanki yerinde duruyordun eskiden olsa beni beklediğini zannederdim ama kimbilir şimdi kimleri bekliyosun? şimdi kimler bakıyordur gözlerine kimlerin saçlarına değiyordur ellerin kimbilir kim olduğunu..... hani yemin etmiştik ağlamayacaktık,ağlatmayacaktık ne oldu bize?? geçen her güne isyan eder oldum sensiz,sevgisiz geçiyor diye!!! kim bana seni seviyorum dese seni hatırlıyorum kimin eli ellerime değse senin elin zannediyorum kimin gözleri senin ki gibi güzelse dalıp gidiyorum kimin yüzünde sıcak bi tebessüm görsem seni düşünüp ağlıyorum sana benzeyen kimi görsem.....

Saçmalıyorum Saçmalıyorum.. Yine kendime kastım var bu gece..Herşey boş herşey anlamsız herşey zifir.. Ötenazi yapasım var düşlerime.. Bir bir yok edesim tarihe gömesim var.. Keşkelerimi ardarda dizdiğim bir urgan var boynumda.. Her ilmeği ayrı bir keşke..Zamansız açan çiçekler.. Güzelliğini gösterip solgunluğuna mahkum eden.. Buruğum.. Ruhumdaki harabe yüzümdeki ekşilikle yansıyor adeta.. Arabeskvari duygular depreşiyor belkide en derinimde.. Arabeskvari ne demekse.. Mazoşistliğimin aydönümü belki de kimbilir.. Kelimelerim daralıyor kelmelerim boğuyor beni.. Cezalandırıyorlar saçma sapan kurduğum cümlelerle beynimi.. Beynimde zonklayan çanlara eşlik edesim var avazım çıktığınca.. Gecenin karanlığında tiz bir çığlık olup kulakları delmek.. Ordan günahkar ruhlara sızıp hepsini telef etmek.. İçimdeki şeytan nöbete kalktı yine..Git diyor..Kır diyor.. Dök diyor.. Ama nafile itaat edemeyecek kadar yorgun bu bünye.. Gücüm sadece küçücük belli belirsiz bir tebessüme yeter sanırım..Onu bile denemeye korkuyorum ya neyse.."Sus"mak gerek.."LaL" olmak.. Çınlatmak belkide terapim olan sesini taa içimde

Seni seviyorum. Kızma bana n'olur. Yada kızarsan kız ama öyle. Evet seviyorum seni. Hemde hiç korkmadan, çıkarsız, hesapsız, karşılık beklemeden her zamanki Gibi en derinden gelen bir seslenişle söylüyorum... Seni seviyorum. Canımı iste hiç düşünmeden vereyim avuçlarına. Gel kopar kolumu, bacağımı Sesim bile çıkmaz inan... Ama... Gerçekler bırakmıyor dimi yakamızı. Ne kadar silkinirsek silkinelim Düşmüyorlar üzerimizden ölümün soğuk nefesi gibi. Kalanlar ise hep kendimize Doğru bildiklerimiz oluyor... Biz bu aşkı bireysel yaşamaktan ileriye götüremedik ne yazık ki... Ben benim Dedim her şeyde, sen sadece seni söyledin. Ardımıza bile bakmadık Kırdığımızda kendi içimizdeki çocuğu bile. Hayallerimiz ne kadar can bulup Uzadıysa, aşkımızın ömrü bir o kadar kısaldı sanki. birbirimizi Anlamadığımızdan yakınıp sitem ederdik ya ben en çok ne birlikte olabilmeyi Başaramayışımızı ne de ayrı kalabilmeyi beceremeyişimizi anlamıyorum. İşte En çokta bu gerçek acıtıyor içimi... Hiç dikkatini çekti mi? Düşündün mü? Bilmiyorum. Bu güne kadar sana her Yazdığım yazıda, her mesajda yada mektupta, sözlerin bittiği her satırın Sonunda neden üç nokta (...) Vardı? Hiç sordun mu bunu kendine? Belki Dikkatini çekmedi belkide bu satırları okuduktan sonra düşüneceksin Kimbilir. Ama yorulma bu sefer yormayayım seni, ben söyleyeyim: '' Aşkımız büyüdükçe, içimdeki çocuk seninle ömür kazandıkça, sesini her Duyduğumda hergün biraz daha fazla çarpmaya yemin eden kalbim beni Yaşattıkça, her an ,her saniye yaşama ve ölüme inat hayallerin sonsuzluğunu Seninle tattıkça, gözyaşlarımın her damlası sana iç çekiş olmaya devam Ettikçe ayrılık bize hiç yakışmasın diye''ydi. Adeta sensizlik kapıyı hiç Çalmasın diye her satırda tekrarladığım bir yemindi bu... Ama başarılı olamadım... Başaramadık... İçimizdeki sevgi büyüdükçe aşkımızın Ömrü kısaldı, hayallerimiz sonsuzlaştıkça sevdamızın mezarına bir kürek daha Battı... Yine ve yeniden... Tekrar tekrar canı yandı... Ama biz. Görmezden geldik. Ya görmezden gelmeseydik. Başarabilir miydik o Zaman. Hayallerimizi yaşatabilir miydik? Son nefesini verirken Sevdamız onu yaşama döndürebilir miydik? Bilmiyorum. Severken ayrılmak böyle olsa gerek. Diri diri mezara girmek, yaşarken ölmek Demek bu olsa gerek... Birinin canına kıymak, bile bile ölümüne razı gelmek Bu olsa gerek... Ben sevdama veda edemedim. Yüzüm yoktu ardından ağlayıp Feryat figan af dilemeye. Kendi ellerimle mezarını kazmışken, yok oluşunu İzlemişken bu lanet gözlerimle nasıl ona veda edebilirdim ki... Vedasız ayrılığıma son bir veda... Seni sensiz yaşamak en kötü kaderse bende bu kaderime inat seni yaşatmaya Yemin ettim.

Yaşar Dururum Bir güzeli sevdim hem de çok candan Hasret ocağında pişer dururum Vuslata erelim diye bir ömür Cânanın ardına düşer dururum Baharda yeşeren yapraklar gibi Çeşit çeşit açan çiçekler gibi Kabarıp köpüren ırmaklar gibi İçimde her mevsim taşar dururum Sevdalı kalbime düşer bir ateş Kendimden geçerim sanırlar ki keş Çileme bulunmaz dünyada bir eş Dertler deryasında yaşar dururum

Sebebim Derler Ya... Ölümüm senden olur bilinsin ne uçsuz bir kan akışı ne buğusu kadehte rakının, ela ve sonsuz bir teneşir uykusu gözlerinin ağlamaklı bebeğine... acemi zamanlar silinsin ölümüm senden olur bilinsin sen istesen aslında bütün kafiyeleri eskitirsin aklında kalmayacak aklım başka kollar başka sarılmalar ve her defasında alsancak platonik rutubet kokacak aklına bir fikir gelecek bir çift iri memenin kuşkusuna fidye vereceksin bütün iklimlerin feri silinsin ölümüm senden olur bilinsin gözlerin bir içimçaydı bizansta, gözlerin, ela teneşir uykularıma kapanan kırık pencere.. Yılmaz Erdoğan

Yılmaz Erdoğan - Sevgilim Yoksa Sen? Hiç bir yerinde yok asaletin ibresi... Sessinde kımaşmasında tensel bir büyünün atlasan ilibas ve kuytu bakışlı mavi gözleri... Sanki hepimize bütün şiirleri hâlâ fısıldayan bir eski büyük şairmiş gibi... aşk bir erken didişme bir sorgu sualmiş de mezbele ve yaralıymış eski yaraların yeniden kanamasından... Hiç bir yerde yok asaletin ibresi... Bir adamın yüzünde yada yalana çok benzeyen bir doğru sözünde belki... Saçlarının çevreminde ıslak bir beyaz kadının yüksek rakımlı göllerin buzul saflığında ve kokusunda çiçeklerinin kanır eşin... Elbet şiir olacak şairin tesellisi ve en kötüsü bile işe yarayacak aşklaşmaların... Yazana değilse bile okuyana faydalı... Bak aynı başına gelmiş adamın benim başima gelen o da üzülmüş aynı benim gibi benimki daha acıklı değil onunkinden fiyakalı değil onun acısı benimkinden... Sade güzel olan kelimeler....sade kelimeler....kelimeler... Sen aşka aşıksın müsaitsin gördüğünü abartmaya... Biz olsa olsa bir müddet aşklaştık aşkın aşık olmadık... Bir elim sana uzanır öteki berikinin zaten elinde... Bırak yoluma gideyim bildiğimce... Yabancısı olduğum birsey değil yabancılar... Baktım yerlisi yabancısı aşağı yukarı hepsi benzer... erkekler..... Eğer bir söz bir ses bekliyorsan bu adamdan... İçinde hiç göndermek isteği bulunmayan bir 'git'... lazımsa eğer... İşte orda duruyor... ağzinin bir yerinde... Almak istermisin dilini sokup aklımı... Sana ait olan herşeyi bir nefeste... Bir göz yumma anında... Bir soğuk telefon konuşmasında... Geri alabilirmisin... Seni benden geri alabilirmisin... Kovabilirmisin beni senden... Sevgilim yoksa sen sevgilim olmayabilir misin?

Küfrüm Edebimi Aştı Bu Gece Sen benim gözümde bir hiçsin artık, Nefretim aşkımı aştı bu gece Bugün ki sözlerin söz müydü artık Son sözün sabrımı aştı bu gece Kolayca bitsin bu diyemedin de Salladın savurdun basiretsizce Hiç mi ders almadın onca gezdik de Yağmurun rahmeti aştı bu gece Yürümeyen neydi,ilişkimiz mi? Günüm sensiz bomboş deyişimiz mi? Sensiz yaşayamam çelişkimiz mi? Yalanın doğrunu aştı bu gece Evlenmek hayali kapımda idi Giriş kat evimin boyası yeni Mobilyan,takımın, alınmış idi Vuslatım tadını aştı bu gece Yemedim yedirdim ne varsa sana Üç kuruşum olsa verirdim daha Memurdum yoksuldum hatırlasana Hafızam haddini aştı bu gece Ayakların donmuş,üşümüştün de Gece yatamamış üzülmüştüm de Bir ay oruç tutup yememiştim de O çizmen boyunu aştı bu gece Yapılan söylenmez, gelmezmiş dile Allahtan beklenir kul bilmese de Kızgınlığım buna, sebep ise de Sabrım miadını aştı bu gece Onca gez toz benle,seviyorum de Sonra git nişanlan bir de ona de Şerefsizlik değil, nedir bu söyle Küfrüm edebimi aştı bu gece Sana son bir sözüm, nasihatım var Aldığım ahlakla bir terbiyem var Senin doğuran ana deyip geçmek var Saygım adabımı tuttu bu gece Gönlümün romanı bitti bu gece Hangisine yansam şimdi gün gece Ömrümden beş yıl gitti bu gece Bedirhan Gökçe

firaset abimin ki o kadar güzel olmuş ki bundan daha güzeli olur mu bilmiyorum ama ben de gidip bi eve düşüneyim bel ki güzel bişeyler bulabilirim gökhan bu şiirin başını sen mi yazdın...

asi ve mavi;64493 wrote:Seni seviyorum. Kızma bana n'olur. Yada kızarsan kız ama öyle. Evet seviyorum seni. Hemde hiç korkmadan, çıkarsız, hesapsız, karşılık beklemeden her zamanki Gibi en derinden gelen bir seslenişle söylüyorum... Seni seviyorum. Canımı iste hiç düşünmeden vereyim avuçlarına. Gel kopar kolumu, bacağımı Sesim bile çıkmaz inan... Ama... Gerçekler bırakmıyor dimi yakamızı. Ne kadar silkinirsek silkinelim Düşmüyorlar üzerimizden ölümün soğuk nefesi gibi. Kalanlar ise hep kendimize Doğru bildiklerimiz oluyor... Biz bu aşkı bireysel yaşamaktan ileriye götüremedik ne yazık ki... Ben benim Dedim her şeyde, sen sadece seni söyledin. Ardımıza bile bakmadık Kırdığımızda kendi içimizdeki çocuğu bile. Hayallerimiz ne kadar can bulup Uzadıysa, aşkımızın ömrü bir o kadar kısaldı sanki. birbirimizi Anlamadığımızdan yakınıp sitem ederdik ya ben en çok ne birlikte olabilmeyi Başaramayışımızı ne de ayrı kalabilmeyi beceremeyişimizi anlamıyorum. İşte En çokta bu gerçek acıtıyor içimi... Hiç dikkatini çekti mi? Düşündün mü? Bilmiyorum. Bu güne kadar sana her Yazdığım yazıda, her mesajda yada mektupta, sözlerin bittiği her satırın Sonunda neden üç nokta (...) Vardı? Hiç sordun mu bunu kendine? Belki Dikkatini çekmedi belkide bu satırları okuduktan sonra düşüneceksin Kimbilir. Ama yorulma bu sefer yormayayım seni, ben söyleyeyim: '' Aşkımız büyüdükçe, içimdeki çocuk seninle ömür kazandıkça, sesini her Duyduğumda hergün biraz daha fazla çarpmaya yemin eden kalbim beni Yaşattıkça, her an ,her saniye yaşama ve ölüme inat hayallerin sonsuzluğunu Seninle tattıkça, gözyaşlarımın her damlası sana iç çekiş olmaya devam Ettikçe ayrılık bize hiç yakışmasın diye''ydi. Adeta sensizlik kapıyı hiç Çalmasın diye her satırda tekrarladığım bir yemindi bu... Ama başarılı olamadım... Başaramadık... İçimizdeki sevgi büyüdükçe aşkımızın Ömrü kısaldı, hayallerimiz sonsuzlaştıkça sevdamızın mezarına bir kürek daha Battı... Yine ve yeniden... Tekrar tekrar canı yandı... Ama biz. Görmezden geldik. Ya görmezden gelmeseydik. Başarabilir miydik o Zaman. Hayallerimizi yaşatabilir miydik? Son nefesini verirken Sevdamız onu yaşama döndürebilir miydik? Bilmiyorum. Severken ayrılmak böyle olsa gerek. Diri diri mezara girmek, yaşarken ölmek Demek bu olsa gerek... Birinin canına kıymak, bile bile ölümüne razı gelmek Bu olsa gerek... Ben sevdama veda edemedim. Yüzüm yoktu ardından ağlayıp Feryat figan af dilemeye. Kendi ellerimle mezarını kazmışken, yok oluşunu İzlemişken bu lanet gözlerimle nasıl ona veda edebilirdim ki... Vedasız ayrılığıma son bir veda... Seni sensiz yaşamak en kötü kaderse bende bu kaderime inat seni yaşatmaya Yemin ettim.

ası sıır zevkıne hayran kaldım walla super sıırler ama en guzelı bu bence çok tsk ederım

Görmek bir yana, hayal kurmayı bile özlüyor insan Hayalini özlemişim Yüzünü görmek istiyorum sakındığım sen Teninin kokusuna hasret bu beden Savrulduk mu uzaklara ? Yoksa yan yana mıyız hala... Bunu biz bile bilmiyoruz. El ele tutuşmasak da, göz göze bakamasak da İlle kavuşmak mıdır sevda ? Kavuşabilir miyiz sence Bu şiir gibi sonsuz mu olur sevda, ya da yaşam bu şiir gibi, sonsuzluk olsaydı ?

fıraset gercektende çok guzel sıırler sunuyorsun tskler

cengizkrbck;64290 wrote:..........

??????????????????????????

sonsuz.... devamı sonsuzda

mıksam sende supersın kardes

mıksam gununde olursan supersın walla

VEDA veda elimde sükutun nabzini dinle dinle de gönlümü aliver gitsin saçlarimdan tutup kör gözlerinle yasli gözlerime daliver gitsin yürü gölgen seni ugurlamakta küçülüp küçülüp kaybol uzakta yolunu tam dönerken arkana bakta kösede bir lahza kaliver gitsin ümidim yillarin seline düstü saçinin en titrek teline düstü kuru bir yaprak gibi eline düstü istersen saliver rüzgara gitsin N.F.K

nızıp guzelı tskler

halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi saltanat dedikleri ancak cihan gavgasıdır olmaya bahtu seadet dünyede vahdet gibi kanuni sultan süleyman

Nizipli_mehmet;65702 wrote:nızıp guzelı tskler

rica ederim

geç gelür tiz gider deyu safa çekme keder alemin hali budur böyle gelir böyle gider